Mötley Crüe - Girls, Girls, Girls (1987)

Het imago vind ik juist heeeeerlijk edwynn. Waarom? Omdat het gebaseerd is op werkelijkheid. Met andere woorden dit is/was geen imago. Deze mannen leefden zoals ze waren. Goed of verkeerd ze waren/zijn zoals ze waren en dat zijn niet veel bands. Dat spreekt mij juist aan van de crue. Verdimme weinig r&r boeken gelezen die zo eerlijk en goed zijn beschreven als de crue boeken. Hail to the crue boeken en dat meen ik. Om de zoveel jaren lees ik hun boeken weer en weer opnieuw hoop ik. En jij weet verdomd goed over welke boeken ik het heb denk ik
Alleen ik vind hun muziek totaal niet in het juiste perspectief staan ten opzichte van hun heerlijke boeken/docu's. Maar goed da's mijn mening en kom op mars een focking goede guitarist jij weet best beter edwynn

En op von helsink zijn mening reageer ik morgen het is laat voor mij plus 5 uur ok en dat geld ook voor ozric geen probleem

Tja het is geen Blackmore of Lifeson. Maar hij heeft wel een lekkere slide en een aantal moddervette riffs op zijn naam staan.

Nee dat is hij zeker niet nee. Maar met name op motley crue laat mars inderdaad voor zijn doen goed guitaarwerk horen. Op girls girls girls vind ik hem behoorlijk saai. En zo zijn er wel meer cd's op te noemen waaruit blijkt dat mars geen echte hoogvlieger is. Maar waar bij mij echt de schoen wringt zijn de zwakke nummers.

Ozric schreef Het is je muziek niet. Dat klopt wel redelijk ja. ik vind tot nu toe maar 2 platen echt de moeite waard. De laatste en met name motley crue vind ik een goede crue plaat.

Ook schreef ozric jammer dat ik uberhaub stem. Waarom? Toch niet omdat ik deze plaat zo'n laag cijfer geef? Want dat vind ik altijd zo'n geleuter.

Heb net wild side gedraait net als het hele album trouwens. En wild is met afstand het beste nummer. Dus 3 keer niks had 2 keer niks moeten zijn.
Vervolgens schrijft von helsink Je nickname vermoedt dat er een echte rock en roller in je zit. Maar in de praktijk valt dat volgens mij wel mee.
Ook nu heb je weer gelijk. Ik sta niet iedere dag 1 uur te headbangen nee. En ik draai geen motorhead als ik in een romantische bui ben jij wel? Zou best kunnen hoor. En tijdens mijn ontbijt draai ik hoogst zelden de sex pistols he he. En ja mijn muzikale smaak gaat verder dan alleen maar een portie r&r. maar ik mag toch hopen dat daar niets mis mee is von. En als het moet wil ik best mijn nickname veranderen hoor. Meschien heb je nog een paar passende suggesties voor me. Overgens vind ik het wel erg dat je me nu op mijn plaats zet tussen al de echte r&r vind ik niet leuk von. Maar eeeh zonder gekheid von en niet dat het verder veel uitmaakt hoe kom je tot die conclusie?
En binnenkort ga ik dr feelgood eens een aantal malen draaien goed?

Ik ben vereerd dat je me in een reactie noemt, maar ik heb beide dingen die jij aanhaalt niet gezegd.

Ik heb nooit gezegd, dat The Crue je ding niet is, noch heb ik gezegd dat ik het jammer vind dat je uberhaupt stemt.

Ik ben de laatste om mensen af te rekenen op hun smaak of mensen te weerhouden van stemmen.

Ik dacht echter, omdat je Alice Cooper etc. zo hoog waardeert en The Crue zo laag, dat je The Crue misschien alleen afrekende op hun looks en image.

Schijnbaar ken je de band en hun muziek heel goed. Dan is het alleen maar meer dan terecht dat je een laag cijfer geeft. Heb ik ook een aantal keer gedaan (Limb Bizkit, Eminem etc.)...

Fijne dag nog!

EEEh ik doel op je berichtje van 29 juni Ozric?!

En indeed jij ook een fijne dag toegewenst

Oh ja...

Damn, mijn geheugen gaat niet zover terug.
Je hebt helemaal gelijk... Excuses...


Maar je oorspronkelijke berichtje was ook wel erg kort-door-de-bocht.
Pas later, weidde je een beetje uit...

Even terug naar het album; niet slecht maar ze hebben betere gemaakt vind ik. De produktie is ook niet echt 'je van het'. Zeker niet als je het vergelijkt met bijv. Dr. Feelgood. Het titelnummer blijft echter heerlijk rocken en grooven. Net als de topper op het album Wild side! Eén van de betere rock/metal anthems ooit opgenomen!! Persoonlijk vind ik All in the name of...ook te gek, evenals You're all I need en Dancing on glass. De rest is magertjes wat mij betreft.

De Crüe had geen concurrentie in dat opzicht, zelfs niet van Guns N Roses.

Had em vanavond weer eens opstaan. Het titelnummer en Wild Side vind ik tot de betere Cüe nummers horen. Five Years Dead en dancing On Glass hebben ook en lekkere drive. De rest vind ik maar zozo.

Goede album ik vind juist dat het nummer home sweet home mist. Maar dat ik mijn eigen mening.

Gelukkig stond Home Sweet Home dan ook al eens op Theatre Of Pain. Zodoende kon men hier alleen maar gloednieuwe songs opzetten.
Tof toch?

Misschien bedoeld hij een zééééér zeldzaam exemplaar van dit album??

Lekker over de top. Sowieso een stuk beter dan de voorganger, maar dit album kan qua power niet tippen aan Shout at the Devil.

Het was een beetje lastig doorkomen, door dit Mötley Crüe album maar de heren weten zich wel weer wat op te pakken na het slechte album wat hier voor rond dwarrelde. Ik moet zeggen dat Mötley Crüe een leuke eigen sounds heeft maar, wel een sound waar ik nooit echt fan van ga worden. Het album was soms wat moeilijk uit te zitten, zeker op sommige punten als er verschrikkelijke nummers als 'Dancing on Glass' voorbij komen waar de band toch in een herhaling vast blijft zitten en mij niet wist te vermaken.

Echter duurt het album nochtans niet lang, met een kleine 35 minuten is dit album snel gedaan waar we misschien wel net zo blij mee moeten zijn want het klonk allemaal niet zo strak, de productie is zeker niet om naar huis te schrijven en de songs voelden soms wat smakeloos aan.

Toch is het album 'Girls, Girls, Girls' wel het album waarmee ik in aanmerking kwam met Mötley Crüe en dan was dat ook nog eens de titel track 'Girls, Girls, Girls' die samen met het openings nummer 'Wild Slide' mij enig zins nog wat wist te boeien, nummers als 'Bad Boy Boogie' en 'Sumthin' for Nuthin'' wisten met de twee eerde genoemde nummers het album nog een beetje te redden, maar de rest had ook wel in de prullenbak mogen belanden. En dan denk ik dat een beetje 'nostalgie' zich weet te redden met dit album, want vroeger werd dit nogal veel gedraaid door mijn pa in de auto, die bleek er fan van te zijn, jammer genoeg dat ik niet meer in zijn voetstappen loop en dat is ook wel te merken qua muziekstijl, dat hebben we beiden goed alleen totaal verschillende bands, en Mötley Crüe hoort tot nu toe nog niet in mijn favoriete staatje thuis.

Voorlopige tussenstand:

01. Shout at the Devil
02. Girls, Girls, Girls
03. Too Fast for Love
04. Theatre of Pain