Grateful Dead - Live / Dead (1969)

Voor veel Deadheads heeft Live/Dead een speciaal plekje in hun muzikaal hart omdat het het eerste live-album was dat de groep uitbracht. Een ietwat verplichte release weliswaar aangezien ze bij Warner Brothers een vrij grote financiële put hadden gemaakt met het opnemen van Aoxomoxoa en de band hoopte het op deze manier te kunnen goedmaken. Een goede zet alleszins, want het album werd gigantisch populair en is vandaag de dag nog altijd één van de meest meest verkochte releases van de band. Anno 1969 was er van mij echter helemaal nog geen sprake, mijn ouders waren zelfs nog geen tieners, en ik heb dit altijd een minder interessante release gevonden. Waarom? Wel, ik ben altijd meer fan geweest van het uitbrengen van volwaardige concerten (zoals ze bij de latere Dick's/Dave's Picks zijn gaan doen) in plaats van dit knip- en plakwerk van verschillende shows. In ieder geval wel interessant om te zien hoe de Dead indertijd pioniers waren met hun 16-track opnamesysteem, al is dat iets dat vandaag de dag wel weer compleet achterhaald is.

Het geeft alleszins wel een mooie doorsnede van wat de band nu eigenlijk inhoudt en is het een geweldige zet om met Dark Star te openen, hoewel de eerste anderhalve minuut naar het schijnt van het einde van Mountains of the Moon zou zijn. Dark Star is toch wel misschien het meest iconische nummer van de groep en dit is ook simpelweg één van de beste versies dat ik ken. Ik denk dat ik alleen de onvermijdelijke versie van 1972/08/27 (te vinden op de Sunshine Daydream release) zou voorlaten. Met Turn on Your Lovelight krijg je Pigpen op zijn best voorgeschoteld en heeft lang geduurd vooraleer ik zo'n mooie versie van Death Don't Have No Mercy hoorde als degene die hier wordt gespeeld. Ik prefereer enkel de 1989/09/29 Shoreline Amphitheatre (wordt tijd dat ze die is officieel uitbrengen!) boven deze versie. Alleen eeuwig jammer dat ze besluiten om te eindigen met Feedback en And We Bid You Goodnight. Het zijn dingen die in een volwaardig concert tot hun recht komen maar die nu wat aanvoelen als verspilde ruimte voor andere dingen. Merkwaardig ook dat de CD versie van And We Bid You Goodnight maar liefst 10x zo lang duurt in vergelijking met de originele LP release.

Het is gewoon na 34 seconden een minutenlange stilte en mijn vermoeden is dat dat is gedaan om zo tot de 2 hidden bonus tracks te komen: Dark Star (single version) en Live/Dead radio promo. Leuke dingetjes maar op zich weinig opzienbarend. Het lijkt me trouwens dezelfde single van Dark Star te zijn die ook op The Best of the Grateful Dead is uitgekomen, dat zou betekenen dat het een uitvoering is die is opgenomen tijdens de Anthem of the Sun studiosessie. De release met bonustracks kwam bovendien eerst uit in de Golden Road boxset (een 12 CD box set reissue van alle Warner Brothers Grateful Dead albums) maar werd nadien dus nog eens apart uitgebracht op als aparte release. Net zoals alle Warner Brothers albums trouwens.

Voor zij die interesse zouden hebben in de volwaardige shows waar de songs vandaan komen:
- February 27, 1969 Dark Star
- February 27, 1969 Saint Stephen
- January 26, 1969 The Eleven
- January 26, 1969 Turn on Your Love Light
- March 2, 1969 Death Don't Have No Mercy
- March 2, 1969 Feedback
- March 2, 1969 And We Bid You Goodnight

De volledige shows van 27 februari en 2 maart (allebei van Fillmore West) zijn ondertussen ook uitgebracht in de Fillmore West 1969: The Complete Recordings boxset. De 26 januari (Avalon Ballroom) show is bij mijn weten nooit (officieel) volledig uitgebracht maar Clementine en Death Don't Have No Mercy (een andere Death dus dan op dit album) van dezelfde show is wel uitgebracht op de 50th Anniversary van Aoxomoxoa. Gelukkig kun je (bijna) altijd terecht bij archive.org voor te luisteren naar de volledige show.