Savatage - Edge of Thorns (1993)
mijn stem
114 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Atlantic
-
Edge of Thorns (5:58)
-
He Carves His Stone (4:13)
-
Lights Out (3:13)
-
Skraggy's Tomb (4:24)
-
Labyrinths (1:32)
-
Follow Me (5:14)
-
Exit Music (3:11)
-
Degrees of Sanity (4:39)
-
Conversation Piece (4:13)
-
All That I Bleed (4:42)
-
Damien (3:57)
-
Miles Away (5:08)
-
Sleep (3:22)
-
Forever After * (4:20)
-
Shotgun Innocence * (3:30)
-
Believe [Acoustic Version] * (3:52)
-
Conversation Piece [Rehearsal 9/24/94] * (4:19)
-
All That I Bleed [Acoustic Version] * (4:34)
-
If I Go Away [Acoustic Version] * (8:49)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
53:46
(1:23:10)
0
geplaatst: 21 december 2017, 23:03 uur
Valt me nu eigenlijk pas op dat Edge Of Thorns nog best wel een flinke portie oude Savatage heeft. Of nou ja, ik bedoel de lijn die men op Hall Of The Mountain King/Gutter Ballet heeft ingezet dan, want het gaat hier toch beduidend meer om losse songs dan een bepaald concept. Ligt ook wel aan het feit dat het gitaarwerk van Criss Oliva nog steeds leidend is en hij zijn stempel nog goed op de muziek zet.
Edge Of Thorns had in deze opstelling kunnen leiden naar een grotere doorbraak. Het is in heel veel opzichten een ideaal toegankelijk metalalbum. Bij vlagen stevige riffs en een goed gillende Zach Stevens, maar vooral melodie en vriendelijke songs. Stevens is wat mij betreft ook een fijnere zanger om naar te luisteren dan Oliva. De titeltrack bevat een van de mooiste gitaarsolo's ooit, maar ook het stevige He Carves His Stone, het glorieus gezongen Follow Me en het emotionele Sleep zijn hoogtepunten. Jammer dat Labyrinth en Exit Music wat van de vaart weghalen, maar verder nog steeds een van mijn favoriete Savatage albums.
Voorlopige tussenstand:
1. Edge Of Thorns
2. Streets
3. Gutter Ballet
4. Hall Of The Mountain King
5. The Dungeons Are Calling
6. Fight For The Rock
7. Power Of The Night
8. Sirens
Edge Of Thorns had in deze opstelling kunnen leiden naar een grotere doorbraak. Het is in heel veel opzichten een ideaal toegankelijk metalalbum. Bij vlagen stevige riffs en een goed gillende Zach Stevens, maar vooral melodie en vriendelijke songs. Stevens is wat mij betreft ook een fijnere zanger om naar te luisteren dan Oliva. De titeltrack bevat een van de mooiste gitaarsolo's ooit, maar ook het stevige He Carves His Stone, het glorieus gezongen Follow Me en het emotionele Sleep zijn hoogtepunten. Jammer dat Labyrinth en Exit Music wat van de vaart weghalen, maar verder nog steeds een van mijn favoriete Savatage albums.
Voorlopige tussenstand:
1. Edge Of Thorns
2. Streets
3. Gutter Ballet
4. Hall Of The Mountain King
5. The Dungeons Are Calling
6. Fight For The Rock
7. Power Of The Night
8. Sirens
0
geplaatst: 21 december 2017, 23:05 uur
Nee, dit is het ook niet echt. Ik had echt gehoopt hier een pareltje te ontdekken. Heb best vaak met dit album in mijn handen gestaan, omdat het artwork me zo aantrekt, maar het lukt me niet om enthousiast te worden als ik er naar luister. Laat ik wel voorop stellen dat ik het zeker ook niet slecht vind. Het luistert allemaal wel goed weg, maar het daagt niet uit. Het haalt het gewoon niet bij wat ik op Gutter Ballet aan goede songs hoor. Net als een Skraggy's Tomb mijn interesse wekt, word ik daarna in slaap gesust door Exit Music. Zo'n instrumentaaltje haalt alle vaart uit de muziek. Waarom staat het erop?? Laat het duidelijk zijn dat het de songs zijn. In mijn oren toch net te simpel en standaard. Zach Stevens is een uitstekende zanger en Criss Oliva laat hier misschien wel zijn beste solo's horen, maar als het gaat om de plaat, springt de vonk niet over.
Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Sirens
5. Edge Of Thorns
6. Streets
7. Fight For The Rock
8. Power Of The Night
Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Sirens
5. Edge Of Thorns
6. Streets
7. Fight For The Rock
8. Power Of The Night
* denotes required fields.