menu

Savatage - Gutter Ballet (1989)

mijn stem
4,14 (156)
156 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Atlantic

  1. Of Rage and War (4:46)
  2. Gutter Ballet (6:20)
  3. Temptation Revelation (2:56)
  4. When the Crowds Are Gone (5:47)
  5. Silk and Steel (2:56)
  6. She's in Love (3:51)
  7. Hounds (6:28)
  8. The Unholy (4:38)
  9. Mentally Yours (5:20)
  10. Summer's Rain (4:33)
  11. Thorazine Shuffle * (4:42)
  12. All That I Bleed [Piano Version] * (4:35)
  13. Hounds [Live] * (7:20)
  14. When the Crowds Are Gone [Live] * (7:07)
  15. Alone You Breathe [Acoustic Version] *
  16. Handful of Rain [Acoustic Version] * (5:21)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 47:35 (1:16:40)
zoeken in:
avatar van masterghg
5,0
Dit is een fantastisch muziekdocument!!
Krachtig, melodieus en fantastisch rauw ingezongen, wat een geweldige muzikanten.

avatar van wizard
4,0
Dit is niet een plaat die ik heel veel draai, maar als ik hem draai, is het elke keer weer genieten.
Gutter Ballet is veel gevarieerder dan Savatages eerdere werk, maar ook minder over the top als een deel van het latere werk. Voor mij zijn het titelnummer, When The Crowds Are Gone en Hounds de hoogtepunten, de 2 instrumentale nummers (Temptation Revelation en Sik And Steel) vind ik het zwakst. Niet dat het nummers zijn die ik skip, en het is ook best om aan te horen allemaal, maar het haalt de continuiteit voor mij uit de cd. Ze gaan net iets te lang door. De rest van de nummers zit daar tussenin, maar zijn allemaal erg goed.

Een plaat met veel afwisseling tussen ingetogen stukken en hard rocken, met bovendien veel emotie. 4*.

avatar van IntoMusic
1,0
Kingsnake schreef:
Deze plaat kan onmogelijk lager dan een 3 rating krijgen...

Beste Kingsnake: op basis waarvan kan dit niet lager zijn dan een 3? Waar staat dat beschreven dat dit 'onmogelijk' is? Tevens worden hier nu monden en stemmen gesnoerd als het volgens 'kenners' niet-acceptabele ratings zijn? Of mogen alleen fans hier stemmen en niet-fans moeten hun stem bij zich houden omdat ze er geen verstand van hebben?

Kortom: voor mij is MuMe nog altijd een leuke kennisbank van albums, waarin je een aardig beeld krijgt van wat de mensen wel of niet goed vinden. En daar waar mensen een album totaal een mislukking vinden, dan is daar voor die persoon een reden voor... Jammer dat sommige dit bestempelen als onnozel en kinderachtig. Alsof zo een uitspraak getuigd van volwassenheid...

Wat een kolder om iets onmogelijk te vinden... dan zet je jezelf toch wel op een 'onmogelijk' voetstuk. Ieder zijn muziek... ik zet Edge of thorns wel op of moet ik daar eerst toestemming voor vragen

Ik gooi deze wel uit mijn update, aangezien dit weer zo'n klassiek voorbeeld is waarin fans door een stomzinnige rating alles uit de kast willen halen om het tegendeel te bewijzen. Welkom in de wereld die muziek heet.

avatar van IJH15
5,0
Vijfde album van deze geweldige doch onderbelichte band uit Florida. De hoes is werkelijk schitterend (da’s in ieder geval een punt waarop deze ‘Streets’ overtreft ). Savatage meet zich een compleet eigen stijl aan, gekenmerkt door veel pianoriedeltjes, klassieke invloeden en Criss Oliva’s gitaarspel.

Op het formidabele titelnummer worden piano- en gitaarspel op perfecte wijze met elkaar geïntegreerd. Semi-ballad en tranentrekker ‘When the Crowds Are Gone’ is wellicht het beste nummer van het album. Het doomy ‘Hounds’ is ook fantastisch, Oliva’s stem past perfect bij de dreigende sfeer. De laatste drie nummers (waarvan ‘Thorazine Shuffle’ hier merkwaardigerwijs als bonustrack staat vermeld) vormen samen een soort rock-opera in het kort, waarvan ‘Summer’s Rain’ het hoogtepunt is.

De twee instrumentals horen tot de zwakkere nummers, maar zijn allesbehalve slecht: het met klassieke invloeden geladen ‘Temptation Revelation’ is mooi en het akoestische ‘Silk en Steel’ is een interessant intermezzo tussen het Olivaanse geweld (Criss’ scheurende gitaar en Jons raspenede stem). Het zwakste nummer vind ik ‘She’s in Love’.

Grootste kracht van dit album is de stem van Oliva. Die man hoeft maar ‘aaa’ of ‘oh yeah’ te schreeuwen en hij brengt al emotie over. Zijn stemgeluid maakt zelfs van een muzikaal en tekstueel minder interessant nummer als ‘The Unholy’ nog een prima nummer. De mooiste gedeelten van het album zijn dan ook die waarop Jon Oliva zich volledig laat gaan, zoals de tweede helft van het eerder genoemde ‘When the Crowds Are Gone’ of het refrein van het eveneens schitterende ‘Summer’s Rain’. (Wellicht dat mijn grote affectie voor Oliva’s stem er ook voor zorgt dat ik de instrumentals minder vind).

Al met al is Gutter Ballet een duidelijke verandering van stijl ten opzichte van hun eerdere werk en, achteraf gezien, een bijzonder sterke opmaat naar het sublieme ‘Streets’. Omdat ik de instrumentals en vooral ‘She’s in Love’ iets minder vind net geen vijf sterren.

4,5 *

avatar van RuudC
4,5
Dit was de eerste cd die ik van Savatage kocht. Destijds aardig veel geluisterd, maar de laatste jaren veel stof gevangen. Ik raak een beetje ontroerd bij het herluisteren. De opener zegt Megadeth, maar vervolgens komen de (power)ballads en prachtige instrumentaaltjes. Ik hoor hier een geluid dat ik erg kenmerkend vind voor de ballads van power metalbands die tien jaar later zouden beginnen te floreren. Forever van Stratovarius past er zo tussen, ware het niet dat de teksten hier wel echt beter zijn. Het mag duidelijk zijn dat de titeltrack en When The Crowds Are Gone de beste songs zijn, maar de eerder aangehaalde Of Rage And War, Hounds en Mentally Yours zijn ook geweldig. Het is dat het aan het eind een beetje inkakt, anders ik hier de volle 5* gegeven. Het grootste deel van dit album is pure klasse. Heerlijke heavy metal met heel veel invloeden van Queen. Love it!

Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Sirens
5. Fight For The Rock
6. Power Of The Night

avatar van lennert
4,5
Oef, lang geleden heb ik dit album toch een beduidend lagere score gegeven, terwijl ik hem nu weer met echt heel veel plezier beluister. Had toen vooral te maken met het feit dat ik er te weinig Gutter Ballet/When The Crowds Are Gone op stond en nog teveel oude Savatage. Uiteindelijk vind ik nu alles wel tof, al is het rond nummer 8 weer net ietsjes minder dan op de eerste helft van het album. Vooral tof hoe men Queen-invloeden er nu goed inkrijgt en de muziek toch een stuk intelligenter maakt. Oliva krijst ook op zijn best.

Voorlopige tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Fight For The Rock
5. Power Of The Night
6. Sirens

Gast
geplaatst: vandaag om 00:12 uur

geplaatst: vandaag om 00:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.