José James - No Beginning No End (2013)

. Nog even wachten maar dan is hij er het 3e album van José James

Iets om naar uit te kijken.

Joepie.

Gister bij zijn concert geweest in Tivoli de Helling, waarbij hij amper van zijn eerste twee platen speelde en heel veel nieuwe tracks. Hoewel ik dat normaliter erg vervelend vind (en nog steeds wel want ik had heel graag Code of Promise in Love live gehoord) zette hij de nieuwe tracks zo goed neer dat het een prachtig mooi concert werd. Ik herken nu vijf titels op de lijst en ben zeker enthousiaster gemaakt voor deze nieuwe release, alhoewel ik wel het idee heb dat hier geen huzarenstukjes als Warrior op gaan staan, maar allemaal wat toegankelijker geluid. Maar wat een klasbak is deze man (en zijn band). Ruim twee uur staan spelen en hoewel mijn benen wel wat protesteerden tegen het einde aan, kon het concert nog wel twee uur door gaan. Er komt ook een tribute aan Bill Withers (gisteren ook Ain't No Sunshine en Grandma's Hands gedaan) en Al Green-cd aan!
Als ie weer in NL is ga ik er weer heen. Het is een held!

Een aantal jaar geleden bij North Sea Jazz gezien, helaas was de akoestiek niet zo goed (was geen goede locatie voor zijn muziek). Desondanks was het nog best prima.
Wat albums betreft ben ik meer fan van zijn eerste album (met Blackeyedsusan en Park Bench People (Freestyle Fellowship cover)) dan zijn tweede, ik ben benieuwd waar dit album heen gaat.

Als er één album uitkomt in 2013 waar we reikhalzend naar uitkijken dan is het wel de nieuwe plaat van José James. We waren als verliefd op de tracks die in 2012 al uitkwamen, maar de beste man staat toch vooral bekend in het brengen van één mooi geheel.
No Beginning No End is zijn vierde album (als je de plaat met Jeff Neve meetelt) en wederom een plaat die veel belooft. Het is tevens zijn debuut op het gerenommeerde jazzlabel Blue Note dat onder major EMI valt. Debuut The Dreamer werd met veel enthousiasme ontvangen, waar hij met Blackmagic wat experimenteler te werk ging en meer uitstapjes maakte. Wederom een album dat goed ontvangen werd en misschien wel beter was als het debuut. Dan is er natuurlijk ook nog het eerder genoemde samenwerkingsproject met de Belgische pianist Jeff Neve. Wederom een plaat om warm van te worden.
De verwachtingen voor deze plaat zijn dus hoog gespannen en de vraag is dan natuurlijk of José die verwachtingen waar kan maken.

Het album opent met Come to My Door. Een nummer dat met zijn funky beat en herkenbare vocalen van James letterlijk en figuurlijk uitnodigt om verder te luisteren. Tekstueel wordt dit nog eens kracht bij gezet. Vanguard kunnen we betitelen als een song die we heel goed van José James kennen. Eigenschappen die we dan automatisch kunnen noemen zijn dromerig, loom, jazzy en warm. Mooi nummer.
Echt heel erg goed wordt het met Bird of Space. Fantastisch! hoe José hier zingt. Het nummer is zwoel en klein, warm en intens. Het gevoel dat James hier legt in zijn zang is kippenvelopwekkend. Prachtig nummer! Behoort tot de beste van zijn oeuvre.
Daarna vinden we nog een keer Come to My Door. Hetzelfde nummer als de opener dus, maar totaal anders opgepakt. Dit keer is er alleen invulling van een gitaar wat deze versie uitgekleed maakt. Ook wordt James hier ondersteund door zangeres Emily King. Een zangeres waarvan de stem erg goed bij die van José past.
Een andere kant, die van crooner, van José James horen we op Do You Feel. Een nummer dat vocal jazz ten top is en waar mooi ruimte is ingeroosterd voor een leuke pianosolo.
Hoorden we Emily King op Come to My Door, is ze ook terug te vinden op de poppy ballad met een jazzsausje; Heaven on the Ground. Wederom valt op hoe mooi de stemmen van José en Emily bij elkaar kleuren. It’s All Over Your Body is één van de nummers die we al van vorig jaar kennen. Een nummer dat we op de eindlijst van 2012 hebben geplaatst tussen de beste nummer van dat jaar. Dus dat zegt wel genoeg.
D’Angelo, tenminste de sound van deze nu-soulzanger is wat we terughoren op Make it Right. De muzikale omlijsting van dit nummer had zo op de klassieker Voodoo gepast. De titeltrack is weer meer in het herkenbare José James straatje. Het lome wat van de zanger kennen komt hierin weer duidelijk terug.
Was Bird of Space al één van de beste van deze plaat dan behoort Sword+Gun daar ook zeker bij. Het doet me een beetje denken aan het fantastische Warrior van zijn vorige plaat. Het nummer benaderd het hypnotische wat dat nummer ook heeft. Het haalt het absolute topniveau van Warrior niet, maar dat geeft alleen maar des te meer aan hoe goed dit nummer ook is. De vrouw die je op dit nummer hoort is Hindi Zahra.
Violen, piano en stem. De sfeer van klassieke muziek daalt op ons neer als we luisteren naar het prachtige Tomorrow. De combinatie van de instrumenten en stem, mooi klein gehouden draagt toe aan een bijzonder en breekbare sfeer in het nummer. José James overtuigd 100% met dit nummer.
Afsluiter van het album is Trouble, een nummer dat we ook vorig jaar al hadden gehoord. Dit nummer gaat weer meer richting de nu-soul. Heel vet is het orgel en de volle blazers.

