The Power Station - The Power Station (1985)

http:// http://www.songfacts.com/detail.php?id klik maar

De link werkt niet. Maar met enig knip- en plakwerk en zoeken op die site is daar dan inderdaad het bewijs (dank) dat Taylor een 'drumbijdrage' heeft geleverd. Maar veel had het niet om het lijf en Thompsom heeft natuurlijk uiteindelijk alles ingespeeld.
Taylor: "I hit the drum maybe 4 times. That was it. Concorde flights for two, 14 days in a 5-star hotel... the most expensive bit of drumming in history."
Maar toch bedankt, lennon.

Overigens wel grappig dat jij Bonham noemt met Thompson, want zijn drum stijl is de sound geweest die hij wilde hebben op dit album.

Ok, dat wist ik niet, lennon. Maar het verbaast me niets. Bonham was werkelijk fantastisch in (schijnbaar) eenvoudige laidback groovy drummen, met van die 'backbeats'. En de kunst van het weglaten, minder is meer. Zo eenvoudig dat je denkt 'je moet er maar opkomen', en zo moeilijk daar kom je achter als je het na wilt spelen, kwa dynamiek en high-hat-werk ook vooral.
Een nummer als When The Levee Breaks in gedachte houdend, toont inderdaad hoe akelig nader Thompsom die stijl en sound van Bonham trachtte te bereiken, nu jij dat zo zegt.
Led Zeppelin - When The Levee Breaks - YouTube

Zal dit album ook weer eens beluisteren. De cover van Get It On vond ik niet sterk. Go To Zero en Communication juist wel...enfin....geheugen weer opfrissen.

Inderdaad een goed voorbeeld.. wat een heerlijke sound zit er in dat nummer..!



Voor mij vele malen beter dan het eentonige origineel!!

Ik zal de bonus tracks eens gaan toevoegen, want die mist nog zie ik!!

Godallemachtig! Wat is Communication toch ook een fantastisch nummer!! Die groovy steady bass gaat maar door! Ze zouden toch geen cocaine hebben gebruikt tijdens de opnamen??

Ook Harvest For The World mag er zijn.

Heb jij dit groovy album inmiddels aan wat extra luisterbeurten onderworpen, edje1969 en wat vind je er van?

Het is vooral de "sound" van Power Station dat mooi is, met name het drumwerk. De cover van Get It On vind ik nog steeds niet zo bijster, ondanks dat het wel een hit in sommige landen is geweest. Dan vind ik juist Harvest For The Word beter. Ook beter dan in de latere versie van The Christians. Some Like It Hot draagt dit album gewoon. Rest is leuke aanvulling. Communication zit intussen weer helemaal in mijn hoofd en verder zijn vooral Go To Zero en Still In Your Heart erg mooi (voor de solo met de sax). Goed album, ook al switch ik liever naar Duran Duran of Chic zelf.

Het is een album dat chronologisch gezien tussen de solo albums Pride en Riptide van Robert Palmer in ligt.

Je praat dan over nummers als You are in my system (Pride, 1983) en Addicted to love (Riptide, 1985) en je hoort dan met The Powerstation dat de appel niet ver van de boom valt. Je ziet het hier ook aan de beoordelingen voor alle drie de albums, gemiddeld iets meer dan 3***.

Liefhebbers van Palmer zullen bij The Powerstation ook niet snel aan het maximum aantal sterren komen want formeel gesproken heeft de man wel betere albums gemaakt. Hoewel ze altijd smaakvol blijven, stilistisch goed verzorgd en met de warme stem van Palmer natuurlijk herkenbaar uit duizenden.

Als geen ander wist hij welke muziek in de mode was en dat in te passen in zijn eigen werk. Zo beweren boze tongen dat het album Clues (1980) zowaar valt te scharen onder new wave: Palmer lijkt van alle markten thuis.

De muziek op de Powerstation is een mooi homogeen geheel met weinig uitschieters omhoog of omlaag. Op zijn solo-albums wil Palmer nog wel eens van kleur veranderen, van hardrock naar een enkel reggae-achtig nummer. Van snoeiharde funk naar lichte jazz en zelfs crooners.

Dat kan natuurlijk alleen succesvol zijn als alles maar van de hoogste kwaliteit is. Maar een dergelijke variatie in songs is er op The Powerstation niet te vinden. Als de succesvol geworden single Some like it hot eenmaal is ingezet heb je een heel goed beeld van hoe de rest van het album gaat verlopen.

Dan is er ook nog zoiets als samenwerking tussen "giganten", namelijk dat van Palmer met enkele leden van Duran Duran.
Het feit leidt niet tot een extra (herkenbare) kwalitatieve impuls. De leden van DD springen er niet uit als betere spelers dan de gemiddelde begeleidingsband van Palmer en de songs zijn door de kenners van zijn werk als eerdere nummers van Robert Palmer te herkennen.

