Manic Street Preachers - Know Your Enemy (2001)

Gekocht naar aanleiding van het pinkpop optreden van ik meen twee jaar geleden. Een erg leuke band en een erg leuke cd, maar ook niet meer dan dat. 3,5*

Ik geef hem 4 sterren, en dat is blijkbaar ver boven het gemiddelde. Dat komt denk ik door de dvd 'Louder Than War: Live in Cuba' waar een prachtig concert wordt gegeven (met uiteraard weer een diplomatiek tintje) waar veel nummers van deze cd gespeeld worden: bij deze plaat merk je live pas hoe mooi de nummers op het album eigenlijk zijn. Ocean Spray, Let Robeson Sing, Miss Europa Disco Dancer en Baby Elian springen er wat mij betreft bovenuit.

Ik zet liever The Holy Bible nog eens op... Alhoewle Miss Europa Disco Dancer inderdaad wel een leuk nummer is.

Ocean Spray. Wat een wereldnummer toch! De Kinobe Mix hiervan (mp3) die op de single staat (en ook op de dvd Forever Delayed), is heel anders, maar vind ik bijna nog mooier.

Ocean Spray , Found That Soul en So Why so Sad zijn wereldnummers. Ik ben wel fan van deze cd en This is My Truth en de nieuwe. Spijtig genoeg ken ik van de cds daarvoor nog veel te weinig...

Zeker spijtig, want die zijn een stuk interessanter. Ik vond deze plaat nogal wisselvallig...

Wisselvallig is wel een goeie beschrijving inderdaad voor Know Your Enemy. Meer de neiging om te skippen en dat heb ik niet bij Lifeblood en This is My Truth. Ik moet maar eens dringend The Holy Bible ea aanschaffen. Everything Must Go die ken ik wel al maar nog niet veel geluisterd behalve de singles dan...

Everything Must Go zul je vast ook wel goed vinden, denk ik. De rest van het album klinkt net als de singles. Ik krijg eigenlijk wel zin om die plaat weer 's te draaien. Nouja, dat doe ik vanavond wel.

The Holy Bible is wat ontoegankelijker.

Dat had ik al gehoord hier denk ik. Want deze is toch de laatste met Ritchie, nee?

Richard James Edwards... Inderdaad. Die schreef de meeste teksten en die waren niet echt om blij van te worden. De band was sowieso in berouw omdat hun manager (geloof ik) rond die tijd overleed.

Maar dat mag de pret niet bederven, want ik hou enorm van depressieve muziek . Dus zijn teksten zullen me wel bevallen .

OK. Veel zwartgalliger dan die van Richey heb ik ze niet vaak aangetroffen, dus veel plezier ermee.

Zwartgallige muziek voor de donkere dagen. Niet slecht! .

Nou, je moet 4s5t 7lb maar 's draaien, dat is wel een gezellig winters nummer...

"I want to walk in the snow
And not leave a footprint
I want to walk in the snow
And not soil it’s purity"

Nice . Dat de sneeuw maar mag komen.

Haha. Luister die CD maar 's, kijken of je dan nog steeds zo blij bent.

Ik luister deze maar weer eens. Toch een heel lekkere cd hoor. Het basgitaar-werk valt me in positieve zin op. Wat een heerlijk geimproviseer in Let Robeson Sing, en ook in Wattsville Blues en Miss Europa Disco Dancer klinkt het lekker.
Toevallig zijn dit (getuige de dvd-beelden die ik heb) ook de nummers waar de zanger de bas overneemt van Nicky Wire, die muzikaal gezien dan wel niet zo begaafd zal zijn. Gelukkig kan die andere dingen weer goed, zoals teksten schrijven.

the holy bible niet het laatste album met Richey Edwards!!!!!!!!
dat was everything must go, een aantal van de nummers op EMG zijn van Richey zoals small black flowers

Ik zit de MSP-albums na elkaar te recenseren voor mezelf en ik blijf steeds op hetzelfde hangen: 'wisselvallig'. Nooit gedacht, maar hun albums zijn eigenlijk telkens wel heel wisselvallig (buiten het voor mij perfecte everything must go). Waar dat bij The Holy Bible nog opgevangen werd door het gehele concept, is dat bij andere albums niet.

Know your enemy is het moment waar ik even afgehaakt ben, ik vond This is my truth al niet zo fantastisch meer, en deze is helemaal richtingloos. Een paar goeie nummers, en een pak nummers die heel makkelijk inwisselbaar zijn...

