Shakira - Laundry Service (2001)

Goede CD. Met behoud van haar roots weet ze toch popmuziek te maken die in de rest van de wereld ook aanslaat. Eigenlijk vind ik alle liedjes mooi, maar mijn favorieten zijn Eyes Like Yours, Objection en Que Me Quedes Tu.

Het eerste echte commerciele album van Shakira dat negen jaar na dato een vrij tijdsgebonden album blijkt te zijn. Toen ik als tienjarig kind dit album kocht vond ik ‘m geweldig maar als ik hem nu weer beluister vind ik hem allang niet meer zo verassend en goed als toen. Het klinkt eenvoudig en er hebben te veel handen aan gezeten; waarmee ik bedoel dat het te gelikt is – vooral in vergelijking met de voorganger ‘Dónde están los ladrones’.

Een aantal nummers als ‘Whenever wherever’, ‘Objection (tango)’ en ‘Ready for the good times’ klinken dan nog wel aardig en ook ‘The one’ kan er nog mee door, maar de rest is erg matigjes allemaal. De vertaalde Engelse versie van ‘Ojos asi’ vind ik barslecht in vergelijking met het origineel; het ritmisch opzwepende nummer verliest duidelijk zijn glans door de Engelse taal.

Ik las hierboven dat er velen zijn die haar beter vinden dan Britney, maar in my humble opinion zal ze nooit in de buurt komen van hetgeen dat Britney heeft bereikt. Britney’s nummers zijn natuurlijk rete commercieel maar kwalitatief veel beter en pakkender. Bovendien gaat de stem van Britney mij ook niet tegenstaan, iets dat wel gebeurt bij Shakira, ik vind het dan ook een hele opgave om een album van begin tot eind van haar te beluisteren. Dat mekkeren verveelt erg snel.

‘Whenever wherever’ is de uitschieter op dit album, maar je moet de tekst maar niet te letterlijk gaan vertalen want dan blijft er weinig allure meer over.

Lekkere album (letterlijk/figuurlijk ).
Een paar prachtige nummers, een paar matige nummers.
Uiteindelijk 3 sterren .

Welke smaak had 'ie dan?

Met lekkere album bedoelde ik figuurlijk het album zelf, en met letterlijk bedoelde ik de zangeres zelf, shaffy ?

Lucky that my breasts are small and humble
So you don't confuse them with mountains

Aller-allereerst. Vergeet Eyes Like Yours....luister echt naar het Spaanse Ojos Asi van haar eerdere album. Veel beter. Had destijds al de albums Pies Delcalzos en Donde Estan Los Ladrones voordat zij met dit album doorbrak (meegenomen van vakanties). Voelde dus wat als "mijn" Shakira die doorbrak. Behalve de geweldige hits zijn ook Rules en Ready For The Good Times aanraders. Gewoon lekker luisteren en meezingen, althans als je meekrijgt of het Spaans of Engels is.

Shakira lag jaren geleden in de aanbieding in de tweedehands bakken en daarna dus bij mij thuis, de cd dan! Laatst even geript en vandaag is een perfecte dag om dit eens te luisteren zo met het zonnetje buiten. Ik ken dit album al enige tijd via streams maar zoals meer fans vind ik Shakira in haar element vooral op haar puur Spaanstalige albums.

Het doorbraakalbum bij het internationale publiek want in eigen land had ze toe al 2 top albums aan de man gebracht. Niet slecht voor een allochtoontje wiens eerste 2 albums (als tiener) echt afgrijselijk zijn (niet zoeken en niet naar luisteren!), maar paps had een beetje geld en geloofde in de dromen van zijn dochter. Ik zeg allochtoon want haar familie kwam via omwegen vanuit Spanje, Italië, Libanon en de VS uiteindelijk in Colombia terecht. Dat wisten velen niet toen er Arabische klanken klonken in nummers als Whenever, Wherever en daar kreeg ze onterecht kritiek op. Ze zou alleen muziek met invloeden moet maken uit haar vaderland/moederland was het argument, dat deed ze ook, maar dat wisten de meesten niet. Controverse die volgens mij nauwelijks in Europa gehoord werd maar het is al zo lang geleden dat ik dat niet meer herinner.

Het is weinig Latijns-Amerikaanse artiesten een internationale carrière gegund, vaak komen ze niet verder dan Latijns-Amerika en de Hispano gemeenschap in de VS. Het is dan ook een klein wonder dat het haar wel gelukt is en nu (veel) meer fans heeft dan Beyoncé of Rihanna aldus Last.fm / Facebook / Youtube. Hiervoor moesten Epic overtuigd worden door moederbedrijf Sony anders waren er maar een paar Engelse nummers op een Spaans gedomineerd album gekomen ipv anders om.

