Diane Cluck - Oh Vanille (2003)

Alleen al Clucks ongelooflijke stem rechtvaardigt aankoop. Als ze daarmee dan ook nog een hele rits aan prachtige eigenzinnige melancholische zieleroerselen met ons deelt, dan wordt het al snel een must-buy. Aan de slag dus allemaal! Nergens zo goedkoop als op haar eigen site.

Recensie voor de Super Tip-Topper

Ik heb altijd wel een zwak voor de eenzame wolf(in), bewapend met slechts een akoestische gitaar en de eigen stembanden. Deze beschrijving gaat hand in hand met Diane Cluck, dus theoretisch zou dit album van mijn waardering mogen gaan genieten. Nou weet ik niet of ik iets te lang met mijn kop in de zon had gezeten of dat het Belgisch donker iets te donker was, maar tijdens de eerste luisterbeurt viel het album helemaal niet zo goed bij mij. Gelukkig kwam wijsheid niet met de jaren, maar in een aantal dagen, want de waardering groeide met elke opvolgende luisterbeurt.

Diane kent een eigenzinnige Do-It-Yourself benadering van de traditionele folk sound. De akoestische muziek is rauw en er wordt weinig opgepoetst. Een net iets te hard aangeslagen akkoord blijft gewoon in al zijn eerlijkheid aanwezig. In interviews geeft ze ook duidelijk aan dat ze naar producers onvermurwbaar is; Géén compressie tijdens de mixing. Ik neem aan dat een huiskamer-concert niet veel anders zou klinken dan de album versie, een keuze die ik waardeer!

Twee nummers die ik absoluut wel als live versie in mijn huiskamer zou willen horen zijn The Turnaround Road en Bones And Born Again, voor mij de beste nummers op het album. De manier waarop Diane op deze nummers met vocale harmonieën en de zinsopbouw speelt, is borderline geniaal. Er gebeurt zo veel in deze nummers en toch laat Diane haar tekst in een soepele beweging zo mooi in elkaar overlopen. Ook de muzikale begeleiding deint mee in deze flow en wordt op de perfecte momenten aangezet. Het is zo introspectief, doch zo avontuurlijk.

Opener All I Bring You Is Love is een nummer waar Diane veel intimiteit in weet te leggen. De nummers worden ook net iets sfeervoller toen ik las dat Diane voor dit album zich terug trok in een berghut zonder elektriciteit om ‘vrienden te worden met de duisternis’. Het nummer is gelijk een mooie showcase voor haar imponerende stem, de rode draad door dit album. Easy To Be Around is een pakkend nummer en introduceert ons aan dubbele zanglijnen, die zeer goed werken en het nummer een extra dimensie meegeven. Deze techniek mag Diane nog veel vaker toe gaan passen wat mij betreft. Afsluiter Wild Deer at Dawn is ook het benoemen waard. Een betoverende folk melodie trekt de luisteraar 3,5 minuten een fantasiewereld in.

Helaas staan tegenover de prachtnummers ook nummers die in mijn optiek een stuk minder onderscheidend zijn. Het album in zijn geheel levert voor mij daardoor wat consistentie in.

Diana weet prachtige teksten met veel kunde aan elkaar te spinnen. Haar unieke stem is even teder als doordringend, soms zelfs beklemmend. Het was een erg aangename kennismaking, vervolgafspraakjes worden ingepland en ik heb 2 nummers ontdekt die ik nog naar hartenlust zal gaan draaien.