Shania Twain - Come on Over [International Remixed Version] (1998)

lekker wijf, slechte muziek

hoef ik toch niet te onderbouwen hoop ik

De moderne variant op Countrymuziek. Ik bedank er hartelijk voor.
Twain is een knappe verschijning met een sympatieke peformance, maar de nummers zijn te glad en vaker te springerig om onder serieuze Countrypop door te gaan.
Emmylou Harris is wat dat aangaat nog steeds een voorbeeld voor allen.
Dit is prima marketing en destijds heel succesvol, maar een echte countryliefhebber zou hier dwars door heen moeten kijken.
Maar hier is op een heel andere markt gericht, dat ,moge duidelijk zijn.
Zelfs dan.......magere liedjes.

Shania Twain kan beslist goed zingen en de nummers op zich zijn niet beroerd, maar het is allemaal kapot geproduceerd, dit heeft niet veel meer met country te maken. Haar volgende album is zo mogelijk nog gladder.

Man! I Feel Like A Woman

ff contact opnemen met het vu in amsterdam afdeling genderdysforie

Zo verdomde aalgladde grootwarenhuizenmuzak, màn wat is dit slecht! Radio Donna, zonder enige twijfel!

er was toen een periode dat e meer van dit soort bagger uitkwam, ik herinner me nog zon nepband, the corrs

ging ook nergens over

3 knappe maar oer saaie wijven en 1 psychopatisch zusje, bandje bleek luchtbel

hoor je terecht niks meer van

Indeed, Joy, Corrs, ook om vlug te vergeten!, om nog maar over die Kelly Family te zwijgen...

Dit album is geproduceerd door Robert John "Mutt" Lange die al eerder werk van Bryan Adams en AC/DC heeft gladgestreken. Overigens krijgt dit album 5* (!) op allmusic en ging het ruim 20 miljoen keren over de toonbank, waarmee dit officieel het best verkochte countryalbum is (maar zoals ik in een eerder bericht zei, met country heeft dit niet veel meer te maken).

nogmaals, verkoopcijfers zeggen naks over kwaliteit, eerder over slechte smaak en kuddegedrag van allerlei mutsen

Inderdaad, als je ziet dat Rihanna en Pussycat Dolls nu miljoenen albums verkopen (wat ik nog een heel stuk slechter vind dan Shania Twain). Trouwens, als ik de hitlijsten anno 1998 bekijk vind ik ruim driekwart slechter dan Shania Twain. Aan de stemmen te zien weten heel wat MuMe'ers dit album van Shania Twain te waarderen (ik vind het matig). Hoe dan ook, ik gun iedereen zijn smaak.

En toen kwam ik..
The Corrs zijn echt niet slecht! Als je ze live hebt gehoord, begrijp je wat ik bedoel. Zij maken gewoon goed muziek, of je er van houdt of niet is iets anders.
De kritiek op de muziek van Shania kan ik beter begrijpen. Ik vind het zelf stiekem wel leuk, ook al is dit absoluut geen country! Maar ik kan er helemaal inkomen wanneer er stempeltjes als 'commercieel' en 'nepcountry' op worden geplakt.

Dit album werd een enorm verkoopsucces maar zal door countrypuristen zeker als schietschijf gebruikt worden. Zoals ik in een eerder bericht vermeld heb ik niets tegen commerciële of poppy deuntjes op zich, het is hier de extreem gelikte productie dat als het ware een muur tussen mij en de muziek vormt, het komt niet over bij mij en de bezieling lijdt daaronder.
Overigens vind ik the Corrs ook zeer goed.

Waarom stiekem? Ook ik heb "Come on Over (1997)" in 1997 gekocht en destijds helemaal grijs gedraaid. De hitsingles "Man! I Feel Like a Woman!" en "That Don't Impress Me Much" mag ik nog steeds graag horen. En inderdaad... Shania ziet er lekker uit .

ach ja, leuke herkenbare 13 in dozijn niks aan de hand deuntjes die weinig met fatsoenlijke muziek te maken hebben zal immer scoren

Lekker album, met een hoog feel good gehalte. Ik ben geen countryfan, dus heb er totaal geen moeite mee dat het album meer de pop/AOR kant op gaat. Dit was natuurlijk ook door de invloed van John Mutt Lange, die een rock producer is van huis uit. (In het verleden met Def Leppard, Judas Priest, AC/DC en nog vele anderen gewerkt).

Commercieel gezien een knaller, en vele hitsingles erop. Daarnaast een goede produktie, die misschien wat te gladjes is, maar juist hierdoor is de instrumentatie heel goed te plaatsen in het geluidsbeeld.

Ik heb de Australian Tour Edition, met 6 extra bonus tracks (op dubbel CD)

Ik heb het gekocht, omdat ikhet gewoon een l***r w*f vond
Maar de muziek staat me absoluut niet aan.

45 miljoen keer over de toonbank gegaan. echt niet te geloven eigenlijk.

