Kevin Ayers and the Whole World - Shooting at the Moon (1970)

Leuke plaat van Kevin Ayers. Over het algemeen erg lekker klinkende psychedelische rock en folk nummers, maar het zijn vooral de minimalistische experimentjes die erg leuk zijn. Droombolus noemde het piep en knor, en eigenlijk klinkt het ook wel zo, maar ik vind het geweldig. Vrijwel alleen maar hoogtepunten op deze plaat, maar het heerlijke liedje Rheinhardt and Geraldine, de gekke rocker Lunatics Lament en het mooie jazzy folk nummer Red Green and You Blue zijn wel vreselijk mooie hoogtepunten. Ik geef een afgetekende 4,5*

de opvolger van zijn solo debuutalbum "Joy of a Toy" is niet bepaald een toegankelijk album. de band The Whole World bestond uit de avant garde componist David Bedford (o.a. piano, orgel), jazz saxofonist Lol Coxhill, Mike Oldfield (bass, gitaar) en drummer Mick Fincher. deze groep begon in April 1970 met de sessies voor dit album, ging optreden ter promotie en viel in de zomer van 1971 uiteen.

de experimentele, avant garde nummers als "Pisser Dans un Vilon", "Underwater" en in mindere mate "Shooting at the Moon" dien je weliswaar in de tijdgeest met de psychedelica van toen te beoordelen, maar klinken nu 55 jaar later dermate "weird", dat het mij als "oudere jongere" moeite kost om die uit te zitten.

met de jazz ballad "May I?, het melodieuze folky duet "The Oyster and the Flying Fish" met Bridget St. John, de experimentele pop van "Clarence in Wonderland" en het jazzy "Red Green and You Blue" staan er wel een aantal memorabele liedjes op dit album. op het stevig rockende "Lunatic's Lament" soleert Mike Oldfield er op gitaar op los en Robert Wyatt is kort op zang te horen op het vreemde "Colores Para Dolores".

de remaster-cd uit 2003 (EMI/Harvest) bevat 5 bonus tracks, waarvan 2 de rocker "Gemini Child" en het lieflijke "Jolie Madame" een in het Frans gezongen duet met Bridget St. John eerder verschenen op de verzamelaar "Odd Ditties", "Puis-Je? ofwel de Franse versie van "May I? is de b-side van de single "Butterfly Dance" (1970), een bombastisch rock nummer. het van een sessie afkomstige rammelende, humoristische "Hat" werd niet eerder uitgebracht, en zou Kevin Ayers in 1978 opnieuw opnemen als "Hat Song" en verscheen op zijn album "Rainbow Takeaway".

van de excentrieke bon vivant Kevin Ayers verscheen na dit album het meesterlijke "Whatevershebringswesing", 1 van zijn beste albums en waarop o.a. ook David Bedford en Mike Oldfield meespelen.