Dave Edmunds - Repeat When Necessary (1979)

Wat is die track Girls Talk een waanzinnig lekker nummer! Ken deze hele Dave Edmunds niet, wie wel?

Een echt raspaard, de mooiste LP's vind ik Get it (waar hij alle instrumenten zelf speelt), Tracks on wax 4, Repeat when necessary. Stuk voor stuk platen waar geen enkel slecht nummer op staat, heel afwisselend. Hoewel hij 1 van de creatiefste en snelste gitaristen is die ik ken, pakt hij daar niet overdreven mee uit (kijk mij eens...) maar staat alles in functie van de song. Heerlijke en eerlijke muziek. O ja, een goede zanger ook nog...

Geschreven door Elvis Costello en dat kun je best horen, leuk nummer inderdaad.

Absoluut een tof nummer. Alleen is het jammer dat je het echt nergens meer hoort.

Rockgitarist, zanger en producer die zeer beïnvloed is door de rock & roll-muziek uit de jaren vijftig en eind jaren zeventig zijn grootste successen behaalde.

Had in de jaaren 60 een groote success met het 6"singeltje "I hear You Knockin". Een milestone in zijn carriere was "Sabra Dance" met de group Love Sculputure die in iedere verzameling zijn plek moet hebben. Werkte veel met Nick Lowe samen zowel op zijn solo platen als ook met Rockpile

D.E heeft nooiet een zwakke plaat gemaakt.

Dave leeft vandag in LA en is ernstig ziek zodat helaas een verder plaat niet te verwachten staat.

Aan die 'Sabre dance' kan Thijs van Leer nog een puntje zuigen.
Dit is nog steeds een van mijn meest favoriete Dave Edmunds-albums, verder is 'Live at the Roseland, I hear you rockin'' uit 1987 een echte aanrader. Tja, eigenlijk moet je gewoon alles van hem in huis hebben.

Bij 'Sabre dance' de geluidspegel omhoog....wat een prachtige nummer!

Helaba! Girls Talk passeert nog vaak de revue op de Vlaamse radio hoor.

ik bedoel dan voornamelijk : radio 1.

(eerste net van de vrt-radio).

Girls Talk blijft een ontzettend goede Elvis Costello-song, ik hoor het graag, zowel van Costello als van deze geweldige rauwe rocker Dave Edmunds.

Hoera, joepla, tralala, hallelujah!

Helemaal mee eens en voor de volledigheid heb ik zowel de single-edit als de LP versie op Forms & Feelings

Repeat is nèt niet mijn ome Dave fave. Kwa songs en speelpeil staat ie gelijk met Get It !, maar op de laatste klinkt het allemaal nog net wat frisser van de lever ........... Queen Of Hearts is de fave track hier. Zei er iemand Juice Newton ? Meteen de bek spoelen ja !

Girls Talk is inderdaad een erg knap nummer.

Heerlijke feelgoodplaat van Dave Edmunds, die voor het gemak ook maar onder de Engelse pubrockers werd gerekend.
Het Elvis Costello-nummer en klassieker Girls Talk haalde zelfs de 12e plaats in de Top 40 in augustus 1979.
Het hele album staat echter vol met instant klassiekers, waar ik altijd een heel zomers gevoel bij krijg.
Ouderwetse rock 'n' rollsongs vertaald naar de 'moderne' jaren 70-sound overgoten met een toegankelijk, altijd melodieus popsausje.
Black Lagoon, Queen Of Hearts, Home In My Hands en Crawling From The Wreckage zijn ook van die heerlijke nummers.
Jammer dat de plaat zo kort duurt.

Een van Dave Edmunds' beste albums, grotendeeld opgenomen met zijn maten van Rockpile.
Ik heb de eerste drie nummers maar als favoriet aangewezen maar eigenlijk is dit album van begin tot eind goed. Misschien wat aan de korte kant maar het zijn toch 11 nummers, een heel normaal aantal voor een LP uit 1979. Ik hoop dat deze ook nog een keer als remaster met leuke bonus tracks wordt uitgebracht. Mijn exemplaar had ik welgeteld twee weken in huis toen ik onverwacht op een verjaardagsfeest werd uitgenodigd door een vriend. Deze was net als ik ook een rock 'n roll liefhebber dus heb ik 'Repeat When Necessary' maar in een stukkie cadeaupapier gedaan. Hij was er blij mee.
En ik ben nooit er aan toegekomen om voor mezelf een nieuw exemplaar op te halen. Moet toch nodig gecorrigeerd worden.

Heb uit een vrij recent interview met ome Dave begrepen dat het niet echt duidelijk is waar de rechten van z'n Swan Song platen liggen dus ik zou zeker niet wachten op die remaster met boni.

En mag ik hier ook nog even een lans breken voor de geweldige uitvoering van Huey Lewis' Bad Is Bad, met Huey himself op de harmonica ?

Dat verklaard natuurlijk waarom 'Rockpile' en 'Subtle Like A Flying Mallet' wel als remasters met bonus tracks zijn uitgebracht. Jammer. Alles wat hij in die tijd uitbracht was goed.
Ja, 'Bad Is Bad' is inderdaad ook een gaaf nummer. Zoals ik al zei, van begin tot eind goed.

