Toto - Tambu (1995)

Ik lees nu dit nog eens, maar we hebben het dan duidelijk wel over het TOTO-debuut van Simon Phillips, de goede man was al véél langer actief. En inderdaad, of Jeff Porcaro nou een founding member of niet was, Simon Phillips vind ik toch de veel inspirerender en innovatiever drummer.

Tambu heb ik sinds mijn vorige reactie weer eens beluisterd en dat kost toch een halfje. Ik moest onderwijl wel aan dit forum denken en beide kampen hebben wel enig gelijk aan hun zijde. De composities (toch een belangrijk aspect in de muziek) zijn bij Toto nou niet altijd even avontuurlijk, zullen we maar zeggen. Anderzijds is het qua muzikale techniek een zeer sterk (op deze plaat) viertal, waardoor ze er ook wel vaak weer in slagen om in essentie wat dullige nummers toch naar een hoger plan te trekken met subtiel en innovatief spel. Had bijvoorbeeld Foreigner (qua speelveld toch een duidelijke 'related artist') deze nummers gedaan, dan was mijn oordeel waarschijnlijk nog minstens een volle punt lager geweest (denk eens aan hun zouteloze Mr Moonlight van een jaar voor deze plaat).

I will remember is nogal eens steen des aanstoots geweest op deze site. Ik blijf dit toch een erg mooi nummer vinden. Inhoudelijk wellicht gewoontjes maar in de uitvoering wordt dít toch naar een zeer hoog plan getrokken, vind ik. Zeer goed vind ik ook het instrumentale Dave's gone skiing. In het middendeel vind ik de plaat echter nogal inzakken. The other end of time, The turning point en Time is the enemy zijn behoorlijk futloos (op zo'n moment duurt de plaat ook gewoon te lang) en dit setje begint met de slechtste van allemaal: Baby he's your man.

Maar goed. Na dit lange epistel de score nog maar even herhalen: 3*.

Ja, nee. Dit album wordt toch echt wat ondergewaardeerd hier. Toegegeven, het avontuur van een album als Hydra is volledig afwezig. Maar wat blijft is een collectie tamelijk goede rocksongs, met overtuiging gebracht en met klasse drumwerk. En Steve Lukathers' stem vind ik prachtig klinken op de meeste tracks. I will remember is niet minder dan meesterlijk, en ook the Road goes on is inmiddels een Toto klassieker. Echte missers staan er toch niet echt op (baby he is your man dan ok), en de productie is mooi open. 4 sterren!