Nils Lofgren - Nils (1979)

Een compositorisch sterk album, dat qua sound helaas erg, èrg vet-Amerikaans klinkt, vol dubbele gitaren, disco-basloopjes en koortjes, onder invloed van producer Bob Ezrin (bekend van Alice Cooper, Lou Reeds Berlin en The wall van Pink Floyd), die hier ook een paar van zijn "eigen" muzikanten meeneemt, zoals Dick Wagner (bekend als über-meestergitarist op Lou Reeds Rock n roll animal en daarna aan de slag bij Alice Cooper) en de af en toe loodzwaar drummende Allan Schwartzberg.

Kant 1 is al met al ijzersterk, inclusief een aardige cover van Randy Newmans Baltimore, maar centraal op kant 2 staan drie ontzettend vervelende en gelikte tracks (waaronder twee samenwerkingen met Lou Reed!) die het album hopeloos tot stilstand brengen. Als totaal krijg je daardoor toch een enigszins schizofreen album, waarop Lodgrens subtiliteit bovendien nogal ondergesneeuwd raakt door de zware radiovriendelijke bombast.