Bob Dylan - At Budokan (1979)

Onterecht verguisd album door critici.

Ik kan echt genieten van dit album. Niet alleen omdat ik een Dylan fan ben, maar ook omdat de nummers (weliswaar niet allemaal, maar wel vele) op en leuke, frisse, nieuwe manier zijn uitgevoerd. De orkest ondersteuning die Dylan krijgt op dit album en de hulp van achtergrondzangeressen komen deze plaat ten goede en maken het vooral een zeer bijzonder, maar ook leuk Live concert!
Erg enthousiast ben ik ook over dit album.

Een 4,5*

In 1978 gaf Bob Dylan een reeks van acht concerten in de Nippon Budokan Hall in Tokio. Dit album bestaat uit nummers die Dylan ten beste gaf in het vierde en vijfde concert in die reeks, bijgestaan door een brede keur aan muzikanten, waarvan er een aantal ook mee zouden werken aan zijn volgende plaat Street-Legal (die wel uitkwam vóór deze live-plaat, wat voor verwarring kan zorgen). Deze live-plaat werd op gemengde kritieken onthaald, waarbij opviel dat men in de Verenigde Staten een pak negatiever was in recensies dan in Europa.

Ik kan me er wel iets bij voorstellen, dat de meningen verdeeld waren en nog steeds zijn. De setlist is om duimen en vingers bij af te likken (wat voor mij, als Dylan-adept, nu ook weer niet bepaald moeilijk af te dwingen is), de uitvoering van de songs wijkt vaak behoorlijk af van de studio-versie. Veel gehoorde kritieken zijn dat dit veel te glad en makkelijk klinkt. En akkoord, als je het vergelijkt met bijvoorbeeld The Rolling Thunder Revue of Before the Flood, dan klinkt het ook gepolijst, en hoor ik liever het wat ruwere, wildere werk. Maar toch kan ik dit onmogelijk slecht vinden.

Enkele songs zijn op het eerste gehoor onherkenbaar (I Want You bijvoorbeeld, of Just Like a Woman), en da 's op zich wel tof, omdat je dan moeite moet doen de originele nummers van Dylan eruit te vissen. De arrangementen zijn voor de meeste songs drastisch gewijzigd, meer in functie van de groep dan van Dylan zelf, heb ik de indruk. Een zoveelste koerswijziging, van de artiest die niet veel moet hebben van conventies, indrukken en verwachtingen, maar vooral lekker zijn eigen zin doet.

Na deze concertreeks zou Dylan zich bekeren tot het christendom, en brachten de jaren '80 nog enkele goeie, maar vooral enkele van zijn slechtste studio-platen voort. Een nieuwe ommekeer zou er in 1989 komen, met het prachtige Oh Mercy. En sindsdien heb ik van hem, op Under the Red Sky na, eigenlijk zelfs geen matige plaat meer gehoord (de Kerstplaat misschien; de laatste drie met herinterpretaties van oude Amerikaanse liedjes vind ik nog best goed). Met het recente verschijnen van het epische Murder Most Foul in het achterhoofd is de hoop op een nieuwe Dylan-plaat dan ook groter dan ooit.

3,5 sterren

In 1978 ging Bob Dylan op een grootschalige tournee die hem naar Azië, Oceanië, Noord-Amerika en Europa bracht. Hij speelde er meer dan 100 shows en in heel die reeks speelde hij maar liefst 8x in de Nippon Budokan Hall in Tokyo, Japan. Columbia besloot om snel te cashen op die tour en bracht in 1978/1979 (afhankelijk in welk land je woonde) deze At Budokan uit. Een tour die Dylan wel op wat kritiek kwam te staan, want met zijn Street Legal band schoot er soms weinig over van de songs zoals we die vanop de reguliere studioalbums kennen. Voor mij is dat echter vintage Dylan en hoewel ik niet altijd even grote fan ben van zijn veranderingen, zijn er ook effectief liveversies die ik misschien zelfs nog liever hoor dan het origineel. Kleine spoiler alert: op At Budokan vind ik zo'n versie alleszins niet terug. Wel is het sowieso fijn om een flink aantal tracks van mijn favoriete studioplaat (Blood on the Tracks) te horen en er valt gewoon genoeg te beleven. Als je ook gewoon naar de setlist kijkt, dan krijg je toch een beter begrip van hoeveel fantastische nummers Dylan eigenlijk heeft uitgebracht. Fijne uitvoeringen van onder andere All Along the Watchtower (die vrouwelijke backing vocals zijn trouwens bijna elke keer wel een toegevoegde waarde) en achteraf gezien blijkt Columbia met deze set songs wel een goede selectie te hebben gemaakt. De vorig jaar gereleasede The Complete Budokan bevat beide shows (At Budokan is namelijk een compilatie van de vierde en vijfde show die Dylan in Budokan speelde) en qua "greatest hits" kan dit dus echt wel tellen. Voor de liefhebbers: de Another Budokan release is de meer interessante release van de twee Budokan releases uit 2023, die kan echt dienen als een fijne companion voor deze originele release.