Man! I Feel Like a Woman! rechtvaardigt het allerlaagste cijfer ooit.. iemand die daar iets op tegen heeft mag me PM'en, echt.

De meeste mensen luisteren nog altijd ' gewoon' naar muziek die ze prettig/ gemakkelijk in het gehoor vinden liggen en als de 'critici' het niks vinden, is van geen waarde; je luistert naar wat je mooi vindt.

Wat betreft Man I Feel Like A Woman; ook dit ligt lekker in het gehoor voor de'"gemiddelde" muziekliefhebber en ik ken zelf wel nummers die ik "erger" vind om naar te luisteren (dat is persoonlijk), al is het nummer geen hoogvlieger. Maar ja, commercieel is op MuMe al gauw een 'vies' woord, maar voor veel muziekluisteraars in de 'gewone' wereld maakt dat echt niet uit; je verkoopt niet zo maar 45 miljoen stuks, onder voorbehoud dat het wél zeer toegankelijk moet zijn (lijkt me). Of ze hebben het mede gekocht voor de hoes; ik vind haar geen raar plaatje om naar te kijken.

P.S. voor de duidelijkheid; het is mijn album ook niet

Dit is nou typisch muziek en een album wat ik never en nooit org zou gaan kopen. Ik heb de tophit destijds vaak op de radio gehoord, en vond het toen een best aardig popnummertje maar ook niet meer dan dat. Ik heb wel eens wat nummers gepindakaast van Shania Twain, maar ik moet zeggen dat ik ze een paar keer beluisterd heb, en dat het maar weing interessant is allemaal. Het klinkt allemaal te voor de hand liggend en ik vind het te doorsnee klinken allemaal. Ook zijn de nummers bij mij niet blijven hangen. Leuk voor even deze muziek, maar niet beter dan gewoon doorsnee muziek. Daar kiest de grote massa blijkbaar toch voor, gewoon gemakkelijk in het gehoor liggende muziek beluisteren. Want stel je voor je moet extra tijd vrijmaken voor muziek waar je moeite voor moet doen. Tja dat kan tegenwoordig in onze gejaagde maatschappij niet meer. Ik vind dit soort muziek eigenlijk een beetje voor mensen die muziek beluisteren eigenlijk maar een beetje bijzaak vinden, want er zit niets spannends of uitdagends in, of het moet Shania zelf al zijn dan is het een ander verhaal.

Inderdaad, dit is consumptiepop voor het grote publiek met gemakkelijk in het oor liggende muziek, vandaar het grote succes. Of zich heb ik daar niets op tegen, het stoort mij niet en ik ken véél slechtere dingen, maar productioneel vind ik dat te gelikt (zie eerder bericht).

Niet het hele album geluisterd = niet stemmen.

Wat ben ik blij dat wij geen buren zijn.

Zij was de vrouw van de man die een heel bekend producer is (oa Def Leppard en Bryan Adams).
Ben even zijn naam kwijt.

Maar dat verklaart wel haar enorme succes.
De weg naar roem was al geplaveid.

Je bedoelt Robert "Mutt" Lange; hij zal ongetwijfeld een grote invloed hebben gehad(ik ken haar voorgeschiedenis echter niet).

Precies, die vent.
Nou, dan is je bedje wel gespreid.

Hoorde vanmorgen nog Man I Feel Like A Woman op m'n werk.
Een tijd lang heb ik naar een vergelijking gezocht, maar nu schiet het me ineens te binnen: Die snikjes, gilletjes en zuchtjes doen me nogal denken aan een kutteli... ummm keffertje. Zeldzaam irritant.

Ooit eens meegegraaid in een 3-voor-weinig aanbieding, verleid door de fraaie hoesfoto's van mevrouw Lange. Schitterende vrouw, aardige stem, maar wat is dit een draak van een album.

Met name de singles zijn op zich nog best aardig om een keer apart te horen, maar deze langspeler gaat voor mij al de mist in door alle nummers nét aan elkaar vast te plakken. Het ene nummer is letterlijk nog niet afgelopen of het volgende begint alweer. Verder druipt de aalgladde poprockproductie met koortjes van "Mutt" Lange er vanaf, je zou bijna verwachten dat Def Leppard en Bryan Adams even een nummertje mee komen doen. Het resultaat is een langdradig schijfje dat vanuit iedere porie COMMERCIE! schreeuwt, niet in de laatste plaats door al die belachelijke uitroeptekens! in de titels!

Alles bij elkaar is het nog best een leuk boekje geworden, met te veel tekst en te weinig foto's. En Shania mag best eens een shirt van me komen lenen, kan ik meteen vragen of ik haar aan mag raken.

Er zijn wel 12 singles vanaf gekomen hoor .

Volgens mij was dit de CD van de Amerikaanse huisvrouw eind jaren '90. Ik zie ze al helemaal voor me, stofzuigend en keihard meezingend. Hij is niet voor niets 36 miljoen keer over de toonbank gegaan...

Ze moet maar eens met nieuw materiaal komen.