Dio - Sacred Heart (1985)

Blijkbaar een beetje een "vergeten" Dio plaat. Toch best goed, hoewel het tweede gedeelte wel wat zwakker is dan de openingstracks. Jammer dat King Of Rock & Roll (de perfecte opener voor een Dio concert), Sacred Heart en Rock & Roll Children tegenwoordig zo zelden (nooit) worden gespeeld.

Ken niet zoveel van dit album. Wel "Rock 'N' Roll Children" dat eigenlijk een puur A.O.R. nummer is naar mijn idee. Niet slecht verder...

Alleen 'Shoot Shoot' doet me helemaal niks, de rest -en dan met name Rock 'N' Roll Children- is geniaal en slechts een klein stukje minder dan de eerste twee platen.
4 sterren.

Mooi plaatje. Rock n roll childeren is mn fafourite.
Die oudjes doen het voor mij nog altijd!!

Hier onthoud ik ook vooral Rock 'n' Roll Children, wat een fantastisch nummer was, is en blijft. Die power van Ronnie James Dio is ongelooflijk! Respect!

vandaag deze voor 4,99 gevonden. Kon ik niet laten liggen

Hier verlaat DIO het heavy metal pad en probeerde aan te sluiten bij de meer mainstream hardrock stijl wat toendertijd erg populair was, dus geef hem eens ongelijk. Probleem is wel dat dit in mijn ogen veel mindere platen opleverde en ook zeker minder tijdloos dan HD en LIL.

Even goed als de eerste twee albums. Heb hem ook voor 4,99 € gevonden. Rock 'n' Roll Children en Hungry for Heaven zijn toch wel meesterwerken

Laatste plaat met Campbell. Niet zo goed als de eerste twee, de rek is er wat uit. Weinig echt memorabele nummers en de productie klinkt wat kaal. The King Of Rock n Roll (leuk dat Ronnie een nummer over zichzelf geschreven heeft ) en Sacred Heart vind ik wel erg sterk. Rock 'N' Roll Children mag er ook zijn en is inderdaad een wat commercieler nummer, zonder aan kracht in te boeten overigens. Leuk detail om te weten trouwens is dat Dio gevraagd werd om dit nummer te doen in BBC's Top Of The Pops. Hij weigerde dit omdat hij vond dat ze in een dergelijk programma niet thuis hoorden..

Zeker geen slechte Dio plaat! wat *gevoelliger* dan de eerste 2 albums.. en dan doel ik vooral op de texten.
Uitschieters zijn: King of Rock and Roll/Rock 'N' Roll Children/ en de beste van het hele album: Like the Beat of a Heart!
Dit album moet het vooral van de goede texten hebben.. en voorlopig hou ik deze even op 3,5 maar kan zeker nog groeien!
Ronnie James Dio is gewoon een erg groot talent!

Inderdaad, ik heb deze plaat nog nooit in een cd-winkel zien staan. Toen ik laatst tegen een tweedehandsje op LP aanliep, wist ik eerst niet waar tegenaan stond te kijken. Heb die plaat niet gekocht, overigens.
Nu ik Sacred Heart beluister (als download) ben ik blij dat ik dat niet gedaan heb. De eerste 2 nummers zijn goed, Rock 'n Roll Children ook wel, maar over het algemeen vind ik dit werkje vrij vlak en zwak. Daarnaast hoor ik hier en daar riffjes die wel erg lijken op dingen die Dio eerder op plaat had gezet.
3*

Ik wel, voor 5,99€ eens zien staan in de FNAC

destijds toch behoorlijk goed ontvangen.

de synths staan wat meer naar voren dan op Holy Diver en Last in Line maar dat paste geheel in de tijdsgeest; zie bijv. Turbo van Priest, Ultimate Sin van Ozzy on Somewhere in Time van Maiden (om van de Dokken's en Ratt's maar niet te spreken).

King of Rock n Roll, Sacred Heart en Rock 'n Roll Children behoren wat mij betreft tot de Dio classics.

Opzich best een goede cd. Een stuk beter dan Last In Line naar mijn mening. De eerste 6 nummers vind ik allemaal te gek, daarna worden de nummers wat zwakker. Daarom net geen 4 sterren. Overigens vind ik The King Of Rock 'n Roll een van zijn beste openers!

Hmmm Dokken is juist gitaar georienteerd, ik snap je niet echt

Ratt is anders ook niet echt een band die veel synths gebruikt.

Sacred Heart is echt een favorietje van me. Het magische titelnummer en het knallende King Of Rock N Roll slepen je direct met de haren erbij.
De wat commerciëlere deunen Rock N Roll Children en Hungry For Heaven liggen lekker in het gehoor en kennen stoere meezingmomenten.

