Sepultura - Chaos A.D. (1993)

Sepultura neemt met Chaos A.D. afstand van haar oorspronkelijke stijl (de ware roots dus) en komt voor de dag met wat minder verfijnde onthullingen die in al hun sober- directheid met beide benen in de jaren 90 staan. Geen flitsende gitaarsolo's meer en ook weinig up-tempo spul. Op Chaos A.D. zijn wel veel hardcore invloeden terug te vinden. En ook veel van die rare onaffe riffs die de basis zouden kunnen vormen voor wat we nu metal zijn gaan noemen.

Niettemin vind ik Chaos A.D. een perfecte plaat voor het kanaliseren van ongebreidelde systeemhaat. Refuge/Resist is wat dat betreft de barricadesong bij uitstek. De punkuitspatting die zo halverwege haar intrede doet, kon op geen beter ogenblik ingepland worden. Agressieve spastische bewegingen maken tijdens deze passage zijn voor mij behoorlijk compulsief. Het loggere Territory zet je in de stroom die het leeuwendeel van het album kenmerkt: moddervette grooves.

Door het akoestische Kaiowas en de epische instrumental Manifest neer te zetten op strategische plaatsen op het album, is het haast onmogelijk om van inkakmomentjes te spreken. Destijds vond ik het jammer dat het korte Bio-Tech Is Godzilla welhaast de enige referentie aan vroeger was, maar daar kwam ik al heel snel op terug. Sepultura was in ontwikkeling. Uiteindelijk is de band met Roots niet geworden wat ik had gehoopt, maar toch.

Hulde trouwens voor de prima interpretatie van New Model Army's The Hunt. Op zich houd ik nooit zo van covers, maar er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen.