Een project dat ik veel te laat ontdekt heb. Naar de oudere albums ga ik nog wel eens op zoek, maar ik baseer me dus vooral op wat ik op dit album te horen krijg. En hoewel het niet zo vers klinkt als zou moeten voor een album uit 2003, is het geheel toch zeer aangenaam om luisteren.
LFO brengt een uitloper van IDM, met minder geratel en gepruts, en meer aandacht voor het melodieuze. Getuige meteen "Blown". Mooie waves en kalmerende melodietjes bijgestaan door zachte hihats en een minimum aan basses. Prachtig nummertje om een album te openen. "Mum-Man" staat wel sterk in contrast met de opener. Stevig gedistorte samples en een lekker tempo. Meteen is ook al duidelijk dat dit geen conceptalbum wordt. "Mokeylips" schakelt een paar versnellingen terug en bouwt met enkele leuke basses en claps een aardig nummertje rond een best komische melodie. Luchtig en aangenaam plaatje. "Snot" is een wat mindere track. Beetje te banaal en expressieloos voor een nummer met dit tempo. Middenin wel wat leuker gedistort werk, maar dat verdwijnt ook weer snel uit de track. "Moistly" neigt meer naar "Blown", maar met complexere ritmes. Wel weer een mooie rustige track. Zelfde voor "Unafraid To Linger", al is die sfeer hier wel opmerkelijk donkerder. Wat drone-achtige samples, lichtelijk creepy string en enkele volle basses. Ook "Sleepy Chicken" blijft in deze sferen hangen, en zo lijkt er zich toch een thema te vormen op het album.
Maar gelukkig (of net niet) komt "Freak", partytrack bij uitstek (en vergezeld van een geweldige videoclip - soort van opvolger op Cunningham's Squarepusher video). Regelmatig horen voorbijkomen op technofeestjes dit nummer. Leuke melodie, heerlijke samples en een best complex ritme op het einde. Topper van dit album alleszins. "Mummy, ..." blijft in de dansbare sferen,
maar is wat luchtiger, met een schattig melodietje en minder donkere samples. "Nevertheless" is denk ik de minste track van het album. Nogal irritante en zeurdigere strings. Niet mijn ding. Sheath eindigt zoals het begon, met een lekker chill nummer. Heerlijke melodieën zonder verdere begeleiding. "Premacy" is in ieder geval een klassetrack.
Al bij al een zeer aangenaam album, maar je zou het er niet echt aan zeggen dat het in 2003 gereleased werd, en het echte geniale ontbreekt toch. Maar wel zeker 4*. Aanradertje.