Urban Heroes - Who Said... (1980)

Nederlands bandje dat heel even hoge ogen dreigde te gaan gooien en zelfs op de drempel van een internationale doorbraak leek te staan. Vele bezettingswisselingen gooiden roet in het eten. Doet nu allemaal wel heel erg gedateerd aan, typische eind 70 / begin 80-sound, a la Wild Romance. Not Another World War is nog steeds een sterk nummer, dat wel.

Ik zag ze toen in het t.v.-programma 'VARA's Popkrant' en deden ook het fantastische 'Get it'.

Yep, hedentendage niet meer dan jeugdsentiment. Ik was toch redelijk waus van dit bandje in die tijd want het klonk ''kick in the ass''- vrolijk en donker tegelijk. Rock met reggae en ska invloeden, meeliftend op het suc6 van The Police, The Cure, Fischer Z en nog wat van die tijdverschijnselen.

Hier en daar best leuke muziek. Dat gedateerde valt me ook wel mee, niet op een ergerlijke manier in elk geval en niet meer dan de meeste andere muziek uit die tijd. 'Headlines' is best een leuk new wave nummertje.
Kant B wordt alleen nogal zwak door 'Lovin' You, Lovin' Me' (dat dan weer wel meer ergerlijk gedateerd klinkt) en de onnodige cover 'Baby Come Back'.

starrrrrrrrrrrrrrrrrr ... lekkerrrrrrrrrrrrrr ..

'Get It , ' Not Another World War' en We are Urban Heroes zijn de prijsnummers. De rest van het materiaal kan niet tippen aan deze songs. Vroeger wel grijs gedraaid deze liedjes want ze zijn wonderschoon. Jammer dat het hele album niet van dat niveau is anders was het een klassieker. Heb ook de cd gekocht via het ter ziele gegane Fonos.

Eens met bovenstaande, get it is het prijsnummer, 1 van de beste NLse popliedjes ook. Hoor geen Wild Romance maar inderdaad meer Police, Cure, Fischer Z, mss alleen het pianootje is Broodiaans

Met New Adventures, Diesel, Normaal, Herman Brood, Vitesse en Urban Heroes was er toch een mini invasie op de radio met rock muziek van eigen bodem. Dit debuutalbum is best geinige new polder wave. Daarna klonk het meer gericht op Veronica's Nederland Muziekland. Ook leuk, voor de liefhebbers dan.

Mijn reis door new wave is vooral via streaming, al heb ik een enkele keer een plaat / cd fysiek in huis. Soms bevalt zo'n album zó goed, dat ik 'm alsnog aanschaf. Dat gebeurde vandaag in de Bossche platenzaak The Record Hustler, waar mijn vorige station Urban Verbs in de bak stond, met daarachter deze van Urban Heroes. De eerste schafte ik wél aan, deze Who Said... níet.

Ik kon me namelijk uit 1980 herinneren dat ik in Muziek Expres las over de Haagse groep, die bovendien nogal eens was te horen bij de VARA en wellicht ook KRO, de omroepen die dit soort licht alternatieve pop/wave van eigen bodem promootten.
Vergeten was ik inmiddels dat twee singles van de elpee het tot de hitlijsten schopten. Get It kwam bij de Nationale Hitparade in maart 1980 tot #19 en Not Another World War (actuele tekst, helaas) in mei tot #41. Ik was destijds geen liefhebber van hun muziek, maar bij het afspelen was er onmiddellijk de herkenning; opvallend hoe liedjes zich kennelijk in mijn geheugen kunnen hechten...

Maar er zijn er meer die ik herken, waarschijnlijk door de radiosteun die de Urban Heroes kregen: We Are Urban Heroes en Saturday Nights in Peking. Vijfde liedje dat ik herken is de in een skajasje gestoken cover Baby Come Back. Het origineel hoorde ik vroeger regelmatig op de radio, koeklen leert dat het in Nederland in 1968 een hit was voor The Equals met daarin Eddy Grant.

Wat betreft de rest van This Is... geldt dat het een toegankelijk album is op de grens van pop en wave met krachtige zang van Evert Nieuwstede en sober toetsenspel van Jeroen Ernst, dat de muziek desondanks nét wat extra's geeft.
Overigens staat er een tweede cover op: Headline was in 1979 de B-kant van een single van de Amerikaan (Richard) Bone, in het jasje van de Urban Heroes in een dansbaar rockjasje. Daarvoor staat Dada, pop met een vleugje reggae. Op Dancin' Okay wordt nog nadrukkelijker geflirt met disco.

Kant 2 begint met de stevige gitaren van Joop de Jonckheere in We Are Urban Heroes, waarna Ernst de solospot krijgt in het instrumentale Intro, overgaand in de popwave van 1980 (Has Just Begun). Een vleugje funk in Lovin' You, Lovin' Me en slotnummer Saturday Nights in Peking biedt reggae.

De elpee kwam in mei '80 tot #40. Al met al leuker dan ik vermoedde. Als schoolcijfer een keurige 7,5 in 3,5 ster uitgedrukt. Volgende halte is in april 1981, waarbij ik naar het tweede album van Urban Verbs ga, getiteld Early Damage.