Grace Jones - Portfolio (1977)

Dit vond en vind ik een verschrikkelijk album!

Inderdaad , maar toch een goeie eigenzinnige versie van 'la vie en rose' .

La Vie En Rose is een klassieker! Heerlijke plaat!
Maar die hoes.... allemachtig, wat lelijk...

Leuk album met oude klassiekers zoals La Vie En Rose en Send In The Clowns. Mijn favorieten zijn Sorry en I Need A Man!

La Vie en Rose inderdaad een klassieker net als I Need a Man, echt Studio 54

wat de hoes betreft , ik vind de achterzijde van de Lp veel mooier
Portfolio by Grace Jones, 1977 on Flickr - Photo Sharing!

Grace Jones, nog steeds een fenomeen, deed toch ook maar precies waar ze zin in had. Naast La Vie en Rose ) en de classic Send in the Clowns staat hier dan ook nog Tomorrow op. Natuurlijk uit musical ´Annie´; maar die stond toen nog maar nét als productie op Broadway; de film kwam pas 5 jaar later.

Instrumentale uitvoering is hier en daar maar zozo, en de zang is niet al te best, maar de keus van repertoire, die perfect past in het decadente en losgeslagen imago van Grace Jones geeft een nostalgisch gevoel bij deze opmaat naar de grote disco-jaren. Inderdaad mét I Need a Man dat als dance-classic geldt, meer dan het veelgeprezen La Vie en Rose, wat mij betreft.

Mrs Grace Jones heb ik altijd een beetje links laten liggen. Te excentriek, te extravagant, te uitgesproken, zo iets. In ieder geval te vaak in het nieuws om andere kwesties dan muziek. Dat ik hier nu een stukje zit te schrijven over haar platendebuut is dan ook meer ondanks dan dankzij de artiest in kwestie. La Jones heeft mij nooit weten te verleiden tot een onderzoek van haar oeuvre.

Toch wat woorden hier over Portfolio, een album dat ongezocht in mijn bezit kwam en mij heeft verrast. Een tegengeluid ook, daar ik constateer dat de plaat hier weinig vrienden heeft.

Portfolio is de goed gekozen titel van Graces allereerste album. Een overzicht is het inderdaad, een opgave van wat ze te bieden heeft op dat moment. De plaat opent met een Broadwaymedley. Drie songs uit drie verschillende musicals, waarvan Tomorrow uit de musical Annie wellicht de bekendste is. Van Mrs Jones verwacht je veel, maar niet dat ze de musicalster uithangt. Het klinkt liefelijk, schattig haast, alsof ze een kindsterretje is. Het is goedkoop aan elkaar gemixt en opgerekt tot een hele plaatkant. Phillysoul meets disco meets karaoke.
Daarna volgt robuuster werk. La Vie En Rose is Grace Jones zoals Grace Jones bedoeld is, de Edith Piaf klassieker, in een eigentijds jasje, zwoel en sexy, ruim 7 minuten lang. Haar drie eerste singles sluiten de plaat af. Hits waren het niet, maar je kunt ze erbij hebben, vooral Trouble en I Need A Man.

Dat is het dus, Grace Jones' portfolio in 1977. Behoudens La Vie En Rose heeft het weinig om en het lijf en het is inderdaad ook nog eens gevat in een oerlelijke hoes, zowel de voor- als achterkant.

En toch is het schijfje niet uit mijn speler te branden. Het geheel heeft iets magisch. De som is kennelijk meer dan een optelling van de afzonderlijke delen. Heb ik een zonnesteek? Is het het pulserende ritme? Ik weet het niet. Ik krijg er de vinger niet achter. Ik vind het gewoon lekker. Laten we het daar maar op houden.

Vind het juist een erg toffe hoes, zeer sprekend ook. Heb de lp in een batch meegenomen en ingelijst in een Gladsax Lp-lijst van Ikea zal hij ongetwijfeld mooi staan aan de muur.

Eigenlijk vind ik dit toch wel lekker. Grace op de disco-toer. Ik heb het album lange tijd links laten liggen omdat ik meer voor de 'Grace-klassiekers' ging maar dat is eigenlijk niet nodig. Niks mis met een portie disco, zelfs als het niet spectaculair gezongen is (heeft ze nooit gekund) en als er van die cheesy covers op staan (die vermakelijk zijn).

Bij Tomorrow gaat het volume echt wel omhoog hier!

Idem hier. Had al een enorm zwak voor haar versie van La Vie en Rose, maar deze is ook stiekem heel erg fijn.

Sorry, maar Tomorrow vind ik (in welke versie dan ook) een draak van een plaat. De nummers die hier de meubels redden zijn La Vie en Rose en Send in the Clowns, maar al met al is dit zeker niet haar beste album. De volgende 2 zijn al stukken beter en vooral Nightclubbing en Hurricane zijn geweldig.

Ik vind dit dus echt een prachtige hoes. Samen verschillen