Lionel Richie - Dancing on the Ceiling (1986)

Sorry jongens, ik heb deze tot mijn grote verbazing ook. Net als die andere Can't Slow Down is deze ook niet slecht. Ik zou het alleen niet dagelijks draaien.

ik vind dit album samen met zijn voorganger(can't slow down) de beste alums van lionel wat hij daarna allemaal heeft uitgebracht vind ik ronduit slecht

Deze en zijn voorganger "Can't slow down" vind ik nog best te doen. Er staan weliswaar enkele zoete ballads (tracks 3, 5 en 6) die tenslotte degelijk in elkaar zijn gestoken, zoals een Lionel Ritchie daar specialist in is, maar ook nog enkele dance/funknummers als de titelsong, "Don't stop", "Tonight Will Be Alright", en het niet op de lijst vermelde "Night Train". Het reggae-achtige "Se la" vind ik ook geslaagd.
Vanaf de jaren '90 hoeft Lionel Richie niet meer voor mij : zijn muziek wordt alsmaar gladder en vervelender, temeer omdat hij op R&B is overgestapt.

Dit album is beduidend minder dan het succesvole Can't Slow Down. Maar toch staan hier een paar lekkere nummers op zoals Se La, Don't Stop, Say You Say Me en de titelsong.

Wat Bad was t.o.v Thriller, was Dancing on the Ceiling t.o.v Can't slow down. Een redelijke herhalingsoefening, maar niet dezelfde impact als die ervoor was.
Toch heeft het wel een paar grote hits opgeleverd en daarnaast ook geen onverdienstelijke popsongs.
Met Se La en Say You, Say Me 2 kwalitiatieve nummers, het feestelijke Dancing on the Ceiling en 3 herhalingsballads in de vorm van Ballerina Girl, Deep River Woman en Love Will Conquer All.
Hierna was het veelal teren op oude roem voor Lionel Richie, met af en toe nog een hitje.

Nadruk op af en toe.....

Na het lidmaatschap van de Commodores ingeleverd te hebben , begon Lionel Ritchie begin jaren 80 zijn eigen weg te zoeken . Dat resulteerde in een hitgerichtere koers met een nogal mainstream verloop . Dancing On The Ceiling is een plaat die wat dat aangaat uitblinkt in saaiheid . Ritchie heeft natuurlijk wel het vermogen om pakkende liedjes te schrijven , maar hier sukkel ik halverwege echt in slaap . Het dancegehalte is er nog wel . Maar de heerlijke straffe funk van zijn oude band heeft plaatsgemaakt voor voorspelbaarheid .
Het titelnummer is eigenlijk de leukste song . Borduurt een beetje voort op All Night Long , maar heeft wel de juiste partyfeel en nestelt zich snel in je hoofd . De ballads halen de vaart uit het album en die zijn ook nog eens mierzoet en vlakjes . De impact van Se La begrijp ik , een ritmisch prettig liedje , op een aangename manier relax .
Alles bijelkaar vind ik de solocapriolen van Ritchie niet je van het .

minder goed dan zijn voorganger en dat was al niet veel.

Hier zijn de ballads wel weer wat pittiger , das fijn . De titeltrack vind ik van een lulligheid die zijn weerga niet kent. Een album wat ik nog weleens opzet voor Se La en Love Will Conquer All. De rest is niet zo heel erg bijzonder . 2 en halve ster

Als je Can't slow down in zijn geheel pakt, en wat hoogtepunten van zijn debuut, en dit album, heb je één prima plaat.

Ook deze vervalt teveel in gemiddeld. Lang niet zo sterk als zijn voorganger. Sela en Say you, say me zijn hier de prijsnummers.
De 12 inch van Dancing on the ceiling is ook wel aardig, maar die versie staat niet op deze plaat.

Zo, na 38 jaar dan eindelijk het volledige album beluisterd. Mooi op tijd, zullen we maar zeggen. Uiteraard kende ik de 5 singles. Daarvan vind ik Se La nog steeds bij de beste tracks uit de 80's behoren. Say You, Say Me is ook van uitzonderlijke klasse. Dat zijn dan ook de nummers met een blauw sterretje.

Maar ben blij verrast met de overige drie tracks. Vooral Deep River Woman is prachtig. Nu heb ik al nooit een probleem gehad met Lionel's zoete ballads. Vind het wel richting de Eagles gaan. Toptrack. Tonight Will Be Alright is dan weer zo'n typisch 80's soundtrack nummer. En als ik ergens gek van ben... niks mis mee. Bij Don't Stop had ik het idee dat het niet tussen de anders songs thuishoorde (tot ik bonustrack Night Train hoorde, ha, ha). Maar ergens is het wel een intrigerende track. Nemen we gewoon mee. Uiteindelijk is Ballerina Girl voor mij dan nog het minste nummer en die scoort op z'n minst ruim voldoende.

Blij dat ik dit album dan eindelijk integraal heb aangehoord en geef het met alle (luister)plezier 4,5*. Over de hele linie nog beter dan het Can't Slow Down album.

Op de expanded versie staan dan naast bonustrack Night Train (Smooth Alligator) nog vier 12-inches.
Te weten die van Dancing on the Ceiling, Se La, Don't Stop en Love Will Conquer All.

voor mij altijd überfout, onze slijmrakker Lionel.

Dat Thijs R. zo met hem dweept in de romcom Alles Is Familie, maakt het er niet beter op...

Slijmrakker Lionel? Zo erg is het toch niet? Met The Commodores heeft heer Ritchie best goede albums gemaakt. Vooral het album "Commodores Live" is van uitzonderlijke klasse! Lionel Ritchie? Ik heb geen hekel aan die man.

Maar met zijn naam heb je wel wat meer moeite?

Foutje .