Shania Twain - Come on Over [International Remixed Version] (1998)

Ten tijde van het uitkomen volkomen onder de indruk van
haar verschijning, en nog zowaar, nog lekkere nummers
ook, okay, geen heavy rock
maar country rock op zijn tijd is ook wel leuk

Verschrikkelijke plastic popmuziek die ik in die tijd tot in den treure heb moeten aanhoren. Dit zit vol opgewarme cliche's en irritante smakeloosheden.

Absoute dieptepunt is wel "I feel like a woman". Ik geloof dat het weinig stompzinniger kan.

De tekst van Man! I Feel Like a Woman! vind ik ook tenenkrommend. Men heeft het vaak over groeiplaten maar dan bestaan er ook krimpplaten. Wel, dit is er zo één! Na het uitkomen nog leuk gevonden maar nu niet meer en van de hand gedaan.

Wat hebben Canadezen eigenlijk met countrymuziek? Of is het daarom niet altijd absoluut countrymuziek?
Hoe dan ook, ik werd laatst weer aan deze plaat en dat vreselijke jaar 1998 herinnerd.
Iemand zegt het hier al goed, martelen. Dat is het juiste woord, ja! Er is de laatste decennia zoveel verschillende muziek gemaakt, waarom (for crying out loud) stellen werkgevers je de hele dag bloot aan die commerciële muziek die minimaal elk uur van je werkdag te horen moet zijn. Is dat soms in samenwerking met de commerciëlen om je maar die muziek die je nauwelijks kunt verdragen op te dringen? Zo, kom je uiteindelijk wel aan die 30 miljoen verkochte exemplaren, als je het maar hard genoeg bij de luisteraar erin stampt.
Een paar nummers van deze plaat waren wekenlang op de radio te horen, ik werd er echt knettergek van.
En iemand anders hier zegt het ook treffend, The corrs verrek ja, die vond ik net zo erg. Bijna de evenknie van Shania Twain met hetzelfde gebler.

Wat een prut.
het zou zo uit volendam kunnen komen.

R-KNow, da's nu al twee keer dat je precies uitdrukt wat ik ook denk, misschien moeten we gaan samenwonen of zo.... hihihi.

neen, serieus, mijn oude buurvrouw had deze draak van een grootwarenhuismuzakplaat (vèt woord voor Scrabble!) en draaide dit onding héél luid voor heel het gebouw.

maar omdat ze me iedere zaterdagochtend toen van de bakker lekkere ontbijtkoekjes meebracht heb ik haar nooit voor de rechter geduwd!

Maar het is toch zo'n mooie vrouw. Misschien dat ze best hoesjes mag sieren van goede rockplaten.

Ik vind het geen pretje om dit album uit te luisteren. Dit is echt doorbijten naar het eind van de plaat. Jammer, als ik het mooi vond was de rating er ook naar. De singles blijven vervelend en in het overige songmateriaal is er ook niets leuks voor me bij. Wel een mooie hoes.

Iedereen die dit album met 1,0* (of lager) beoordeelt is wat mij betreft niet objectief. Dit is toevallig wel dé bestverkochte plaat van een vrouwelijke artiest (dan tel ik ‘The Bodyguard’ van Whitney Houston niet mee). In Amerika ruim 20 miljoen exemplaren verkocht dat haar een 2x diamanten certificatie opleverde en ook in Europa verkocht ze rond de 20 miljoen exemplaren. In Nederland verkocht het album ook ruim 400.000 exemplaren met ten tijde een inwonersaantal van +/- 15,5 miljoen.

Het feit dat dit album dan zo laag beoordeelt omdat men vindt dat er één nummer minder goed is, vind ik dan ook zeer triest. Bestaat er ook maar één album waar alle nummers goed van zijn? En dan heb ik het niet over compilatie cd’s.

Ik vind de Europese versie wel beduidend minder dan de Amerikaanse, voor Europa is namelijk een meer pop georiënteerd album uitgebracht terwijl de oorspronkelijke countryplaat veel beter is. Nummers als ‘You’re still the one’, ‘From this moment on’, ‘That don’t impress me much’ maar ook ‘Man! I feel like a woman’ behoren echt tot het hoogtepunt. Maar ook de overige nummers zijn zeer redelijk.

Al met al een prima plaat dat ik zeker niet zou willen classificeren als “plastic”, “cliché” of “smakeloos”. Blijft echter wel het gegeven dat de popversie minder origineel en pakkender is dan de eerste (country) uitgave. Shania blijft overigens een prachtige vrouw om te zien. Zou dit nou een 'typische' MILF zijn?

