Sepultura - Chaos A.D. (1993)

Sepultura neemt met Chaos A.D. afstand van haar oorspronkelijke stijl (de ware roots dus) en komt voor de dag met wat minder verfijnde onthullingen die in al hun sober- directheid met beide benen in de jaren 90 staan. Geen flitsende gitaarsolo's meer en ook weinig up-tempo spul. Op Chaos A.D. zijn wel veel hardcore invloeden terug te vinden. En ook veel van die rare onaffe riffs die de basis zouden kunnen vormen voor wat we nu metal zijn gaan noemen.

Niettemin vind ik Chaos A.D. een perfecte plaat voor het kanaliseren van ongebreidelde systeemhaat. Refuge/Resist is wat dat betreft de barricadesong bij uitstek. De punkuitspatting die zo halverwege haar intrede doet, kon op geen beter ogenblik ingepland worden. Agressieve spastische bewegingen maken tijdens deze passage zijn voor mij behoorlijk compulsief. Het loggere Territory zet je in de stroom die het leeuwendeel van het album kenmerkt: moddervette grooves.

Door het akoestische Kaiowas en de epische instrumental Manifest neer te zetten op strategische plaatsen op het album, is het haast onmogelijk om van inkakmomentjes te spreken. Destijds vond ik het jammer dat het korte Bio-Tech Is Godzilla welhaast de enige referentie aan vroeger was, maar daar kwam ik al heel snel op terug. Sepultura was in ontwikkeling. Uiteindelijk is de band met Roots niet geworden wat ik had gehoopt, maar toch.

Hulde trouwens voor de prima interpretatie van New Model Army's The Hunt. Op zich houd ik nooit zo van covers, maar er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen.

Na jaren jaren jaren, weer ons wat sepultura gedraaid, waaronder deze Chaos A.D. Was altijd een van mijn favoriete sepultura albums.
Ondanks dat ik al jaren veelal hiphop/soul/jazz luister kan ik ik dit nog echt goed aanhoren en waarderen.
Heerlijk knallen en voor mij jeugdesntiment ten top

Op de radio wordt er druk gekoketteerd met het verwerken hartslagje van de ongeboren dochter van Niels Geusebroek in zijn zondagse krukzitliedje. Nog nooit vertoond! Bijzonder! Veterderend! Origineel! Wat ze niet weten is dat die Geusebroek het gewoon gejat heeft van Sepultura. Chaos A.D. opent gewoon met de hartslag van Zyon Cavalera, die op moment van opnemen nog gewoon in de pens van Max Cavalera's echtgenote lag te snurken.

Refuse/Resist....dat nummer doet iets met me.
Ik heb dan altijd de drang om met stoelen te gaan gooien. Om me te kalmeren zet ik dan weer een plaatje op van Maria Mena.

Een geweldig album. Max ergert zich, spuwt nog steeds zijn gal en zijn vrienden doen in agressie niet onder. Echter, waar de vorige albums nog geënt waren op snelheid en trash, begeeft deze plaat zich meer op de hardcore (of groovende) kant van het metal spectrum. Een koers die mij destijds erg kon bekoren. Met name de opener Refuse/Resist had een enorme impact op mij. Ik herken mij niet zo in de kritieken die het album destijds kreeg van de zogenaamde die-hard fans. Chaos A.D. koppelde een wat meer mainstream geluid aan een gezonde dosis agressie om de oude fans tevreden te houden. Wat mij betreft nog steeds een mijlpaal binnen het metal genre. Jammer genoeg hebben zowel Sepultura als Soulfly nooit meer een album gemaakt dat kon wedijveren met Chaos A.D of Arise.

Na Roots luister ik voor het eerst in jaren weer eens naar deze metalklassieker. Na de eerste 10 seconden van Refuse/Resist blaast dit Roots al volledig weg. Hoewel Roots zijn charme heeft, is Chaos A.D. de essentie van Sepultura. Agressie, woede, frustratie en maatschappijkritische teksten verpakt in een verzameling fantastische nummers. Het was samen met Burn My Eyes de plaat die mij voorgoed een metalhead maakte.
De laatste 10 jaar heb ik maximaal 1 of 2 keer naar deze plaat geluisterd en het valt me op hoe goed ik alle nummers nog ken. En hoe goed ik ze ook nu nog vind. Elk nummer heeft fantastische riffs die meteen weer in m’n hoofd zitten.
Ook nog even speciale aandacht voor het alles verschroeiende live bonusnummer Amen/Inner Self. Waarmee voor mij bewezen wordt dat Sepultura niet alleen in de studio, maar ook live één van de beste metalbands van de jaren 90 was. Hoewel ik de recentere albums van Sepultura met Derrick Green ook prima kan waarderen zal het nooit meer zo goed worden als dit.

De laatste tijd ben ik veel platen uit mijn schooltijd weer aan het herbeleven. Dan mag deze niet uitblijven. Ik vond deze overigens vroeger nooit zo bijzonder, ik vond het destijds juist heel erg dat ze geen pure thrash meer maakte, ik zag al mijn favoriete bandjes stoppen of een ander geluid krijgen in die tijd. Nu 27 jaar later in ik dit eigenlijk veel beter waarderen als destijds. Juist die heerlijke korte rifjes, en vooral het lekkere rauwe drumwerk van Igor maken het een lekkere plaat.

We who are not as others, briljante tekst natuurlijk

Een van de weinige Sepultura cd's die ik van begin tot eind kan waarderen, nooit meer dit niveau gehaald imo

Prima plaat, maar 'Chaos B.C.' met z'n beat bv, de catchy insteek van 'The Hunt' *, of de aanvullende percussie doen me niet zoveel. Soms hoorde ik trouwens wat dingetjes die Tool geïnspireerd zouden kunnen hebben - lees je mee, madmadder?

* Oh, een New Model Army cover, zie ik net...

Wel vreemd dat Chaos B.C. hieraan toegevoegd is. Het nummer stamt uit 1996 en was oorspronkelijk bedoeld voor de Mortal Kombat soundtrack. Het stond al op de bonusdisc van de eerste uitgaven van Roots.

Dus die mag ik eigenlijk niet meetellen...? Dan zou het misschien een kleine 8 worden...

Overigens heb ik vaak niets tegen een catchy insteek...

De oorspronkelijke versie zonder Chaos B.C. heb ik in huis, niks mis mee.
In de loop der jaren voegen platenmaatschappijen allemaal b-sides/demos/remixen enzovoort toe aan de reguliere tracklist.
Een label heeft mij nooit via een dergelijke truc weten over te halen een heruitgave met 'unreleased material' aan te schaffen.
Niet alleen zijn deze tracks vaak een pak minder - want destijds zijn de songs klaarblijkelijk niet goed genoeg bevonden - het staat vaak ook haaks op de authentieke beleving van een album.
Sommige tracks kennen een andere productie of sound, de stijl kan anders zijn, of de gitaarpartijen worden door een andere gitarist ingespeeld.
Kortom, voor mij genoeg redenen om het bij de oorspronkelijke versie te houden.

Ik heb zelf de oorspronkelijke digipack (met vlag erbij). Daar staat enkel "Policia" als bonustrack op. Cover van een mij onbekende Braziliaanse band. Die kwam wel echt van de opnamesessies van Chaos A.D.