Washington - A New Order Rising (2005)

Dit is een hele mooie plaat van deze Noorse heren. Het doet een beetje aan als een kruising tussen de prachtige melodieën van bands als Coldplay/Saybia/Travis en de breekbaarheid van een Jeff Buckley. Soms is het misschien iets te langdradig, maar hoe vaker je het hoort hoe mooier het wordt.

Aanrader dus voor fans van bovenstaande bands (en dat zijn er behoorlijk veel hier )

Ik heb ze gisteren gezien op Westerpop en het deed me soms ook aan Coldplay en Saybia denken. Wordt een hele goede groep denk ik!

Ik was er ook op Westerpop, ze waren inderdaad best goed.. jammer dat de rest van het publiek daar anders over dacht en liever een geamuseerd gesprek wilde houden of keihard 'You Suck' roepen.

Jonge gastjes nog trouwens.

Ja die zanger is pas 20 ofzo. Inderdaad erg jammer dat er bij Brainpower 4x zo veel mensen stonden, terwijl Washington toch echt stukken beter is!

Echt een juweeltje deze cd. Ik heb qua stem vooral de assosiatie met Thom Yorke. Af en toe hoor ik ook the doors. Vind het zelf wat minder in de coldplay zitten. Ik denk dat deze cd nog vaak voorbij gaat komen bij mij. 4 sterren.

Kijk nou, onze eigen erasmusbrug op de voorkant van 'maker of time'

http://www.washington.no/discography.htm

Erg mooie cover, ik vind de cover van het album zelf ook niet misselijk trouwens

ja, deze CD is absoluut een aanrader. Het ligt een beetje tussen saybia en madrugada in... mooie opbouw, lekker rauw geluid wanneer dat moet: prima!

Ik heb , in het kader van het forum "cd's die aandacht verdienen" deze cd vele malen beluisterd. Niet echt een straf alhoewel wat mij betreft het echt sterke gedeelte van de cd op het einde zit.

De instrumentatie is over het algemeen erg sober gehouden. Vaak een ritmesectie met wat toetsenpartijen. Referenties die bij mij diverse malen te binnen schoten waren inderdaad The Doors (mn Walking Man en Have you ever) en Madrugada ten tijde van The Nightly Disease.Qua sfeer sluit deze cd dan ook prima aan bij het huidige jaargetijde.

Wat opvalt is dat de songs sterker worden naarmate het tempo lager ligt. In die gevallen hoeft de zanger zich ook niet in allerlei bochten te wringen. Met name in eerste twee nummers moet het uit de tenen komen en schuurt de zang gevaarlijk dicht tegen mijn irritatiegrens aan. Ongetwijfeld emotioneel geladen bedoeld maar levert bij mij snel de connotatie "aanstellerij" op (thans ook wel bekend als arcadefireritus).

Maar genoeg gezeurd want al met al is deze cd zeer aan te bevelen. Na de eerste twee nummers weet onze frontman zich in te houden waarbij het "less is more" principe naar voren komt. De meer ingetogen zang levert juist een emotionele meerwaarde op.

Als dan , laten we zeggen vanaf Bluebird, de songs ook nog eens een stuk sterker worden, verlaat de scepis mijn gestel om bij A Long Poem About the Acts of Heroes Or Gods en Velvet Room om te slaan in een licht euforische gemoedstoestand. Na deze twee nummers weet je het zeker. Deze, kennelijk nog jonge knaapjes, hebben iets in hun mars. Op basis van de hoogtepunten van deze cd zou je kunnen stellen dat ze in staat moeten zijn het ultieme herfstmeesterwerk te maken. Dat is deze cd dus nog niet maar de belofte is er niet minder om.

4 dikverdiende sterren

nb. Op mijn exemplaar tref ik een nummer 10 (Velvet Room) en 11 (My Sea) aan.

Mooi stuk, VDG, dit gaat op mijn verlanglijstje!

Zeker doen, dit is ondertussen 1 van mijn favorieten geworden van dit jaar. Voorlopig op m'n top 10. Ik vind overigens de eerste twee nummers juist heel mooi.

Tot mijn verbazing heeft deze cd nog steeds maar 4 stemmen weten te verzamelen. Van harte aanbevolen !

Ik vind het ook een heerlijke plaat! Ze komen ook op Eurosonic in Groningen en zal ze dan zeker gaan bekijken

Je schreef dat de plaat misschien een beetje langdradig is: Dat is ook wel zo, maar ik vind dat in dit geval (een heerlijke cd) geen minpunt

Prachtige cd, het hele album luistert heerlijk rustig weg. Vooral 'Walking Man' en'Hymn' zijn mijn favorieten. Jammer dat Washington (nog) zo onbekend is... de twintig stemmen moeten ze toch maar eens halen.

Ik sluit me van harte aan bij de berichten hier boven ,als je hem een paar keer geluisterd hebt is het werkelijk subliem wat je hoort 4,5 ster van mij

In mei is Washington weer live te bewonderen in Tilburg en Den Haag. Erg de moeite waard

Ook in Utrecht trouwens: Den Haag 10 mei, Utrecht 11 mei en Tilburg 12 mei. Die laatste lijkt me wel wat.

Een dankwoord aan VanDeGriend lijkt op zijn plaats. Zojuist voor het eerst gedraaid, een heerlijke, rustgevende trip. 4*

Dat is niet eerlijk, wil ik ook... Hoe zijn die? Goed dus?

Mooi, mooi, mooi! Door de Knock Out: 2005 op het spoor gekomen van deze cd (terwijl ik een stem uitbracht op de tegenkandidaat British Sea Power). Aangezien ik hier nog nooit van gehoord had, maar allerlei positieve geluiden zag, meteen maar even op zoek gegaan....ben eigenlijk meteen onder de indruk! In de volgende ronde gaat mijn stem zeer zeker naar dit album! (mits het niet tegenover The Frames komt te staan )

In Augustus op Westerpop gezien en nu pas de Cd in huis, maar erg goed, dat wel. *4

Ook weer enkele stukjes van gehoord, ook weer een plaat om eens beter te beluisteren, nog zoveel platen, zo weinig tijd

Draai hem op mijn werk eigenlijk elke dag wel een keer, vind vooral het eerste deel van de cd van 5*-niveau.

Het doet mij deugd dat de naam van Washington in de MuMe-gemeenschap meer en meer een gevestigde wordt

Washington is heeeerlijke weg-droom-muziek en ik ga ze weer zien volgende week in de Ekko
Vorig jaar in Paradiso gezien (kleine zaal), maar vond ze live niet echt sterk. Even kijken hoe ze het er volgende week vanaf brengen.

Gisteren naar Washington geweest in het Paard (Den Haag) en waarlijk genoten!

Ik ken de band niet zo goed, en doormiddel van wat downloadjes heb ik kennis gemaakt met diverse nummers waarvan er gisteren ook een paar gespeeld werden.

Onmiskenbare invloeden van Coldplay en Travis maar ik dacht gisteren bij de eerste 2 nummers zelfs de geest van The Doors te horen rondwaren door de zaal...
Een van de laatste nummers was `All my hard times´ van Lee Hazelwood, prachtige song die de set naar een lekker einde bracht!

Een band om in de toekomst in de gaten te houden!

Ik ben gisteren in Tilburg (013) geweest, en ik vraag me af wat deze gasten te zoeken hadden in de kleine zaal voor een publiek van 50-60 man, waaronder de (overigens niet bepaald tot de verbeelding sprekende) bandjes uit het voorprogramma. De zanger heeft een dijk van een stem en zingt geen noot onzuiver. De live sound is trouwens iets voller/instrumentaler dan op cd, waardoor de nummers wat meer richting Saybia/Coldplay gaan (maar dan beter). Ze speelden overigens ongeveer voor de helft nieuwe nummers, ben nu al benieuwd naar de volgende cd... En dat voor 7,65, inclusief servicekosten.

Erg goed album! Dit zou zomaar eens een grote band kunnen gaan worden 4 sterren.

Ik heb trouwens twee juweeltjes als Bonus-tracks erop staan:

10. Velvet Room (Bonus Track)
11. My Sea (Bonus Track)

En dan nu een mooie recentie voor het 'album van de dag' topic, omdat niemand daar zin in lijkt te hebben en het wel degelijk een leuk idee is.

Veel users op MusicMeter kennen heel veel onbekende bandjes waar ik zelf in de verste verte nooit bij in de buurt zou komen. Ik heb het al druk genoeg met mijn favorieten uit de bekendere bands halen, en zelfs daarvoor kom ik tijd tekort. Toch kruiste Washington al een tijd geleden ineens mijn pad. In de Velvet in Leiden hangen ze vaak minirecensietjes bij nieuwe cd's. Nu luister ik niet zo vaak cd's in de winkel, het duurt me daar te lang en ik doe dat op de een of andere manier liever thuis. Ergens begin 2005 hing daar zo'n recensietje van Washington, de muziek werd vergeleken met Creep van Radiohead. Ondanks dat ik dat niet echt een geweldig nummer vind, maakte het mij benieuwd genoeg om te luisteren.

Inmiddels ben ik anderhalf jaar en vele luisterbeurten verder. Washington is nog steeds een vrij onbekend Noors bandje, maar niet voor mij. De vergelijking met Creep van Radiohead gaat vrijwel volledig mank, maar ik ben erg blij dat ik er toch de tijd voor heb genomen om een half uurtje met een koptelefoon op mijn hoofd te staan. Het album draagt een bepaalde sfeer en rust uit, bijna bescheiden, wat het tot een intrigerend schijfje maakt.

Black Wine is een prachtige opener. Hoewel het nummer zich rustig naar zijn toch nog ingetogen climax sleept, is het nummer toch ergens iets zwaarmoediger en duisterder dan de rest van de cd. Hier is ook goed te horen dat Washington ergens iets progressiefs in zich herbergt.
Landslide is op single uitgebracht, maar wat mij betreft lang niet het beste nummer. Het kabbelt een beetje voort, maar past wel prima in het geheel.
Walking Man is nog steeds rustig, maar het meest up-tempo van alle nummers op deze plaat. Met name het orgeltje op het eind doet een beetje aan the Doors denken, heel in de verte heeft het nummer ook iets weg van 'The Crystal Ship'.
De nummers in het middengedeelte van het album zijn stuk voor stuk sterk, luisteren heerlijk weg en passen in het geheel, zonder heel erg op te vallen of eruit te springen. Dit klinkt een beetje alsof het naar achtergrondmuziek neigt, maar dat is niet wat ik bedoel. De nummers slepen zich in een ontspannen tempo voort, en het ietwat lome dat de plaat in zich heeft nodigt juist uit tot intens luisteren.
Hymn is wat mij betreft het absolute hoogtepunt. Prachtig intro, zeer sterke melodie en fantastische zang. Een van de beste nummers van de laatste jaren.
A Long Poem About the Acts of Heroes or Gods bestaat uit een instrumentaal gedeelte van vijf minuten. Een prachtige afsluiter, gedurfd ook voor een band die in sommige andere nummers behoorlijk op de zanger lijkt te leunen.

Wat mij betreft gaan vergelijkingen hierboven met Saybia en Coldplay geheel mank. De muziek is trager, kaler en een stuk minder 'stadionrockachtig'. Misschien zijn vergelijkingen ook wel helemaal niet nodig, Washington weet een overtuigend eigen geluid neer te zetten. Live is het allemaal wel wat meer aangezet en bombastischer, zodat eerdergenoemde referenties wel weer begrijpelijk zijn. Al met al een dikke 4,5, en een plaats maar net buiten de toptien.

Mooi stuk: je hebt mijn aandacht weten te vangen en ik ga hier eens naar op zoek, want dit ligt bijna zeker weten wel in mijn straatje.