Album is zeker 3,5* waard!

De verkoopcijfers vind ik niet relevant bij de inhoud van de muziek waar ik mijn oordeel op baseer.

Mijn problemen met deze muziek zijn vooral dat het zo overgeproduceerd is dat het bloedeloos en flets gaat klinken. Het is van noot tot noot gecheckt op hitpotentie en dat is meestal killing voor creavititeit in muziek. Het is allemaal zo gladgepolijst.

Komen nog bij de nummers die gewoonweg irritaties opwekken (Man I feel like a woman en That don't impress me).

Dat dit goed verkoopt snap ik want het publiek dat minder intensief muziek luistert raakt minder snel afgestompt van dit soort elementen. Maar ik kan er niets mee, het ontbreekt voor mij aan veel teveel dingen daarvoor in deze muziek.

Maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat iemand dit album echt een 1* geeft alleen vanwege 'Man! I feel like a woman' of 'That don't impress me much' - dat je die nummers verschrikkelijk irritant vind, oké, maar er staan maar liefst 16 nummers op deze CD. Het lijkt me dan ook echt sterk dat een CD werkelijk zo slecht is als dat sommigen willen doen geloven.

Gladgepolijst is misschien de internationale versie. De versie van de bovenstaande albumcover. Maar de USA versie (de pure country versie dus), vind ik heel anders. Daardoor kom ik ook op 3,5* - maar de Europese versie vind ik -zoals ik al eerder aangaf- beduidend minder! Als ik alleen de internationale versie had gehoord had ik waarschijnlijk 2* gegeven, 't is misschien iets te gladjes geproduceerd en te commercieël gericht.

Normaal gesproken ben ik overigens totaal geen country liefhebber, maar juist bij deze plaat past het perfect. Vandaar de 3,5*.

En jij geeft 2,5* voor het album 'Spice' van de Spice Girls?
Respect dat je dan 1,0* durft te geven aan Shania Twain! ...Ieder z'n ding hè?!

Goed ik ken de originele versie niet. Ik oordeel over de pop versie die hier ligt. Dat niet alle nummers even irritant zijn als die twee klopt. Anders was het wel een 0.5 geworden. Dat maakt echter de rest er ook niet veel interessanter. Omdat het zo glad geproduceerd is zit er nauwelijks meer smaak aan. En dat reken ik muziek over het algemeen zwaar aan want uiteindelijk luister je naar muziek om er van te genieten.

Wat ik aan andere cd's voor oordelen geef, en dat anderen er wellicht genadiger vanaf komen lijkt me hier niet echt wat toevoegen. Maar we kunnen het er altijd over hebben bij het Spice album zelf.

Allang een reactie geplaatst joh!

Mijn bericht is subjectief. 'k ben vooral verzamelaar en geen recensent die elke plaat met gemak objectief kan beoordelen.
That don't impress me much en Man! I feel like a woman! zijn geraffineerde nummers die meedogenloos lang in je kop blijven hangen. Destijds werden ze vaak gedraaid op de radio. Ik vond het hinderlijke muziek tijdens de uitvoering van mijn werkzaamheden, maar de collega's vonden het prachtig en de radio stond hard genoeg om boven de herrie van machines uit te komen. Zo gaat dat.

Stem van 1,0 opgeheven. Dat album is hier eenmaal in het geheel gedraaid. Het volstaat om te melden dat Come on over niet beviel.

Ik kan er kort over zijn: het heeft een drietal aardige refreintjes, voor het overige wil ik er weinig mee te maken hebben. De plaat wordt hier ten huize verder geweigerd om ooit nog te draaien.

Niks mis mee om een 1* uit te delen als je het echt slecht vindt.

Nee hoor geen probleem. Ik vind dit echter best wel genietbaar. De dame kan zingen, de nummers zijn catchy. Pop rock met een klein vleugje country. Prima hoor. Ik geef het 3 stereen, maar misschien druk ik er nog wel een halfje bij in de toekomst. Uitstekende Amerikaanse radio rock. Het kan bepaald erger dacht ik zo.

Ongeveer in dezelfde periode kocht ik dit album en Love Will Always Win van Faith Hill.... Dit laatste is nog steeds wel okay, maar dit.. Pfff, het is allemaal wel erg glad, en teveel pop naar mijn smaak.... Zou dit album nu niet meer kopen in ieder geval....