Gisteren stond ie ineens bij Amazon UK onder "new & used" te koop voor maar 5,46 Engelse ponden. Na bestelling bleek dat ie me € 8,37 ging kosten, incl. verzending. Hij komt er dus aan!

Ja, dat mag. Maar even dacht ik dat je hier een schrijffoutje maakte, omdat dat nummer pas jaren later door Lewis zelf werd opgenomen. Maar hij heeft het wel degelijk geschreven en speelt hier ook een potje mondharmonica op mee. Het nummer heeft trouwens sowieso een lange ontstaansgeschiedenis, want schijnt ook - in '78 al - opgenomen te zijn door Thin Lizzy, maar die versie haalde de LP Black rose niet. Wel is die uitvoering hier te horen.

Ik werd er vandaag weer eens aan herinnerd omdat ik net in een uitverkoopbak de single Girls talk meepakte, en daar staat Bad is Bad op de B-kant. Ik moet die single ooit eerder gehad hebben, maar ik kan 'm niet meer terugvinden onder de letter E, dus ik heb het zekere maar voor het onzekere genomen.

LP en CD had ik al langer in mijn bezit. Ik ken, afgezien van de vele singles, eigenlijk niet zo gek veel van Dave Edmunds (heb verder alleen een 'Best of' van 'm). Ik kan dus niet beoordelen of dit z'n beste is, maar dit is in elk geval een heerlijk rock 'n' roll-plaatje van constante kwaliteit. De eerste drie nummers zijn het sterkst, dat wel, maar echt inzakken doet deze LP niet. Dat Dave Edmunds het rock 'n' roll-hart altijd op de juiste plaats heeft gehad, bewees-ie een paar jaar later nog eens door zich als producer te ontfermen over het debuut van de Stray Cats. Net als die plaat bevat dit album (h)eerlijke, ongecompliceerde rock 'n' roll, op een tijdloze manier vastgelegd.

Vandaag voor een euri de lp opgepikt, girls talk is altijd al een anthem voor me geweest, de lp had ik ooit op een bandje, nu dus zelf en in prachtige kwaliteit

...en sinds 2019 weer op CD verkrijgbaar via het Music On CD label.

Op reis door new wave kom ik vanaf de punk-reggae van The Ruts bij oudgediende Dave Edmunds. Hierboven wordt verteld dat hij al in 1969 met Love Sculpture zijn eerste hit had met Sabre Dance, hier de beelden. Leuk om te weten, nieuw voor mij!
In 1970 volgt de tweede hit, onder eigen naam met I Hear You Knockin'. Eigenlijk verschilt dat liedje niet veel van de hit die ik in 1979 hoorde, Girls Talk. Energieke gitaarrock. Nu is Girls Talk wél wat steviger dan zijn hit van negen jaar eerder. Verrassend was destijds dat de radio-dj vertelde dat dit een liedje van de hand van Elvis Costello was. De single werd in de Nationale Hitparade in augustus twee weken #24, in Vlaanderen diezelfde maand #17 en in zijn Verenigd Koninkrijk in juli-augustus drie weken #4.

Edmunds' carrière speelde zich dus al in de eerste helft van de jaren '70 af in de wereld van de pubrock, waar hij in diverse rollen actief was. Het is in deze wereld dat de opkomende punk en new wave een voedingsbodem voor concerten en platenmaatschappijen vinden, waarmee Edmunds aansluiting vindt bij een nieuwe generatie. Dat hoor je. Op Repeat When Necessary is het meestal uptempo en swingend.

Edmunds wordt begeleid door een keur aan ervaren rotten, waarbij Nick Lowe op bas en Terry Williams op drums, zijn maten uit de dagen van de groep Rockpile. Het is steviger dan op Get It van twee jaar eerder en iets verder verwijderd van ouderwetse rock 'n' roll dan toen. Soms echter kan hij het niet laten en hoor ik de nadrukkelijke invloed van de popmuziek van twintig jaar daarvoor, getuige Sweet Little Lisa en Goodbye Mr. Good Guy. Jaren '60 met veel galm kan ook, getuige Take Me for a Little While.
Heerlijk is de shuffle van slotlied Bad Is Bad. Hierboven leerde ik van gaucho dat Thin Lizzy het eveneens opnam; blijkens Thin Lizzy Guide.com "Unreleased, [recorded by] Lynott, Gorham, Moore, Mark Nauseef and maybe Huey Lewis; Memphis session during US-tour 1978".

Van Nederland en Vlaanderen vond ik geen albumnotering, in het VK werd Repeat When Necessary in augustus #39. Single Queen of Hearts reikte er in oktober nog eens tot #11 en het door Graham Parker geschreven Crawling from the Wreckage in december tot #59.

Mijn reis door de albums achter mijn afspeellijsten op streaming met new wave vervolgt. Omdat daarop nummers volgen van albums die ik al eerder besprak (The Undertones en Buzzcocks) land ik bij de derde van The Boomtown Rats. Die met dat ene pianoliedje. U weet wel.