The Pogues - The Pogues in Paris (2012)
Alternatieve titel: 30th Anniversary Concert at the Olympia
mijn stem
11 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk / Rock
Label: Polydor
-
Streams of Whiskey (3:12)
-
If I Should Fall from Grace with God (2:45)
-
The Broad Majestic Shannon (3:15)
-
Greenland Whale Fisheries (2:58)
-
A Pair of Brown Eyes (3:37)
-
Tuesday Morning (3:57)
-
Kitty (3:44)
-
The Sunnyside of the Street (3:33)
-
Thousands Are Sailing (5:28)
-
Repeal of the Licensing Laws (2:28)
-
Lullaby of London (3:36)
-
The Body of an American (4:57)
-
Young Ned of the Hill (3:44)
-
Boys from the County Hell (3:04)
-
Dirty Old Town (4:08)
-
Bottle of Smoke (3:14)
-
The Sickbed of Cúchulaínn (3:49)
-
Sally MacLennane (3:20)
-
Rainy Night in Soho (5:34)
-
The Irish Rover (3:51)
-
Star of the County Down (3:08)
-
Poor Paddy on the Railway (3:31)
-
Fairytale of New York (5:08)
-
Fiesta (6:39)
0
geplaatst: 26 december 2012, 15:44 uur
Heerlijke live plaat met Shane op z'n best! Geweldige tracklist ook!!
0
geplaatst: 26 december 2012, 15:59 uur
Zijn ze weer bij elkaar of is het zo'n eenmalig geldophaal dingetje?
0
geplaatst: 29 december 2012, 12:42 uur
Je hebt je de laatste jaren zeker niet meer zo met hen bezig gehouden? Ze treden alweer samen op sinds 2001 en stonden in 2010 en 2011 in de Melkweg in Amsterdam: The reunited Pogues gig list
0
geplaatst: 29 december 2012, 15:45 uur
Vond hun laatste 2 cd's al helemaal niets meer en hoorde en zag daarna alleen nog maar hoe schandalig dronken Shane vaak was bij optredens was en hoe slecht dat het ging tot aan het moment dat ze uit elkaar gingen (of Shane buitengooiden). Omdat ze daarna nooit meer nieuw werk hebben gemaakt, ging ik er vanuit dat dit nooit meer goed was gekomen. Maar nu zie ik dat ze idd al weer jaren lang optreden. Vreemd dat ze dan nooit meer nieuw materiaal gemaakt hebben. Maar als ik de stemmen hier zie is deze wel de moeite waard. Zal hem eens gaan beluisteren want ik vond het altijd wel een leuke band
0
geplaatst: 19 januari 2013, 01:02 uur
Ik moet eerlijk toegeven dat ik een beetje twijfelachtig aan deze plaat begon. MacGowan heeft zich uit een diep dal omhoog moeten krauwen. Als liefhebber van zijn werk vind ik het prachtig om te zien dat hij zijn drankproblemen weer onder controle heeft. Ik kon echter de beeltenis van een onverstaanbaar mompelende, dronken MacGowan tijdens een optreden met The Popes niet wegvagen toen ik aan het luisteren begon. Gelukkig heeft MacGowan alles prima onder controle en laat hij zich echt van zijn beste kant zien. De onverstaanbare dronkelap klinkt hier als een echte (af en toe onverstaanbare) entertainer. Hij weet de teksten van zijn nummers weer en weet ze meg hetzelfde rauwe enthousiasme te brengen als in zijn goeie jaren. Verder speelt de band ook geweldig en doet Spider ook nog wat nummers. Dat vond ik dan weer wat minder, maar ik heb Spider's stem dan ook nooit een mooie zangstem gevonden. Verder petje af voor het geluid, want de geluidskwaliteit van deze live plaat is prima. Wat ook mooi is aan deze plaat is dat het een mooi overzicht geeft van de beste en bekendste nummers van de band. The Pogues laten hiermee goed horen dat ze nog niet met ons klaar zijn. Ik zeg dat het tijd raakt voor een nieuwe studio plaat!
* denotes required fields.
* denotes required fields.