Met het eerste deel ben ik het eens; eigenlijk zijn al hun albums erg wisselvallig op Everything Must Go na. Mààr, ik snap niet zo goed waarom deze plaat zo negatief naar beneden piekt. Ok 3+ is voldoende, maar is deze nu echt zoveel slechter dan hun tweede, This is My Truth en hun laatste twee?
Er staan weer een handvol briljante nummers, een handvol goede nummers en de overbodige handvol k-nummers die een goede MSP plaat kenmerken.

Het enigste verwijt dat je de Manics kan maken is dat deze plaat misschien te lang is, maar ben het toch ook niet eens met deze lage score. Er staan inderdaad een paar mindere nummers op, maar als je 16 tracks op een cd zet kan dit wel eens gebeuren. Echter kijk ik vooral naar de positieve zaken op deze plaat en dat zijn er heel wat. Opener found that soul, ocean spray (met heerlijk melancholische trompetten), so why so sad (ook een fantastische videoclip trouwens), baby elian, the year of purification en vooral miss europe disco dancer (swingend, zomers, funky)en voor mij één van de betere nummers die de Manics ooit hebben gemaakt.

Mee eens; deze plaat is te lang, maar helemaal niet slecht. Bij deze plaat heeft iedereen elkaar na lopen kakelen en is erin gaan geloven. Briljant is het niet, maar gewoon een goede plaat met een aantal mindere nummers.

Helmaal mee eens; als ze hiervan een album hadden gemaakt met 11 of 12 nummers had het een 4 sterren album kunnen zijn (So Why So Sad, Ocean Spray, Found That Soul, Let Robeson Sing, The Year Of Purification, allemaal prachtige nummers). Vanwege een handjevol wat overbodige nummers gaat er bij mij een halfje af. 3,5.

Als dit album in de jaren 60 uitgebracht zou zijn, zou het net zoiets als het 'White album' van The Beatles geweest zijn.
Hier doen The Manics precies zoals het willen hebben en dit album is niet overgeproduceerd zoals het vorige is.
Ik baal van die grapjasserij zoals een invisible track op het eind. The Stone Roses hadden ook zoiets (99 tracks of zo) en de CD-speler van mijn vriendin moest ik weer helemaal opnieuw installeren. Niet meer doen dus, want de lol is er al vanaf 1994 allang vanaf.

Het kan aan mij liggen, maar hoor ik in 'Epicentre' niet 'Man to Child' van The House of Love?

Know Your Enemy is 8 jaar na release nog steeds een geweldig album. Een afwisselende cd die in een tijdsbestek van 75 minuten de geschiedenis van de popmuziek op een aangename wijze de revue laat passeren.

Afwisselend album waarin de Manics hun sympathie voor Cuba te kennen geven.
Het nadeel van CD's die de volle lengte hebben is dat er steevast enkele zwakke songs opstaan en dat is hier helaas ook het geval.
Het begint nochtans sterk met de stevige opener Found That Soul maar Ocean Spray, So Why So Sad en Let Robeson Sing zijn de hoogtepunten op dit album. Het afwijkende Miss Europa Disco Dancer kan ik ook waarderen maar nadien zakt het album in met enkele anonieme songs die de Manics achteraan hebben gemoffeld. Beter de mindere tracks weglaten en beperken tot zo'n 12 of 13 songs zoals de voorganger This Is My Truth, Tell Me Yours, dan was dit nog een prima album geweest.

Belachelijk lage waardering voor dit album. Ik begrijp het kritiekpunt van wisselvalligheid, je zou het echter ook variatie kunnen noemen. Hier nemen de Manics weer risico ipv de wat brave middle of the road albums hiervoor. Hulde...

Hun meest gevarieerde plaat. Rock, pop, dance, jazzy stukjes alles komt voorbij. De Manics weten altijd mooie, rockerige en emotie beladen nummers te maken. So Why So Sad, Let Robeson Sing en zijn hier weer perfecte voorbeelden van. Er staat niet echt een slecht nummer tussen maar ik heb bij deze plaat een beetje het gevoel dat ze teveel wilden. Teveel nummers en teveel ideeën. Toch klinkt het geheel erg apart en pakkend. Hun laatste echt goede plaat voor mij.

Ik begrijp er helemaal niets van. Voor mij is dit de beste Manics. Veel afwisseling, mooie teksten, soms rauw, soms funky, toffe zanglijnen, ideologisch. Topplaat.