Zet 'm nog best wel eens op. Het valt me wel op dat de meeste nummers iets te overgeproduceerd klinken. Er is geprobeerd country en pop te mixen tot een geheel en daardoor klinkt het ietwat rommelig en overdreven.
Op de country versie van dit album is dat niet heel erg anders moet ik zeggen (ook daar klinkt het alsof het nog gepimpt is om zo min mogelijk country te zijn), maar wel minder. Ik baal dan ook dat ik de pop-versie heb, want de country versie is veel leuker (zoals Angelo zegt).

Mijn favoriet is Rock This Country! Vroeger had ik daar echt een afgrijselijke hekel aan dat nummer maar het is heel erg gaan groeien, dankzij het refrein.
Andere favorieten zijn Don't Be Stupid (wel de pop-versie hiervan), If You Wanna Touch Her, Ask! en That Don't Impress Me Much (maar wel de country-versie, want de UK dance mix is bij lange na niet zo goed).
Verder zet ik Whatever You Do, Don't! nog wel eens op, maar voor de rest skip ik het zowat. .

Wel vraag ik me af wanneer Shania een keer terug komt.. d'r laatste studio album is al zowat 9 jaar geleden.

Oh god, als ik mijn eerder geplaatste berichten nu terug lees, denk ik maar één ding:


Ik vind het een gigantisch verschil eigenlijk of je de EU of USA persing hebt. De Europese versie (zoals hierboven aangegeven), heb ik afgegeven want die kon ik op een gegeven moment niet meer aanhoren. Dat daarvoor het album met een 1,0* beoordeeld werd kan ik tot op zekere hoogte begrijpen, maar aan de andere kant niet. Zo slecht zijn de nummers en Shania niet, het is puur de productie wat zwaar zuigt! Maar goed, Europa en (pure) country gaan nou niet bepaald goed samen.

De USA versie daarentegen beluister ik nog steeds af en toe. Haar stem leent zich perfect voor country en een stuk minder voor pop. Ik vind het dan ook jammer dat ze voor de Europese markt een andere versie heeft uigebracht (zelfde geldt voor het Up album). De Amerikaanse versie zit veel beter in elkaar en klinkt ook minder glad (vind ik althans), en mijn beoordeling is dan ook gebaseerd op deze versie.


Die zou er vorig jaar komen, maar door de scheiding met haar partner, producerd, mede tekstschijver Mutt Lange, gaat die er niet meer komen. Shania gaf aan dat ze bezig is met het schrijven van nieuw materiaal, maar aangezien het nog in een vroeg stadium is, is nog niet bekend wanneer en of het wordt uitgebracht. Ze krijgt wel haar eigen real life soap bij de zender van Oprah Winfrey, maar of we daar op zitten te wachten?

Bij Up! is het inderdaad precies hetzelfde, ook daar heb ik de country versie (helaas) niet. Bij mijn popversie zat die verschrikkelijke wereldversie.
Ik ben het inderdaad met je eens dat haar stem zich perfect leent voor country. Op d'r eerste album (een echt country album) vind ik haar stem ook het beste (zoals volgens mij in mijn review daar ook heb aangegeven). Op popmuziek (en dan vooral op het album Up!) wil ze nog wel eens zeurderig klinken.



Ik las het inderdaad van die real life soap. Zo komt ze in ieder geval onder de aandacht

Was hier in der tijd helemaal gek van en vond elk nummer leuk.. nu is daar toch niet zo heel veel meer van overgebleven op een paar nummers na

Are u kidding me??? echt dikke onzin...
heb je ooit haar live concerten op dvd gezien? dan piep je wel anders!
shania is zeeeeer getalenteerd, een echte entertainer en ze komt heel leuk en echt over!!

en die Robert nog wat.. is een zak want die is vreemdgegaan met haar vriendin....

Mutt lange heet die kerel volgens mij.

de DVD LIve in Chicago laat een rasentertainer en een natuur talent zien, ze weet het MOR materiaal net dat beetje extra te geven.

over het album zelf, van de Grote 3 is dit toch wel de minste(UP en The woman in me zijn de andere)

Het originele album Come on Over uit 1997 vind ik beter dan de latere reissues (1999/2001) waar veel van de hits meer 'pop' gemaakt zijn.

De tracklist klopt niet
Shania Twain Discography: Come On Over - Album - shaniatwaindiscography.blogspot.nl

Het orginele album is eigenlijk gewoon goed zoals die was en dat geknutsel eraan vind ik helemaal niks.
Dit album op dag van release in Nashville gekocht. Grijs gedraaid. Net niet in mijn top tien allertijden maar wel dichtbij.