Sabbat - History of a Time to Come (1988)

A Cautionary tale is zo'n metalnummer dat ik nog wel eens opzet.

Met dat wegzuigende geluid op z'n stem , lekker jaren '80 evil.

Schandalig weinig stemmen voor dit briljante album. Magistrale riffs, epische nummers en schitterende in archaïsch Engels gedeclameerde teksten. Ook het artwork was bij deze band altijd goed verzorgd. Eigenlijk zou je met tekstvel in de hand je door deze muziek moeten laten onderdompelen.
De productie kan gedateerd overkomen maar er schijnt een opgepoetste versie te zijn . Het zijn trouwens grote inspirators geweest voor o.a. Cradle of filth en wel in het bijzonder de zanger.

Sorry, ik kende deze plaat natuurlijk! Zeker een erg mooi album in zijn genre. Prima metal met hoge stem en inventieve riffs ed.

Jazeker.....een heerlijk Engels Thrash Album waarbij alles goed verzorgd is. Misschien kun je klagen dat het album ietwat gedateerd klinkt, maar wat mij betreft: Super lekker Thrash album met een geluid waar ik net zo warm van wordt als het prachtige en machtige elek. Thrashing stuwende, opwindende en regelmatig kleurrijke en zelfs melodieuze gitaarwerk dat uitstekend de bijzondere thematiek van deze unieke band vertaalt. Engeland had niet zoveel Speed en Thrashbands eerder. Sabbat maakte wat die leegte betreft bijv. samen met Onslaught knap en ernstig goed! Produktie, nummers, nogmaals het geweldige kleurijke gitaarwerk, de goedvertolkende, bijna dichterlijk zang die de boodschappen keurig op berispende Midddeleeuwse wijze, je als luisteraar en vooral de misdadige kerk vertelt hoe het allemaal wél echt zit....in één woord: gewoon KUNST! Na dit geweldige debuut, kwam er nog zo'n mooi Sabbat-album (Dreamweaver), die nog iets krachtiger geproduceerd was dan dit album...prachtig allemaal! Daarna werd het heel erg minder met deze bijzondere band en liep het het kunstwerk Sabbat op z'n einde. Jaren later volgde er een reunie. For Those Who Died is mijn favoriete nummer op deze briljante lp en een gigantische Thrashkraker natuurlijk!.

Heb deze plaat de afgelopen weken een aantal keren beluisterd, en muzikaal zit het ook wel goed in elkaar, maar ik zit me steedsuh te ergerenuh aan die zangeruh die elk woorduh op uh meentuh te moeten eindigenuh.

De typische vocalen en de daarbijbehorende intonatie van Martin Walkyier vind ik juist een belangrijke smaakmaker van Sabbat.
Middeleeuws berispend' zoals exodus het omschrijft, vind ik dan ook een treffende bewoording. Als een waanzinnig groot-inquisiteur spuwt Walkyier zijn ,overigens best interessante, lyrieken vanaf zijn kansel je luidsprekers door. Het geeft de plaat een middeleeuws tintje, zonder dat er ook maar één noot folk bij aan te pas komt.
Sabbat klinkt dan ook net even anders dan andere thrashcollega's uit die tijd. Een oerdegelijk, afwisselend scala aan riffs en ideeën passeren de revue. Het duurt even voordat de nummers blijven hangen, maar dat zorgt voor een lange houdbaarheidsdatum.
Na al die jaren is deze plaat mij nooit gaan vervelen.

Nog een paar keer beluisterd. Muzikaal vind ik het een goede plaat, ben nog steeds niet weg van de zanger. Al met al 3.5*.