Shakira kreeg veel hulp bij het schrijven van dit album en in die zin is zij net zo zakelijk / professioneel (geworden) als Madonna in te weten wat nodig is om iets te doen slagen. Dat geldt volgens mij voor alle succesvolle pop-prinsessen en -koninginnen. Was Shakira (=Arabisch voor dankbaar) op Donde Estan Los Ladrones? nog bezig de Latijnse Alanis Morissette te worden hier moest het zwarte haar wijken en werd ze vanaf toen een (peroxide) blondine; 'Blonds have more fun' (en meer succes!).

Als Engels niet je moedertaal is dan wordt het lastiger om nummers daarin te schrijven dus die hulp was welkom maar dan heb je ook meer mensen die aan je album zitten en wordt die niet zo persoonlijk als haar vorige Spaanstalige albums, maar als je Pop voor ogen hebt dan is dat niet zo'n probleem hoogstens dat het minder consistent en/of gladder wordt door de productie. Persoonlijk vind ik dat het een zeer geslaagd album is geworden waar veel goede nummers op staan: mijn all-time-favorite staat er niet op maar Underneat Your Cloths kan ik altijd wel luisteren ongeacht plek of tijdstip (whenever, wherever ) Er zijn hierna nog diverse betere albums gekomen maar die zijn of Spaanstalig of gewoon door meer ervaring beter geworden. Het meeste recente Engelstalige album Shakira. (2014) vind ik zelfs iets minder dan deze.

Het is moeilijker om dit album nú te waarderen omdat er 15 jaar verschil zit tussen de release en vandaag. Mijn stereo is al minstens 2x gewisseld alsmede de boxen en nu luister ik een rip van een CD via mijn PC op de stereo. Mijn oren zijn natuurlijk ook niet meer zoals toen en ik ben ook niet meer de persoon die ik toen was. Dat soort zaken maken dat ik (je) dit album nu anders hoort. Ik ben echter weinig melancholisch over dit album aangezien ik de voorgangers en andere Spaanstalige albums vaker beluister. Van de Engelstalige albums ben ik nog steeds overtuigd dat dit de beste is of evenaart. Hits staan er op al haar (officiële) albums en ook intieme juweeltjes, het zijn de overige albumtracks die de complete ervaring bepalen. Van de The Rules en Fool kan ik niet warm of koud worden, de rest is goed tot uitstekend.

Nu dat Shakira met een voetballer getrouwd is (en moeder met kinderen) en al sinds 2014 de grootste is in de Pop is mijn liefde voor haar (en haar muziek ) enigszins bekoeld maar tot en met Live in Paris is er veel goed zeker op de Spaanstalige albums.

Zet dit album dit gewoon op en denk er niet te veel bij na, het is Pop. En als je dan toch ergens over moet nadenken, bedenk dan dat er over de hele wereld 100 miljoenen meisjes dromen van Shakira's succes, dat een allochtoontje met zwart haar met krijsende valse stem uit een land die 25 jaar (burger-)oorlog kent internationaal succes zal kennen en geen enkele blanke zangeres voor zich hoeft te dulden en trouwt met een miljoenen verdiende voetballer. Als dat niet het sprookje van een pop-Princes is wat dan wel?

Vreselijke muziek om maar te zwijgen over die stem.
Dat dit ooit zo'n hit was heb ik nooit kunnen begrijpen.

[quote]E-Clect-Eddy schreef:

Nu dat Shakira met een voetballer getrouwd is (en moeder met kinderen) en al sinds 2014 de grootste is in de Pop/quote]

De grootste in de pop? Shakira??

Shakira heeft een eigen geluid en daar moet je van houden. Ik moet er eerst altijd even aan wennen en dat lukt me beter als ze Spaans zingt. Het gehijg etc komt daarin toch beter in zijn recht Ik vind dit best een goede plaat, ook mede door Spaanse addities. Top! 4*

Objection (Tango) (3:44) --- 3,5
Underneath Your Clothes (3:45)  --- 4,5
Whenever, Wherever (3:16)  --- 4,5
Rules (3:40) --- 3,5
The One (3:43) --- 4,0
Ready for the Good Times (4:14) --- 3,5
Fool (3:51) --- 3,5
Te Dejo Madrid (3:07)  --- 3,5
Poem to a Horse (4:09) --- 3,0
Que Me Quedes Tú (4:48) --- 3,5
Eyes Like Yours (Ojos Así) (3:58) --- 3,5
Suerte (Whenever, Wherever) (3:16) --- 4,5
Te Aviso, Te Anuncio (Tango) (3:43) --- 4,0

Ook deze plaat ben ik meer gaan waarderen, voorganger en opvolger bevallen me echter nog wel meer, maar zoals eigenlijk elke plaat tot en met Sale el Sol heeft Laundry Service een bepaalde onweerstaanbaarheid. Ik kan ze niet (meer) negeren), vooral ook omdat ik de stem van dit vocale wonder niet meer kan negeren. Vandaag weer eens aan het afspelen, de afgelopen week totaal in een Shakira mood. Maar dat ik heb ik wel meer de laatste jaren.

