Deftones - Deftones (2003)

Djeff, ik heb deze plaat nu geleend bij de bieb, omdat ik jou er een keer over hoorde. En het is vet. Wat ben je toch een aardige jongen ^^

Bij dit album heb ik een beetje een dubbel gevoel.
Er staan beslist hele leuke nummers op (vooral in de eerste helft, tot en met When Girls Telephone Boys, dat ik het beste nummer vind), maar het restant lijkt vooral te drijven op dezelfde truukjes die voorgaande albums populair maakten. Kwa sfeer ligt het iets meer tegen Around The Fur aan dan White Pony, maar het haalt net niet het niveau.

4.

hey leuk man

Zeker een charmante plaat Djeff. Een *4 denk ik.

Na het geweldige Around the Fur volgde de in mijn ogen stukken mindere White Pony. Afgezien van een paar ijzersterke nummers stonden er mij teveel zwakke broeders op. Teveel geëxperimenteer. Ik heb daarna the Deftones even gelaten voor wat het was. En dat terwijl het in potentie één van mijn favoriete bands is. Sowieso de vaandeldrager van de nu metal. Ik vind zelfs dat zij het genre ver overstijgen. In ieder geval heb ik me pas vier jaar na dato gewaagd aan dit self-titled album. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit het sterkste album van de heren vind. Met als absoluut hoogtepunt "Minerva". Maar daarmee doe ik nummers als Battle Axe, Hexagram, An Anniversary of an Uninteresting Event, , Deathblow, Needles and Pins en Moana tekort. Van dit album kan ik alleen maar erg vrolijk worden. Ze hadden beter dit album Adrenaline kunnen noemen

Goed, beter dan whit pony wat echt te zacht was voor de Deftones. Hard snel en goed. Zo wil ik ze horen.

3,5

Geef dan gelijk een vier, want deze plaat is erg sterk en staat stijf van de energie.

een liedje als minerva verdient eigenlijk alleen al een 4 of meer voor originaliteit.

als je wilt weten hoe een kruising tussen metal en shoegaze zou moeten klinken dan moet je vooral dat nummer luisteren.

probeer dan nog maar een band te vinden die met succes black sabbath en my bloody valentine in een pot kunnen mengen.

Ha, dat Minerva vind ik ook wel mooi!

When Girls Telephone Boys is een meesterlijk nummer

eindelijk iemand die het met me eens is over dat nummer meesterlijk indeed, en iedereen kan zich er wel in verplaatsen, heerlijke screams ook!

Hexagram, Minerva, When Girls Telephone Boys en Battle-Axe zijn mijn inziens dikke 5*-en nummers. Deathblow en Needles and Pins volgen met 4*. De rest vind ik niet bepaald tot het sterkste werk van de heren behoren. Dit album staat met hangen en wurgen nog in mijn Top 10.

lucky you is voor mij de enige misser hier, op zich heb ik niks tegen een beetje drum-machine en gebliep, maar als je een minder nummer moet aanwijzen dan is het die wel.
om dan te bedenken dat ze destijds ''lovers'' als b -kant hadden(wat echt een weergaloos nummer is).
die was hier in mijn ogen ipv lucky you beter tot recht gekomen

en when girls telephone boys is gewoon een grote lekkere woede-uitbarsting.
ik raad iedereen die dat nr goed vindt aan om eens de live-uitvoering op te zoeken want die is helemaal van de pot gerukt.

De twee nummers die er altijd bovenuit steken zijn voor mij Hexagram, heerlijk gewoon die riff op het begin en hoe het nummer daarna prachtig voortbeukt, en Minerva natuurlijk, misschien wel het beste nummer van Deftones. Was ook het enige nummer dat ze afgelopen jaar in Tilburg speelde van dit album (en een stuk of 7 van de White Pony).

Maar hoewel de heren van Deftones dit zelf een iets minder album vinden, moet ik toch zeggen dat ik dit de beste vind. Dit is niet zomaar wat lomp beukwerk wat het op het eerste moment misschien wel doet vermoeden, er hangt een prachtige sfeer op dit album wat ik op andere albums van deftones toch wel mis (op de White Pony na dan).

