Rihanna - Unapologetic (2012)

Rihanna - Unapologetic

Rihanna is geen artiest waar ik heel erg veel mee heb, maar na de goede single Diamonds raakte ik toch wel erg benieuwd naar dit niewe album. Op dit nummer heeft ze niet de zeurstem die ik zo vervelend vind op haar eerdere nummers.

Het album trapt erg sterk af met Phresh Out the Runway, een nummer met een harde beat die er direct lekker inhakt. Hierna komt de single en daarna volgt Numb, met een helaas erg tegenvallende Eminem. Veel van de andere nummers zitten vol met harde beats en soms zelfs dubstep, een genre waar ik niets mee heb maar dat soms nog best lekker klinkt op dit album, alleen Jump vind ik een echte misser.

Dan is er natuurlijk nog de erg opvallende samenwerking met Chris Brown. Ik wist eerst echt niet wat ik hiervan moest verwachten maar het is een leuk popnummertje geworden dat ik verder niet al te bijzonder vind.

Het album begint erg sterk met de eerste twee nummers, dat direct mijn favorieten zijn, maar helaas word het daarna toch iets minder. Toch ben ik erg blij dat ik een Rihanna-album eens een voldoende kan geven, dit is namelijk een prima popalbum dat ik zo nu en dan vast nog wel eens op ga zetten.

3*

Toen ik zeven jaar geleden fan werd van Rihanna was dat om haar eigen stemgeluid. Bij sommige mag dit misschien 'zeurderig' of 'als een geit' klinken, ik vind het heerlijk. Ook live brengt ze haar nummers prima tot leven, soms heeft ze het voor een handje een luie zangeres te zijn door zinnen niet af te maken of voor het gemak haar achtergrondzangeressen/publiek alles te laten zingen, maar dat mag de pret niet drukken. Wanneer ze er voor de volle 100% staat klinkt het geweldig. Na zeven jaar ben ik nog steeds groot fan, dat ze weer met een nieuw album op de planken komt is voor elke fan natuurlijk een traktatie. Al komt deze traktatie voor mij wel iets te snel na het matige Talk That Talk...

Dat Rihanna meer bekend staat als 'single-artiest' dan een 'album-artiest' weten we natuurlijk allemaal. Helaas is Rihanna er nu zelf ook achter gekomen. Met als resultaat een zeer slecht album met enkele goede nummers die, je raad het al, kunnen worden uitgebracht op single.

Unapologetic begint met een banger. "Fresh Of The Runway" ligt lekker in het gehoor, niets wat we niet eerder hebben gehoord, maar zeker niet vervelend. De wereldhit "Diamonds" volgt hier gelijk op. Wat mijn mening over deze dikke hit is laat ik achterwege, het nummer heeft zich tenslotte al meer dan bewezen. Van nummer drie t/m acht is Rihanna me helemaal kwijt. Gek, want als die-hard fan zou ik toch zeker de eerste helft van het album moeten volhouden. Helaas is niets minder waar en skip ik iedere track. Rihanna zou zich met name moeten schamen voor "Jump". Ten eerste moet ze met haar handjes van "Pony" afblijven, maar om er dan ook nog dubstep op het niveau van K3 achteraan te gooien gaat echt te ver. Om over de samenwerking met David Guetta en Ester Dean nog maar te zwijgen...

Gelukkig is daar "Stay", de samenwerking met nieuwkomer Mikky Ekko. Wat een heerlijke ballad! Een dikke hit als je het mij vraagt. Grappig is dat dit nummer helemaal leunt op de vocalen van zowel Rihanna als Mikky i.p.v. de instrumental van het nummer. Gelijk hierna volgt nog een hoogtepunt op het album: de samenwerking met Chris Brown. Pop perfectie! Aanstekelijk en ook hitwaardig. "Love Without Tragedy" is een heerlijk mid-tempo nummer met goede lyrics helaas verlies ik mijn aandacht zodra "Mother Mary" even bezig is. Mijn hoop op nog een goed nummer op dit album lijkt beantwoord te zijn met "No Love Allowed". Helaas ligt de nadruk op 'lijkt'. Het nummer heeft een heerlijke beat maar wanneer er na 1.30 minuut nog steeds geen variatie is ga ik weer door met het album 'skippen'. "Half Of Me" zorgt gelukkig nog voor het vierde écht goede nummer van het album. Of het komt door de lyrics geschreven door Emeli Sandé of Rihanna's vocalen weet ik niet, maar deze is ook wel erg lekker!

Of ik dit album zou aanraden? Als ze een echte fan niet eens kan inpakken met haar album vraag ik me af of ze er wel fans mee kan winnen. Wat mij betreft haar slechtste album tot nog toe. Ik haal Good Girl Gone Bad weer uit de kast!

2*

Ik persoonlijk als 'liefhebber' van Rihanna vind dit ook een zeer matig album! Heel erg jammer, want er staan een paar goede nummers op, hier praat ik dan over: Diamonds, Stay, Jump, Right now, Half of me & Love without tragedy (zonder de Mother Mary)! Voor mij doen had ze gewoon beter deze nummers als single kunnen uitbrengen, en in tussentijd gewoon een goed album in elkaar laten zetten, a'la 'Good Girl Gone Bad'! Jammer Rihanna volgende keer hopelijk weer beter!