Savatage - Handful of Rain (1994)

Streets, Edge Of Thorns, Handful Of Rain en Wake Of Magellan vechten nog wel eens om de eerste positie in mijn 'wie is de favoriete'-competitie en op het moment pakt Handful Of Rain de hoogste positie met de eerste volledige notering. Merkwaardig, want dit album heeft na de dood van Oliva voor het eerst een andere gitarist en een Jon Oliva die zich nog verder terugtrok van het speelproces. Maar verdomd... Alex Skolnick levert echt een topprestatie af en om eerlijk te zijn denk ik dat in dit meer bluesy materiaal Oliva's stijl niet helemaal gewerkt had. Skolnick is technisch minder begaafd, maar kan prima riffen en heeft een bluesy/rauwe stijl die fantastisch werkt. Taunting Cobras en Nothing's Going On zijn heerlijk stevig, Chance is een moderne Bohemian Rhapsody en Handful Of Rain is een fantastische down to earth rocksong. Stevens zit beter in zijn vel, de nummers bevatten een perfecte combinatie van oudere Savatage sound met een moderne upgrade en het album heeft een prima speelduur. Wie had dit nog verwacht?

Voorlopige tussenstand:
1. Handful Of Rain
2. Edge Of Thorns
3. Streets
4. Gutter Ballet
5. Hall Of The Mountain King
6. The Dungeons Are Calling
7. Fight For The Rock
8. Power Of The Night
9. Sirens

Eerlijk gezegd was ik er een beetje bang voor geworden dat dit album zo na Edge Of Thorns ook wat tegen zou vallen. Handful Of Rain kocht ik ook vanwege de hoes. Dit artwork vind ik zo iconisch dat ik 'm wel moest hebben. De band is na het overlijden van Criss uit elkaar gevallen en dergelijke wisselingen van de wacht zijn meestal ook geen goed teken.

De plaat begint vrij fel. Ik ken Skolnick natuurlijk van Testament en ik zat al in mezelf te lachen dat dit nummer wel afgewezen zal zijn door zijn toen voormalige band. Wat daarna komt, overtuigt me direct. Savatage heeft de flair van Gutter Ballet weer te pakken. De ballads raken me weer. Door de snelle stukken begin ik weer mee te schudden. Heerlijk! Het middenstuk van Chance doet me niet aan Bohemian Rhapsody, maar The Prophet Song denken. De meeste songs zijn vrij gevoelig, maar de emoties komen over plus dat Savatage hier wat nieuwe dingen durft te doen. Daardoor klinkt dit album lekker fris en oprecht. En vanwege het vakmanschap natuurlijk. Zach Stevens, Alex Skolnick en Jon Oliva. Wat een team!

Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Handful Of Rain
3. Hall Of The Mountain King
4. The Dungeons Are Calling
5. Sirens
6. Edge Of Thorns
7. Streets
8. Fight For The Rock
9. Power Of The Night