Nektar - Journey to the Centre of the Eye (1971)

Een mooie mix van psychedelisch en symfonisch, met een orgeltje dat me doet denken aan de vroege Pink Floyd en aan Caravans If I could do it all over again I'd do it all over you, en een Mellotron dat bijvoorbeeld Countenance omtovert tot een prachtig en ontroerend geluidsbeeld voor wie daar gevoelig voor is (zoals ik). Daarnaast ook stevige gitaarlijnen en trippy geluidseffecten, prima zang met karakter en een mooi volle produktie. Onmiskenbaar van z'n tijd, inclusief de teksten over een astronaut die tijdens een ruimtereis bij een geavanceerde beschaving terechtkomt en daar inzicht krijgt ("My mind expands to a great degree") in de destructieve neigingen van zijn eigen soort; geen hogere literatuur, maar een uitstekend concept om deze "spacerock" te dragen. Heerlijke plaat die hier merkwaardig genoeg al vijf-en-een-half jaar droog staat qua berichten, zonde!