Het lijkt mij er dan ook op dat de samenwerking eerder uit commerciële redenen is bedacht dan vanuit artistieke. Maar daarom kan het best nog wel een aardig album zijn.

Ondanks de inmiddels wat gedateerde sound, toch een prima geproduceerde plaat. Een samenwerking tussen enkele leden van Duran Duran en Robert Palmer levert een aardige plaat op. Hoewel ik een liefhebber ben van de soloplaten van Palmer gaat deze plaat er ook goed in. De powerpop dat het album kenmerkt neigt qua sound wat meer naar Duran Duran dan naar het solomateriaal van Palmer. Toch is een leuke plaat geworden, inmiddels alweer 30 jaar geleden maar songs als Communication, Some like it Hot en Get it On geven de plaat net dat beetje extra.

Prima plaatje. Muzikaal hoor je duidelijk dat de mannen van Duran Duran hier achter zitten maar door de mooie warme stem van Palmer krijgt get geheel toch zijn eigen smoel.

De tijd dat de heren van Duran Duran wat andere dingen deden. Met Arcadia zorgden Rhodes, LeBon en Roger T. voor een album met het herkenbare DD geluid. John en Andy gingen samen met Robert Palmer en Tony Thompson op de Amerikaanse 80s rock tour.
Dat levert een heel fijn album op waar ik juist het DD geluid volledig afwezig vind, maar het gewoon Robert Palmer met band is. Voor Andy moet dit haast therapeutisch zijn, omdat hij eindelijk ruimte krijgt om zich te laten horen. Ik vind Andy niet zo getalenteerd als zijn maatje John, maar in deze setting komt hij prima uit de verf.
Al met al een heel vermakelijk album.

Lekker jaren 80 album - geen echte laagtepunten - leuk album als achtergrondmuziek - zelfs na verschillende luisterbeurten blijft het overeind - voor mij 3 sterren

Aangezien John Taylor zichzelf recent als Bass God heeft uitgeroepen deze weer eens uit de kast getrokken, voor het eerst sinds 20 jaar en ook voor het laatst de komende 20 jaar. Ik hou van zowel Palmer als de vroege Duran Duran, maar dit is een vreselijke holle bombastische nietszeggende plaat. Waarschijnlijk zaten ze allemaal met de neuzen in de poederdoos en waren de ego's mega groot op het moment van opnemen. Muzikaal gezien is dit een draak van een plaat, wat overigens voor een deel wordt veroorzaakt door de uber bombastische productie, maar de nummers op zich zijn ook niet bijzonder. Ik kreeg het ook nu weer niet voor elkaar om de hele plaat te draaien.

Enne... John Taylor is ook geen Bass God, ik kan probleemloos een scala aan bassisten opnoemen die met vlag en wimpel over deze arrogante bal gehakt heen gaan. The re-fle-fle-fle-flex...

Over een maand of twee verschijnt een best interessante 40th anni 4cd box (ook als dubbel lp enkel dan met nauwelijks bonusmateriaal).

4CD set
CD 1
Some Like It Hot (2025 Remaster)
Murderess (2025 Remaster)
Lonely Tonight (2025 Remaster)
Communication (2025 Remaster)
Get It On (Bang A Gong) (2025 Remaster)
Go To Zero (2025 Remaster)
Harvest For The World (2025 Remaster)
Still In Your Heart (2025 Remaster)
CD 2
Some Like It Hot (Raw Instrumental)
Communication (Raw Instrumental)
Murderess (Raw Instrumental)
Harvest For The World (Raw Instrumental)
Go To Zero (Raw Instrumental)
Lonely Tonight (Raw Instrumental)
Get It On Bang A Gong (Raw Instrumental)
Communication (Night Version)
Get It On Bang A Gong (7” Single Edit)
Some Like It Hot And The Heat Is On (Megamix)
Communication (Night Version Edit)
Some Like It Hot (7” Single + Video Version)
Murderess (Alive At Live Aid)
Get It On Bang A Gong (Alive At Live Aid)
Somewhere Somehow Someone (We Fight For Love)
CD 3
Murderess (Live)
Dancing In The Streets (Live)
Some Like It Hot (Live)
Lonely Tonight (Live)
Go To Zero (Live)
Too Good To Be Bad (Live)
Harvest For The World (Live)
Thinking With Your Body (Live)
CD 4
Still In Your Heart (Live)
Some Guys Have All The Luck (Live)
Communication / The Reflex (Live)
White Light White Heat (Live)
Obsession (Live)
Hungry Like The Wolf (Live)
Get It On (Bang A Gong) (Live)

Dat ziet er best interessant uit.