Alleen Shoot Shoot vind ik een beetje een draakje.

in 1985/1986 maakten veel grootmachten een draai naar een wat commercielere sound incl toenemend gebruik van keyboards/synthesizers.

Ratt (met Dancing Undercover) en Dokken met Under Lock & Key zijn daar m.i. sprekende voorbeelden van.

Doet niets af aan de kwaliteit van die albums want die was (zeker bij Dokken) prima op orde. Evenals deze Sacred Heart van Dio dus.

Ik ben het met je eens ozwald. Een kwarteeuw na de feiten blijkt een mindere van Dio toch nog verrassend sterk te zijn.

Ik vind bij dit derde album er de klad in komen. De beste nummers zitten vooraan met King of Rock and Roll, Sacred Heart en Rock 'n Roll Children, vanaf dan zakt het mijns inziens toch behoorlijk in. Hungry For Heaven laat bij mij een slechte indruk na, zoals ik ook al op de verzamelaar Diamonds heb gezegd. Fallen Angels is nog behoorlijk in de tweede helft

Dit is ook een goed album van Dio.
Alleen de laatste twee nummers, vind ik minder dan de rest.

De Deluxe Edition klinkt geweldig als je het vergelijkt met de orginele uitgave.
Vind het wel een behoorlijk mindere plaat dan de eerste 2.

Iets minder toch deze na Holy Diver en The Last In Line.
Werd destijds ook niet zo goed ontvangen als ik het wel heb.
Wat de meeste zeggen hier klopt. De beste nummers zitten vooraan: King Of Rock and Roll, Sacred Heart en Rock 'n'Roll Children.
Ook Like The Beat of My Heart is nog een sterk nummer.
De rest luistert nog wel lekker weg, maar beklijft op een of andere manier niet helemaal.
Geef hem volgende week nog een keer een kans, want het was nu wel erg lang geleden, dat ik deze nog eens heb laten draaien.

Niet overdrijven, er staan welgeteld 3 echte knallers op: The King of Rock n Roll, Sacred Heart en Rock n Roll Children. De rest mist de magie van voorgaand werk.

Echt verrot slecht is het natuurlijk niet maar de klad is er goed ingekomen. Vivian Campbell werd gezien als de schuldige en mocht oprotten. We weten allemaal dat het hierna nooit helemaal meer goed gekomen is met Dio. Bandleden bleven komen en gaan, met wisselvallige resultaten.

De Rainbow, Sabbath en eerste twee Dio platen blijven zijn meest memorabele werk. Wat dat betreft zie ik Sacred Heart als een keerpunt in zijn carriere.

Ik overdrijf niet. Maar ik heb het wel over wat ik er van vind. Niet over wat jij er van vindt.

Klopt. En ik vind dat jij hier overdrijft

Jij denkt beter te weten wat ik van dit album vind dan ikzelf?

Ik zal maar zwijgen over wat ik daar van vind...

Neehoor Kronos, rustig maar. Ik heb slechts een mening over jouw mening. Zoals dat wel vaker voorkomt op fora.

Ik ben rustig hoor. Ik stelde me alleen vragen bij jouw mening over mijn ervaring. Want verrassend sterk heeft natuurlijk te maken met mijn verwachtingen aan de hand van hoe ik mij het album herinnerde. Daar is niks overdreven aan te vinden. Maar ik begrijp dat je bedoelt dat jij het na een kwarteeuw niet verrassend sterk vindt.

Dio laat hier een lichtere toets horen, een wat commerciëler geluid. Dat beviel me toen niet zo. Nu vind ik het eerder een meerwaarde die bijdraagt aan de variatie in het oeuvre van de man.

De wat commerciëlere sound heb ik totaal geen problemen mee. Volgens mij destijds ook niet. Kan en kon het altijd waarderen wanneer muzikanten wat nieuwe paden proberen te bewandelen. Een goed voorbeeld daarvan is Rock n Roll Children, een iets toegankelijker geluid, maar wel geslaagd wat mij betreft.

Het overduidelijke manco aan deze plaat blijft toch het songmateriaal. De meeste nummers zijn ondermaats. Zeker als je in het achterhoofd hebt waartoe de kleine grote man in het verleden allemaal toe in staat was. Ik blijf er dan ook bij dat hier slechts 3 echt goeie nummers op staan.

Dit allen is uiteraard slechts mijn mening en mijn beleving.

Deze plaat haalt het niet bij het debuut en de sterke opvolger Last in Line