Washington - A New Order Rising (2005)

Volledig in de roos. Ik heb in mn eerste bericht die bands ook genoemd, maar sindsdien is m'n smaak alweer flink veranderd en kan ik die bands niet echt meer waarderen. Deze plaat echter, is van een heel ander kaliber, vooral qua sfeer en opbouw. Hymn is inderdaad fantastisch.

Ik kijk heel erg uit naar een tweede plaat van deze jonge gasten.

Dat denk ik ook wel ja

Mooie recensie, Lukas. Mijn complimenten!

Goede recensie en een fantastische cd deze. De vergelijkingen hoor ik ook niet echt terug. Verder kan ik het niet mooier verwoorden.

Nou, wat mij betreft gaat die alles behalve mank (alsof Coldplay en Saybia stadionrock maken), en voeg daar Keane ook nog maar aan toe. Goed, sommige nummers zijn inderdaad nóg trager en anemischer, dat klopt wel (Neem nou de tergend langzame afsluiter)... De muziek is ultiem tam en slaapverwekkend. Het kabbelt allemaal zo zoetjes voort dat zelfs het mild rockende River run by night je haast rot doet schrikken. En dan Hymn. Inderdaad één van de beste nummers van de afgelopen jaren, Lukas. Ik kreeg vroeger mijn neefje nooit in slaap bij het babysitten, maar nu heb ik (veel te laat) de oplossing! Hier kan ik echt he-le-maal niks mee. Muziek mag van mij gerust traag en kaal zijn (Low), maar dan moet daar wel een paar kloten aan vastzitten. Krappe 1,5/5

Haha, mag ik nu eens belerend zijn

Vaker luisteren, Teun. Weliswaar was mijn eerste indruk hiervan blijkbaar al een stuk beter dan de jouwe, maar hij moet wel een beetje rijpen. Een vergelijking met Keane (en andere genoemde bands ook) gaat mijns inziens geheel mank. Dit is toch een veel soberder soort muziek? Vraag me af of je wel naar dezelfde plaat hebt geluisterd ... Nou ja, smaken zullen wel verschillen, of zoiets

a todo primo pendejos, the Lukas

Dat zei je al ja. En misschien is het ook soberder, maar het lijkt toch godsgruwelijk veel op die bands omdat het ook van die typisch Britse, triviale zanikdeuntjes maakt (en een stuk minder goed dan Coldplay, moet ik zeggen). Maar goed, het zal wel aan mij liggen.

Dat vaker luisteren kun je trouwens op je buik schrijven. Ik ben Malle Pietje niet.

Iemand de flirt met country al opgevallen? Helemaal niet verkeer, verder inderdaad een prima album, 4* sowieso en kan nog groeien.

Iemand een idee... waar ik deze albums kan vinden aub?
Heb al een en ander afgezocht maar tevergeefs

Ik zie hem nog vrij regelmatig in cd-winkels staan, zoals bijvoorbeeld Sounds in Tilburg.

Absoluut een mooie cd en ik kan de vergelijkingen wel volgen (moet heel soms zelfs ook wat denken aan de veel grilligere band Kashmir).
Toch merk ik ook wel dat ik een beetje aan mijn plafond zit voor wat betreft dit soort muziek. Deze band is er net eentje te veel en dat heeft puur te maken met het feit dat ze achteraan moesten sluiten (had ik deze als een van de eerste ontdekt dan was dat waarschijnlijk niet het geval geweest).
Neemt niet weg dat ik Washington toch best graag hoor, alleen niet te vaak opzetten, dan is het op zijn tijd heerlijk wegdromen.

Een album met louter mooie songs. Echt zowel vocaal als muzikaal van erg hoog kwalitatief niveau. Bijzonder sterke ontdekking voor mij. Ben zeer benieuwd naar de opvolger.

Wat een mooi liedje is ' black wine' toch. Ben ook erg te spreken over de rest van de plaat overigens. Zo vol gevoel, doet bijna pijn in mijn hart...

