American Football - American Football (1999)

Hier kan ik me zeker in vinden. Ik meende dat ik hier al eens een mening had neergepend, maar waarschijnlijk heb ik die toen gewoon verwijderd na ze getypt te hebben uit onvrede met het resultaat. Maar met de jaren wordt een mens al wat minder kritisch dus bij deze...

American Football was een Amerikaans muziektrio, die een soort jazzy indierock speelden die wat elementen van de mathrock (het ritmisch gegoochel) en emo (het melancholieke) in hun muziek weefden. De muziek valt best te beschrijven als rustig en relaxed, een beetje de sfeer van een mooie zomeravond, ergens op een terrasje met een drank naar keuze, en je denkt terug aan die goede ouwe tijd en de mensen die er deel van uitmaakten. Centraal staat de zang, en bijhorend de tekst. Bassist Mike Kinsella (bekend van o.a. Joan of Arc) gebruikt steeds een erg zachte stem, die ideaal past bij de gevoelige teksten die hij zingt. Daarin is ook duidelijk de emo-inslag te horen. Sommigen zullen het tenenkrommend vinden, maar bijvoorbeeld opener Never Meant is van een simplistische schoonheid die ik erg vind aanspreken.

Waarschijnlijk zou ik dit ook pakken minder poetisch vinden moest het met het typische emo-gebrul worden uitgespuwd door een of ander derderangsbandje, maar binnen dit album en op deze muziek klinkt het echter wonderbaarlijk ontroerend. Het gitaarspel is uitstekend, mooi pickwerk en enkele straffe melodieën. Hiervan wordt eigenlijk nergens afgeweken, wat het album misschien een tikkeltje eentonig kan maken, al is er hier en daar wel een trompet hoorbaar die voor een leuk accent zorgt. Al bij al een zeer goed album dat ik vaker beluister dan mijn waardering hier op de site te kennen geeft. Bij deze dus maar verhoogd naar 4*.