Hexagram is hard!

De sound van de Deftones blijft overweldigend, toch vind ik dit album een van hun mindere. Vooral de vocals vallen tegen. Het mysterieuze bijna fluister-zingen mis ik in teveel tracks.

wow, dik!

ben begonnen met minerva 2 minuten geleden

heelrijk die gitaarmuur, de immer psychotische zang eroverheen en dit is deftones op zijn dikst!

wat een intense band zeg, steengoed ls je het mij vraagt

kom terug op mijn eerdere uitspraak dat meer dan 7 nummers ik niet trek,wa t niet, dit ga ik gvd de komende tijd erg vaak draaien!

Het lijkt een poging om iets van de sound van Around the Fur en Adrenaline terug te halen, alleen mislukt dat nogal. Eigenlijk zijn alleen Hexagram en Minerva het vermelden waard. De rest van deze plaat vind ik nogal matig.

dat terug gaan naar de oude sound , dat maken resencenten ervan.
ze waren gewoon kwaad, moreno ging ook door een moeilijke periode.
dit is zonder enige twijfel het minst toegankelijke deftones album, maar voor mij wel een van hun beste.
de hele plaat zit ingeneus in elkaar, weer met dank aan frank delgado, deathblow is met die spaghetti-western drone ook het vermelden waard.
hij verdient gewoon een standbeeld voor z'n samples.
adrenaline is gewoon scheurmetal, dit is atmosferische rock, het hangt er van af waar je naar op zoek bent, persoonlijk vindt ik dat ze alleen maar beter zijn geworden sinds white pony.

Die geluidsmuur van gedistorte telefoongeluiden die daar in zit, geweldig!

Dat nummer heeft een paar dagen geleden een hele nieuwe betekenis voor mij gekregen. Namelijk na jaren getouwtrek over mijn vader met mijn stiefmoeder (en haar al een paar jaar niet gezien te hebben) hebben we elkaar weer eens gezien. Het mondde nog net niet uit in een ruzie maar de woorden "Something's Wrong With You, I Hope We Never Do Meet Again" hebben een hele nieuwe betekenis gekregen

Veel te laag gemiddelde voor zo'n goed album.

Nou niet bijzonder goed, maar zeker niet onverdienstelijk.

Tjonge, wat een geweldige sfeer hangt er toch op dit album. Needles and Pins is eigenlijk het enige nummer hier dat net iets minder is. Daarvoor in de plaats hadden ze er wat mij betreft Lovers ook mogen zetten, een track die het album, vreemd genoeg, niet haalde.

Lovers

Op dit album zitten niet veel uitschieters nee, daarentegen is het album van constante kwaliteit. Moana en Lucky You hadden ze wat mij betreft wel weg kunnen laten.

Hier kan best een halfje bij, zo zwak is dit album bij nader inzien niet. Degelijk, met de sterkste nummer halverwege. 3,5* nu.

Over het geheel gezien is het geen slecht album maar klinkt veel als dertien in een dozijn op de cd zelf.

Hoewel Battle Axe een 5ster is.

en Minerva iets van 6 sterren (vd 5).

De combinatie van rock en metal werkt nog steeds (minerva) maar over het geheel is dit toch stukken minder dan white pony.Hierna werd het weer beter.

De band lijkt een beetje een parodie op zichzelf hier. Lijzige zeur vocalen afgewisseld met screams, niets nieuws. Toch lijkt de gitaarmuur veel belangrijker dan de zang, want ik versta de lyrics maar heel slecht. Zo maakt het de band inhoudsloos, want wat is Deftones zonder emotionele passie. Emotie die er vast is, maar nogal verzuipt.

Qua productie trouwens niet eens verkeerd, maar de vocalen passen er voornamelijk niet bij.

Als de plaat de energie en kwaliteit van de eerste 3 nummers kon volhouden was dit een geweldige plaat geweest maar jammer genoeg is dat niet het geval. Zakt in als een kaartenhuis daarna, gelukkig is het einde weer erg fijn