Kan José James slecht werk afleveren? Het lijkt bijna niet mogelijk. Wederom heeft de zanger een pracht van een album afgeleverd. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik dit album net iets minder spannend vind als voorganger Blackmagic. Maar dat er weer een stuk of wat pareltjes op staan is zeker te horen. José lijkt iets toegankelijker te willen zijn (Trouble, Make it Right en Heaven on the Ground), maar gaat ook de experimenten niet uit de weg (Sword+Gun en Tomorrow). Het is wederom een prijzenswaardig album van de zanger. Muziekjaar 2013 is goed begonnen!

Conventioneler dan de vorige meer zeker weer erg te genieten!

Zeker weer iets meer naar de basis, maar los daarvan productioneel wel erg fraai. Hele directe sound, als ware het live in de huiskamer. En de bassist is ook zeer genieten trouwens. Weinig nieuws, maar daar voor in de plaats hoge kwaliteit, en dat is ook wat (genoeg) waard.

Zelfde euvel als bij de twee voorgangers: prachtige stem, mooie relaxte sfeer maar op den duur iets té relaxed waardoor mijn aandacht verslapt. Het duurt allemaal wat te lang.
Ik kom aan het begin in een heerlijke 'mellow flow' maar na verloop van tijd raak ik de draad een beetje kwijt en gaat het wat langs me heen. Bij de akoestische versie van Come to My Door veer ik gelijk op: dat pakt me gelijk.
Niet de bedoeling van zo'n prachtalbum denk ik maar het overkomt me bij alle drie de albums.
Daardoor nooit heel erg hoog scorend maar ook nooit onvoldoende.

Bijzondere plaat. De mix van soul, jazz en r&b hor ik vaker, maar de instrumentatie en het lome gevoel zijn behoorlijk uniek.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: José James - No Beginning, No End - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Come to My Door is mooi

De beste momenten op het album sluiten vrij nauw aan bij D'Angelo's Voodoo, met een ingetogen funkgeluid, net knapperig genoeg om volledig geabsorbeerd te worden. In mindere doen wordt No Beginning No End dan weer zo mellow, dat alle veerkracht uit de muziek springt. James weet natuurlijk wel weg met de langzame kant van het bestaan, maar hier komt hij af en toe toch wel erg dicht tegen de kant. Op zulke momenten mis je toch de spannende elementen die Blackmagic kende of de authentieke visie die The Dreamer zijn tijdloze schoonheid gaf. Sword + Gun lijkt wel even wat nieuws te proberen, met succes, maar verder wordt het niet getrokken. Geen ramp natuurlijk, José James is een echte vakman. Op het scherpst van de snee of serieus gas terugnemend, hij overtuigt steevast met zijn pure klasse. Het zullen dan ook vooral zijn vorige meesterwerken zijn die me nu wat op m'n honger laten zitten, want verder is dit eigenlijk gewoon weer een uiterst genietbare plaat van José James!

Hier kan ik me wel bij aansluiten. Het is niet helemaal mijn genre, dus dat zou er ook aan bijdragen dat ik het als net te lang ervaar. Desalniettemin ben ik best onder de indruk van dit album. Ontzettend relaxede sfeer, en een nummer als Sword + Gun is gewoon te gek.

3,5*

Niet per definitie mijn genre maar wat een gloedvolle plaat is dit zeg. Mooie crossover muziek op jazz, soul, hip hop en aanverwante stijlen. Prachtige stem die je meeneemt door een aantal nummers die niet voor elkaar onderdoen. Voor je het in de gaten hebt zit de plaat erop. Dat is knap. Blijft de aandacht trekken en dut niet in. Nog geen uitgesproken favoriet. Een artiest om in de gaten te houden. Super. Kandidaat voor North Sea Jazz.

Come to my Door (Acoustic Version) Buitencategorie...

Ik draai deze toch wel erg vaak de laatste weken. Wie zingt er eigenlijk mee op die akoestische versie van Come To My Door (acoustic)? Is dat wederom Emily King?

José James maakt altijd van die platen waar je echt even voor moet gaan zitten, maar als ze je eenmaal echt grijpen...

Da's inderdaad Emily King weer.

Hier nog een leuk R&B-hitje van haar (niet dat iemand erom vroeg..): Walk in My Shoes

Mmm, heeft er iemand toevallig nog een leuk R&B- hitje van haar? oh verrek, ik zie het laatste deel van Kemms bericht nu pas
Tnx.

0,5* erbij voor No Beginning No End. Toch wel erg onder de indruk van zijn live optreden vorige week tijdens het So What's NeXT festival in Eindhoven. Wat een perfermance zet deze man neer zeg. Prachtig hoe hij zichzelf dirigeert tijdens de prachtige vocale hoogstandjes. Veel maar Bobby McFerrin gekeken en geluisterd. Toch meer dan voldoende origineel. Prachtartiest. Daarnaast nog erg sympathiek. Hij nam uitgebreid de tijd voor een foto en signeersessie (hij wilde graag met Broem op de foto )

Erg lekker hoor kwa zang en ook instrumentaal.
Zwingt de pan uit en is ook sexy op de juiste momenten. Even langer luisteren voor favorieten, maar klinkt allemaal erg goed. Ben ook erg te spreken over de volgorde van de nummers, kan daardoor alles in 1 geheel afluisteren. 4,5*