De opener "Objection (Tango) is zeker één die tot mijn absolute favorieten is gaan behoren. En wederom is ze lekker eigenwijs en komt als tweede nummer op de cd met een ballad aanzetten. Ééntje die ik vroeger niet kon uitstaan maar die ik nu lekker luid heb aanstaan en mij gewoon ook echt pakt: "Underneath Your Clothes", ik zou wel eens de omgekeerde weg hier van willen zien, dat dit een Spaanse uitvoering krijgt... of is die er al? Een über ballad, een parel. "Whenever, Wherever" is een nummer dat ik altijd wel leuk vond en is toch een klassieker geworden, vreselijk poppy en vreselijk catchy.
"Rules" is een heerlijk bijna Rock And Roll nummer, voor sommigen misschien een vuller, maar ik hou zelf erg van nummers die je bijna nooit hoort en als je die na een tijdje niet gehoord hebt, je toch weer verrast en zonder dat je het doorhebt meezingt. Dit is er zo één. "The One" is een nummer die je grijpt en niet meer loslaat, geladen en emotioneel gezongen, die moet hard aan. Een Beatles-vibe valt niet te ontkennen. "Ready For The Good Times" is ook één van haar beste popnummers in mijn oren en... jeminee, ben ik al weer op de helft van de plaat!? En ik ben 'm aardig aan het bewieroken... de cd blijft kennelijk stijgen in mijn achting.
"Fool" klinkt fris, de live-uitvoering van Rotterdam klinkt geweldig. Shakira live is überhaupt een genot. "Te Dejo Madrid" moest vandaag in op repeat, wat is dat een aanstekelijk nummer. Een heel sterk nummer. "Poem To A Horse" heeft veel pit, spirit en is heel dynamisch door haar zanglijnen. "Que Me Quedes Tú" is een filosofisch, mijmerend en muzikaal hoogtepunt.

Denk toch nu na het weer een draai gegeven te hebben dat ik nu per nummer schrijvend mijn mening moet herzien, het is een heel sterk album. Muzikaal is het niet heel anders dan haar Spaanstalige jaren, ja een poppy kant is er toegetreden, maar de kwaliteit blijft hoog en alom aanwezig. Ik ben niet alleen fan geworden, maar ook een bewonderaar van haar ongekende zangkunsten en van haar als artiest in haar algemeenheid, ze is ontzettend divers en zeker tot en met Sale El Sol heel standvastig in het leveren van kwaliteit. Zeer prijzenswaardig! Zonder meer een top artiest.

Een album dat werkelijk fantastisch begint met een trio geweldige nummers, maar na die drie hits kan het dat niveau helaas niet vasthouden. Toch een hoge score omdat de nummers ook nergens door een ondergrends zakken, en het belangrijkste: het klinkt allemaal geweldig, met een heerlijke twang-gitaar, een stevige bas, swingende drums en weinig synthetische percussie. Haar oude werk ken ik niet, dus ik kan ook niet oordelen of dat (nog) organischer klonk, maar bij Laundry service vind ik het in ieder geval een pluspunt dat alles zo hard en fel en nergens "soft" klinkt, hoogstens smaakvol ingetogen zoals op Underneath your clothes en Que me quedes tú. Grootste obstakel had haar zang kunnen zijn (ik lees hier al vleiende beschrijvingen als "geitachtig" en "gemekker"), maar op de één of andere manier kan ik haar maniertjes (Chrissie Hynde-galmen, hete aardappel, kirren enz.) goed hebben waar ik bij andere gemaniëreerde zangers en zangeressen vaak afhaak.
        Kortom, totaal niet in mijn straatje, maar toch een heerlijke plaat. (Gewoon aangeschaft in een reguliere versie via een webwinkel die een CD van 13 nummers beloofde, maar mijn CD bleek niet alleen de drie bonusnummers te bevatten maar ook nog eens een DVD over Objection (Tango), met daarop een optreden van Shakira bij MTV's Music Video Awards 2002, MTV's "Making Of" van de videoclip, en het uiteindelijke resultaat (de clip zelf dus), samen ongeveer 24 minuten.)

Dat had ik dus ook, niet in mijn straatje. Maar mijn straatje laat me qua nieuwe aanwas al jáááren in de steek (qua smaak) en ik ging op zoek naar wat anders. Kon de radio nooit uitstaan, altijd hetzelfde en alles wordt/werd doodgedraaid, mede een reden denk ik dat ik haar en anderen niet kon uitstaan. Maar Ik ben er gewoon eens een keer aan begonnen en verdomd, dan kom je erachter dat ze ook gewoon een echte album artieste is! Ben dan ook gewoon echt een liefhebber en fan geworden, van haar stem en muziek. Ben er wel achter dat ze meer is dan een doorsnee hit-moppie, ze is een echte singer/songwriter.

Als je meer wilt horen van de vroege jaren, dan is Dónde Están los Ladrones? een goede keus misschien, een echte mix van haar eerdere plaat en het latere meer catchy werk.