Klaus Schulze - Mirage (1977)

En weer een ontdekking via MuMe!

Klaus Schulze, ik kende de naam alleen van reputatie. Nu, na bovenstaande meningen van de inmiddels bekende opiniegrossiers (Gerards Dream, tangmaster, CorvisChristi - you know who you are...) te hebben nagevolgd & uitgediept, opnieuw een voltreffer gevonden.

Crystal Lake... wat een schoonheid. Doet me kwa sfeertekeningen nogal denken aan Jean Michel Jarre's En Ettandant Cousteau (die ik vorige week of zo ontdekte).

Ik ben in elk geval weer lekker bezig gehouden dit weekend, jongens! (kan ik jullie als dank misschien nog warm krijgen voor Julien Neto??)

Tja, het is toch inderdaad het verbluffende "Crystal Lake" die ervoor gezorgd heeft, dat dit Schulze-album in mijn top 10 terecht gekomen is. M.i. sowiezo één van de meest doordachte electronische muziek-composities ooit gemaakt. En zijn tijd vér vooruit.

Wat zijn er trouwens toch geweldige albums uitgebracht in mijn geboortejaar !! Deze van Schulze doet daarbij ook een flinke duit in het zakje.

Overigens: de bonustrack op mijn cd versie vind ik niet verkeerd. Normaliter wil ik graag cd's zoals de albums oorspronkelijk zijn uitgebracht maar dit is toch een meer dan aardige toevoeging, en past in de gehele sfeer van het album - die uitmuntend is!

Na alle afschrikwekkende mededelingen over het eerste stuk, wil ik hier een lans breken voor Velvet Voyage. Een meesterwerk van elektronische muziek en mijn persoonlijke favoriet boven Crystal Lake. Vereist is wel een koptelefoon en een goede concentratie. Dan gaat er een landschap voor je open dat immense schoonheid bevat. Het is niet alleen de donkere nacht van de ziel, want juist het tweede en derde deel zijn heel melodisch en sereen. Schulze weet steeds net het simplistische, clichématige en sentimentele te omzeilen en creëerde met Velvet Voyage een virtuoos stuk emotionele muziek.

Mee eens. Dit album nadert de perfectie. Eindeloos kille schoonheid...

Mirage is (van de albums die ik beluisterd heb) het beste van Klaus Schulze. Het is moeilijk aan te geven wat deze plaat beter doet dan de andere werkjes van deze elektronicapionier. Een sfeerschets in twee, kwalitatief erg sterke, delen ieder verdeelt over een plaatkant is immers haast het handelsmerk van Schulze in deze periode.
-
Misschien is het wel het geweldige begin van Velvet Voyage, dat klinkt als een soort van instrumentale hulpkreet. Gelijk zit je in het album! De ijzige klanken doen het voorkomen alsof je vast zit in een sneeuwstorm.
-
Crystal Lake is daarnaast een perfecte aanvulling op Velvet Voyage. De klanken zijn hier wat weidser; alsof het toetsenwerk zonlicht is dat door de sneeuw wordt gereflecteerd . De structuur van dit nummer uit een soort exploratiedrift. De ritmes klinken zoekend. De spanning wordt rustig opgebouwd; alsof de tweede sneeuwstorm weer in de startblokken staat.
-
Ik denk dat. dit het het antwoord is op mijn vraag. Dit album is net iets filmischer, waardoor ik als luisteraar een haast visuele respons heb. Een elektronisch winterlandschap, indeed!. Ken eigenlijk maar weinig muziek die een zelfde soort sfeer uitdraagt; Antartica van Vangelis en Pheadra van Tangerine Dream komen in mij op, maar verder kom ik niet. Met recht een 5* album.

Bij mij heeft het wat luisterbeurten gekost om dit op onbetaalbare waarde te kunnen schatten, ik moest de verschillende lagen onderscheiden, eigenlijk best wel pittige kost, maar als het eenmaal pakt pakt het zwaar goed ook. Ook ik bezie deze plaat als een winters landschap, alhoewel een wandeling door een buitenaardse planeet ook wel zou kunnen.
De muziek evolueert en verandert op sneaky, subtiele wijze, wat dat betreft heeft het een bepaalde flow waardoor het heel interessant wegluistert als je je aandacht erop vastzet.
Een magistrale meesterwerk! 5*

Heb diverse LP's van hem , Ben ook naar een weergaloos concert van hem geweest in Brussel.

Je hebt soms albums waar ze een bonustrack opzetten waarvan je denkt hoe hebben ze dat in hemelsnaam kunnen doen. Daar is bij dit album geen sprake van, want, de track In Cosa Crede Chi Non Crede? past er prima bij. Het is een mooie aanvulling en trekt de winterse sfeer mooi door. Qua sfeer doet het niet onder voor de tracks Velvet Voyage en Crystal Lake waardoor dit album in mijn oren nog steeds de titel meesterwerk verdient.

Ik heb alle platen van Klaus Schulze uit jaren 70. Deze wordt het meest gewaardeerd gezien de punten. Zeker geen slechte plaat, maar ik schat bijvoorbeeld Picture Music toch wel hoger in.
Deze plaat heeft een enorme kilheid waar ik niet dol op ben. Dat was natuurlijk ook de bedoeling van de heer Schulze, omdat er in de hoes en op de plaat Eine Electronische Winterlandschaft staat.

Vandaag weer eens gedraaid, maar de andere jaren 70 platen hebben mijn voorkeur.