Exciter - Violence & Force (1984)

Dit tweede album van het Canadese Exciter is een deel van mijn jeugd geweest: iedere week ging ik bij een kameraad een partijtje tafeltennissen en deze plaat is dikwijls uit zijn kast gekomen. Het is een stevig heavy metal album met een godsgruwelijklelijke cover maar toch vind ik de muziek nog heel aardig: je mag niet nadenken, gewoon het volume opkrikken en headbangen maar. Hou er ook rekening mee dat ze met zijn drieën zijn: Dan Beehler (zang en drums, wat een combinatie!), John Ricci (gitaar) en Alan Johson (bass). De frontman staat/zit achteraan, dat zul je ook niet veel zien.
Het album opent met Oblivion, instrumentaal scheurwerk op de gitaar, en knalt er op los tijdens Violence and Force. Pounding Metal is een midtempo stampend nummer typisch voor die jaren tachtig, maar vandaag de dag hoor ik zoiets niet al te graag meer. Bij Evil Sinner (waarschuwing: dit nummer staat niet op alle versies van dit album) gaat het tempo opnieuw de lucht in, het bevat tevens een heel mooie gitaarsolo. Het album bevat voor het overgrote deel uptempo nummers met vette riffs. Nog een mooi pareltje is de akoestische opening van Delivering to the Master.
Ik beloon dit album van een dikke 3,50 neigend naar een kleine 4,00 en voor liefhebbers van Anvil kan ik maar de tip geven om dit eens te beluisteren. De productie mag een beetje dof heten – ik heb de originele versie in mijn pollen – maar de (meestal uptempo) songs zijn goed, er wordt goed gespeeld en de nodige kracht en melodie zit erin. Minpuntje vind ik de lage kwaliteit van de gitaarsolo’s, want behalve bij Evil Sinner ontdek ik wel snel en scheurend werk maar weinig opbouw en afwerking.

Hahaha, die albumhoes. Hoe jaren '80 kun je het maken. De muziek zelf ook, overigens. Ik was destijds gek van het debuut uit 1983, Heavy Metal Maniac, maar die plaat is net als dit tweede werkje hopeloos verouderd. De thrashmetal van deze canadezen ademt een sfeer van charmante nostalgie, maar veel kan ik er niet meer mee, helaas.