Zoals Don Broccoli hierboven zegt, misschien niet altijd even gedurfd, maar kwalitatief hoogwaardig en zeer smaakvol uitgevoerd. De term Americana (Neil Young, Band Of Horses) ligt voor de hand, maar zelf moet ik soms ook denken aan de vriendelijke trance-gitaarrock uit de jaren tachtig (ik hoor zelfs de Lotus Eaters en House Of Love). Maar ja, al die invloeden maken niet zo veel uit wanneer alles zo goed klinkt. Geen echte inzakkingen, zelfs het minste nummer (wat mij betreft Aeons) blijft na verloop van tijd in je hoofd rondzingen. Mooie plaat.