Soilwork - The Living Infinite (2013)

Ik heb nooit echt naar Soilwork geluisterd, maar na het horen van Spectrum Of Eternity moet ik dat zeker maar eens gaan doen. Wat een ijzersterk nummer! Het combinatie van brutaliteit en melodie is geweldig en de solo is super. Ik ben zeer benieuwd naar dit dubbelalbum en ik ga meer van deze band opzoeken.

Zeker doen, Don! Ik luister nog maar zelden naar dit soort metal, maar een album als Figure Number Five is wel een aanrader. Niet te complex, maar gewoon heerlijk catchy.

Wel jammer dat dit een dubbelplaat is, want ik heb geen idee of Soilwork langer dan een uur aan een stuk kan boeien. Maar ik wil deze wel horen.

Bij een dubbelalbum denk je al snel aan een pretentieuze conceptplaat, maar dat is hier gelukkig niet het geval. Soilwork klinkt hier weliswaar meer avontuurlijk en divers dan ooit, maar het is nog steeds hoofdzakelijk beuken geblazen. De twintig songs, waaronder twee prima instrumentale tracks, zijn eigenlijk allemaal de moeite waard, ook het meer melodieuze werk met hoofdzakelijk cleane zang. De band heeft zijn zaakjes goed voor elkaar en klinkt energiek en bevlogen, iets dat in het recente verleden wel eens anders is geweest. Vooral drummer Dirk Verbeuren (wat een beest!) is meesterlijk op dreef en zanger Bjorn Strid heeft ook nog niet eerder zo goed gezongen (en geschreeuwd) als hij hier doet. De snellere, aggressieve songs hebben mijn voorkeur, maar het album bevat eigenlijk geen missers.

Het album Stabbing The Drama was ooit mijn eerste kennismaking met metal. Heb Soilwork nu al een lange tijd niet meer geluisterd, maar ben zeker benieuwd naar deze plaat.

Prima plaat. Het weet me alleen niet tot het eind te boeien, daarvoor duurt hij toch echt te lang. Ik heb ook het idee dat er meer variatie zit in de vorige albums, al zeg ik dit nu op basis van slechts een luisterbeurt.

Erg constant dubbelalbum tot en met Rise Above The Sentiment, daarna kakt het een beetje in. Dirk Verbeuren laat horen dat hij tot de top van de metaldrummers behoort. Hij zorgt ervoor dat de nummers nog spannender worden met veel details en het verschuiven van accenten, wat een meester! Het album heeft voor de rest genoeg variatie en de refreinen zijn weer om van te smullen!

Weer een heerlijk album. En met één van de beste albumopeners ooit!
Soilwork laat zien dat ze goede songschrijvers zijn, want er zit behoorlijk wat variatie in de pakkende songs. Gelukkig is het popthrash gehalte weer wat naar de achtergrond gedrukt en staan er genoeg beukende nummers op.
En de uitstekend veelzijdige vocalen van Bjorn tillen alles naar een hoog nivo

Goed album! Maar wel een lange zit!
Van mij hadden ze de beste nummers (stuk of 12) op 1 cd mogen zetten,
met de meeste nummers van cd1 en een paar van cd2.

Ik heb vroeger regelmatig naar deze band geluisterd. Mijn laatste Soilwork plaat die ik kocht was Stabbing the Drama, daarna nooit meer iets van ze aangeschaft. Nu, door de reviews, overgehaald om de nieuwe toch eens te proberen. En damn, zo goed had ik het echt niet verwacht! Ik ben onder de indruk. Deze kan wel eens hoog in mijn jaarlijstje komen, dat terwijl ik dit type metal eigenlijk al jaren nog maar met mate luister. De veelzijdigheid van zanger Speed is toch echt wel een belangrijk wapen van Soilwork en dat wordt over het hele album goed benut.

Zeker geen slechte plaat, maar hij heeft voor mij te weinig te bieden. Soilwork zit qua songwriting op een zeer stabiel niveau, maar groeit niet meer en biedt ook weinig origineels. Voor wie van het genre houdt is dat geen probleem, maar ik heb het eigenlijk wel gezien.

Soilwork zal na de "Americanized" metalcore infused albums figure number five en stabbing the drama niet bij iedere melo- death fan nog de handen op elkaar krijgen. Maar het gebodene hier op deze dubbelaar is toch wel dicht tegen uitmuntend. De core vocalen zijn niet ineens weg maar vooral de cleane zang is er erg op vooruit gegaan, volwassen geworden, zeg maar. Muzikaal blijft de band op een hoog niveau en het drumwerk is ook prima afwisselend, als in, gaat tekeer als een dolle als het moet maar laat veel ruimte over voor de rest van de band om te excelleren.
Soilwork komt soms erg catchy uit de hoek, en de toen populaire screamo's ontbreken niet. Maar dit is veel meer dan de optelsom van die twee, op dit album althans.