Daar waar ik me vooral bezighoud met soulmuziek ben ik zo af en toe ook wel te porren voor een goede pop/rockplaat. Artiesten als Saybia en Novastar passeren zo nu en dan ook in huize-reijersen de revue.
Één van mijn ontdekkingen via MusicMeter in dit genre was toch wel deze plaat van Washington.
Wat mij vooral bevalt is de sfeer die de gehele plaat uitstraalt. Niet alleen zorgt dit voor een pakkend geheel, ook wordt je bij wijze van spreke meegenomen naar een rustig oord om heerlijk te relaxen en je oren te laten verwennen door de ietwat melancholisch klanken die deze band produceert.
Daar waar vocalen voor mij altijd een big issue zijn in de muziek bevallen die mij zeker op deze plaat. De zanger weet perfect het goede gevoel te brengen en draagt daarmee alleen maar bij aan de bovengenoemde sfeer.
Dus hou je van heerlijke rustige pop/rock en hou van platen die je meenemen en niet loslaten totdat de plaat afgelopen is. Dan moet je zeker dit album eens proberen. En de repeat aanzetten.

Damn.,. covertje pik?

Cinderella - Still Climbing (1994)
Op deze van Cinderella zie je het mannetje op de ladder in de wolken..

Overduidelijk covertje pik!

Zonder dat doolhof eronder had het nog toeval kunnen zijn, maar met doolhof niet meer. Die cover van CInderella vind ik mooier, vooral omdat deze van Washington wat te wazig is. En de composite vind ik ook maar raar.

Om meteen met de deur in huis te vallen: A New Order Rising is een album vol mooie nummers. Bijna alle nummers zijn rustig en ingetogen en klinken erg rustgevend. De zanger heeft bovendien een hele mooie stem die perfect bij deze muziek past en die me op sommige momenten aardig weet te raken. Het grote nadeel van dit album is echter, dat bijna alle nummers op dezelfde manier mooi zijn, waardoor het een erg eentonig en saai album wordt.

De albumopener Black Wine is meteen een goede binnenkomer. Sterker nog: dit is het hoogtepunt van het album! De opbouw is heel mooi en dit nummer gaat niet vervelen, ondanks zijn speelduur van dik 8 minuten. Een goede opwarmer voor wat er nog komen gaat. Of kan ik het beter een blauwdruk noemen?

A Long Poem About the Acts of Heroes Or Gods (mooie titel trouwens!) is in principe een mooi nummer. In principe is dit een hele mooie afsluiter. In principe zou ik dan ook enthousiast moeten zijn over dit nummer, maar dat ben ik niet. Waarom? Omdat dit nummer op het verkeerde album terecht is gekomen. Een rustige, lange afsluiter als deze past perfect op een stevig rockalbum, niet op een album als dit wat al 40 minuten lang zacht, rustig en ingetogen voortkabbelt. Nu gaat dit nummer me zelfs een beetje tegenstaan, omdat ik wel eens wat afwisseling wil! Als er iets is waar ik nu niet op zit te wachten is het een intro van bijna 6 minuten... Zonde.

Dit geeft waarschijnlijk al wel aan wat ik van het middenstuk vind: Saai en eentonig. Dat wil niet zeggen dat ik het slechte muziek vind. Integendeel! Er staan prachtige nummers op zoals Have You Ever, Maker of Time en Hymn. Have You Ever heeft een heerlijke melodie en dito tekst. Maker of Time is een wat meer up-tempo nummer (hoewel het tempo nog steeds betrekkelijk laag ligt). Hymn en Bluebird zijn misschien wel de beste nummers van het album, maar ze weten me niet te pakken. Ik hoor duidelijk dat het goede nummers zijn die fantstisch worden gezongen, maar ik krijg het niet voor elkaar om er oprecht van te genieten. Daarvoor is de rest van het album al te eentonig geweest en is mijn aandacht al te ver verslapt.

Ik wil wel even opmerken dat ik niet alle nummers even mooi vind, want River Run by Night is toch een flinke miskleun. Ook Landslide bevalt me niet super, vanwege het lichtelijk irritante refreintje. Buiten die twee nummers zijn alle nummers op zichzelf erg mooi en goed. Helaas staan al deze nummers op één album bij elkaar, waardoor ze elkaar het rijk der eentonigheid mee insleuren. Als album doet A New Order Rising het dus niet goed, maar omdat er zoveel mooie nummers opstaan geef ik toch nog een voldoende: 3 sterren.