Ja! Het kwartje is gevallen. Muzikaal vond ik deze plaat bij eerste beluistering al dik in orde. Snelle, complexe thrashmetal die toch erg strak klinkt. Maar die vocalen…
Na een paar luisterbeurten was ik aan de intonatie van Martin Walkyier gewend, en nog een paar keer luisteren later begon ik het ook te waarderen. In tegenstelling tot veel amerikaanse thrashcollega’s uit die tijd doet Walkyier niet denken aan een luchtalarmsirene. Hij zingt veel lager, op een veel gemenere toon ook. Denk aan een sjofele kerel, lange haren bungelen langs zijn hoofd naar beneden vanonder een hoed, die ergens op het dorpsplein (in de Middeleeuwen, wel te verstaan) op een houten krat gaat staan en zijn teksten met krakende stem voordraagt, een houten wandelstok in de hand waarmee hij op gezette tijden met het ritme van zijn zinnen op de grond slaat om de boodschap nog eens extra te onderstrepen. En daarna met zijn hond in de kroeg gaat zitten drinken alvorens te vertrekken naar het volgende dorp.
En naar History of a Time to Come luisterend met de teksten erbij, blijkt dat de teksten ook nog echt ergens over gaan: de macht van de kerk (in de middeleeuwen dus), hekserij, aflaat, en verhalen over goed en kwaad.

Persoonlijk vind ik A Cautionary Tale een van de beste nummers van de cd, vooral omdat na het dreigende intro dat nummer zo ontzettend snel begint, met vocalen die als uit een machinegeweer op je afgeschoten worden. Andere hoogtepunten: Horned is the Hunter, I for an Eye, en The Church Bizarre (‘you born again Christians are born again fools’). Als ik een minder nummer zou moeten noemen, zou het A Dead Man’s Robe moeten zijn.

Morgen of overmorgen verwacht ik dat deze plaat in mijn brievenbus ligt. Want voor de platenzaken in de stad was deze plaat natuurlijk te oud en obscuur.

4*.

Hosanna in Excelsis blijft mijn favoriete nummer.

Waar ik altijd wel weer aan moet wennen zijn die vele tempowisselingen. Die vond ik toen te gek maar het klinkt me nu soms te gezocht in de oren.

Hoewel ik het hele album niet kan missen is I For An Eye is mijn favoriet. Vooral de intonatie van Walkyier op enkele passages is fenomenaal.

As aeons passed without cessation brewing hatred from damnation.

Dat kunnen alleen Britten op die wijze.

Sabbat is zo gaaf...zo origineel destijds! Sabbat Rules!

Halfje erbij.
Ik geloof dat het aantal sterren dat ik voor albums uitdeel een beetje aan inflatie onderhevig is en sowieso wordt dit album alleen maar beter als je hem vaker draait.

Toen de Berlijnse Muur viel, vond er een aantal grote concerten plaats in Oost-Berlijn. Er was ook een metalfestival. En opnamen daarvan vulden één van de Vara's Vuurwerk uitzendingen. Kreator, Tankard en Coroner staan me helder op het trommelvlies. Eéntje sprong er bovenuit. Mijlenver. Sabbat. ik was direct verkocht door de aggressiviteit, drukte, de nekwervelteisterende riffs en die aparte voordracht van Walkyier. Om budgettaire redenen heb ik toen de muziekcassettes gekocht die ik jaren later pas mocht vervangen voor de cd's.
Het is toegankelijk en ontoegankelijk tegelijk. Ofschoon het niet gemakkelijk meebrullen is, is de energie en de sfeer buitengewoon gemakkelijk te omarmen. Daarom zijn History Of A Time To Come en ook Dreamweaver mij nooit meer vervelen.

Op de heruitgaves van die 2 albums staan live-opnames van het optreden in Berlijn, voor het geval je die nog niet hebt.

Die opnamen van Kreator, Tankard, Sabbat en Coroner zijn tevens samengevat op Doomsday News III.

Ik heb van Dreamweaver een heruitgave. Maar daar staan verder geen bonustracks op.

Die Doomsday News VHS ken ik ook wel en het optreden van Kreator is ook weer uitgebracht onder als At The Pulse Of Kapitulation. De Sabbatopnamen zwerven ook wel rond op Youtube dus ik heb ze nog al eens kunnen beluisteren.

Dan hebben we een verschillende uitgaven van Dreamweaver. Ik heb de remaster uit 2007 met The Clerical Conspiracy, Do Dark Horses... en The Best of Enemies als live-bonusmateriaal.

Ik heb een een of andere onduidelijke VS uitgave. Ook van Noise. Die uit 2007 heeft ook ineens een subtitel is het niet?

Maar goed hier gaat het over History Of A Time To Come. Staan op de heruitgave van die cd dan I For An Eye enzo? Dat vond ik een tamelijk briljante uitvoering namelijk

Dat staat er inderdaad op.

Bonus Live Tracks
(Recorded in East Berlin , 4 March 1990)

- Hosanna in Excelsis
- Behind the Crooked Cross
- I for an Eye
- For Those Who Died
- The Church Bizarre

Goed om te weten. Misschien bestel ik die nog wel eens als ik wat geld teveel heb.

Destjds een keer live gezien in een voorprogramma van Candlemass in de oude Dynamo. Kan dit album niet meer voor de geest halen, maar was wel een van mijn eerste kennismakingen met de stevigere kant van de muziek.

Dit is zeker geen makkelijke recht toe rechtaan thrash plaat. Als je er eenmaal inzit is dit echter een geweldige plaat. Van de complexe riffs tot en met de apart zang. Uiteindelijk past het allemaal precies bij elkaar en is dit een uitstekende plaat.

Misschien omdat ik in een thrash mood ben, maar mijn oordeel moet echt een half puntje omhoog.

Blijkbaar zit ik weer in een thrash mood

Wat mij betreft één van de toppers van de eighties thrash.

Wat mij betreft niet een van de toppers van de eighties thrash, maar interessant is het absoluut. Ik ben stiekem wel meer van de betere bay area thrash, maar Sabbat fascineert me ook zeker. Niet alleen vanwege de vermenging met Britse folk. Met name Martin Walkyier toont zich hier een ware frontman. Zijn teksten zijn geweldig, maar zijn voordracht is nog wel iets beter. Ik geniet van zijn theatrale voordracht en de manier waarop hij zijn poëzie snauwt. Het werk van Andy Sneap is ook best sterk. Hossana In Excelsis, I For An Eye (heerlijke titel), For Those Who Died en The Church Bizarre zijn geweldige songs. Toch blijft het gevoel dat hier veel meer in gezeten heeft. Misschien had ik het interessanter gevonden als er in het instrumentale deel wat meer folk geweest was.


Tussenstand:
1. Donor - Triangle Of The Lost 4,5*
2. D.A.M. - Inside Out 4,5*
3. Acid Reign - The Fear 4,5*
4. Pyracanda - Two Sides Of A Coin 4,5*
5. Seventh Angel - Lament For The Weary 4,5*
6. Flesh Made Sin - Masterwork In Blood 4,5*
7. Target - Mission Executed 4,5*
8. Sabbat - History Of A Time To Come 4*
9. Agony - The First Defiance 4*
10. Immaculate - Atheist Crusade 4*
11. Lost Century - Complex Microcosm 4*
12. Space Eater - Aftershock 4*
13. Paralysis - Arctic Sleep 4*
14. Seventh Angel - The Torment
15. Violent Force - Malevolent Assault Of Tomorrow 3,5*
16. Amnesia - Unknown Entity 3,5*
17. T.C.F. - Where Madness Reigns 3,5*
18. Apocalypse - Faithless 3,5*
19. Witchhammer - 1487 3,5*
20. Drifter - Reality Turns To Dust 3,5*
21. Mezzrow - Then Came The Killing 3,5*
22. Apocalypse - Apocalypse 3,5*
23. Negligence - Options Of A Trapped Mind 3,5*
24. Mandator - Initial Velocity 3*
25. Hypnosia - Extreme Hatred 3*
26. Cyclone - Inferior To None 2,5*
27. Asphyxia - Exit Reality 2,5*
28. Skeptic Sence - Presence Of Mind 2*

De live bonustracks zijn ook zeer de moeite.