menu

Stone Temple Pilots - Core (1992)

mijn stem
3,51 (238)
238 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Atlantic

  1. Dead & Bloated (5:10)
  2. Sex Type Thing (3:38)
  3. Wicked Garden (4:05)
  4. No Memory (1:20)
  5. Sin (6:05)
  6. Naked Sunday (3:49)
  7. Creep (5:33)
  8. Piece of Pie (5:24)
  9. Plush (5:13)
  10. Wet My Bed (1:36)
  11. Crackerman (3:14)
  12. Where the River Goes (8:25)
totale tijdsduur: 53:32
zoeken in:
avatar van Darkzone
4,0
Alle nummers van dit album hebben een stem gekregen voor een van hun 3 favoriete songs. Lijkt mij dus dat dit album én een coherent album is én gewoon goed. En dat is het ook. Een erg fijn album.

Nieuwstad
Vlak na de release deden ze een MTV Unplugged show. Ik vond de nummers toen nog beter tot hun recht komen.

avatar van Kill_illuminati
Idd, met Scott Weiland in een schommelstoel.

avatar van freakey
4,0
herman schreef:
Vond dit destijds ook een hele matige grunge-wannabe-band. Eigenlijk vond ik Tiny Music het enige echt goede (en authentiek klinkende) album van STP.


Vond..... en nu? Ik heb bij Stone Temple Pilots atijd een soort van "incubatietijd" gehad voor het kwartje viel...

avatar van herman
Nu trekt dit soort muziek me veel minder dan vroeger. Af en toe draai ik nog eens Alice in Chains, Soundgarden of Pearl Jam als ik zin heb in jeugdsentiment, maar dit album trekt me eigenlijk helemaal niet meer...

avatar van freakey
4,0
Nou, de nieuwe Alice in Chains is meer dan alleen jrugdsentiment hoor... maar goed, ik vind Core nog steeds een hele aardige plaat met een paar fantastische nummers, Purple is echter wel "the thing" (het gaat me net te ver om het hun standaard werk te noemen) gebleken voor Stone Temple Pilots, althans voor mij, Core klinkt ondertussen toch een beetje achterhaald

Draai het nog wel soms overigens....

avatar van Ronald5150
3,0
Grunge. Dat doet me nog eens terugdenken aan mijn middelbare school periode. Toen was ik helemaal gek van dit genre. Bands als Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden, Temple of the Dog en Alice in Chains zaten toen volop in mijn Sony Walkman (wie herinnert zich dat nog!). Stone Temple Pilots liftte mee op die hype en "Core" is best een aardige plaat. Het is absoluut niet te vergelijken met grunge klassiekers als "Nevermind", "Ten" of "Dirt", maar het mag best in hun schaduw staan. "Core" heeft twee absolute hoogtepunten in "Sex Type Thing" en "Plush". De rest van de nummers zijn niet slecht, maar de genoemde tracks steken er toch echt wel met kop en schouders boven uit. Al moet ik zeggen dat het meeslepende "Where the River Goes" een prima afsluiter is.

Meneer Bungel
De enige band die ik 2 maal (in tegenstelling tot elke andere band die ik 1x of anders nul keer) live heb gezien. In Simplon (boven) kregen we een jazzy version van, ik meen, Sex Type Thing te horen, leuk! Had Weiland daar niet een bepaald kledingstuk bij aan...?

Dit is voor mij als album in ieder geval wel een klassieker. Heavy, melodieus en zo grunge als het indertijd maar kon zijn - geen idee of dat nog stand houdt met de kennis van nu... hieropvolgende platen bewezen nog eens extra dat STP wél genoeg in huis had om geen eendagsvlieg te zijn.

Vannacht een nieuwe luisterbeurt na tig jaren stilte, en Birthday Deathbed (Dead & Bloated) overtuigt als vanouds. Meer volgt, zeer waarschijnlijk. Even naar de tracklist en de berichten kijkend, heb ik nog veel moois te gaan (Plush en wat meer lichtelijk bekend voorkomende hoogtepunten)...

-edit- Nee, niet veel aan toe te voegen. Gehoopt op / gedacht aan minstens een halfje meer, maar het zit er niet in, nu. Wel een lekkere plaat die stampt, dampt, bluest, rockt en dergelijke, met vleugen jazz (vergelijken met PJ, N of AIC is nauwelijks zinvol) en dat is dik boven voldoende. De genoemde hoogtepunten zijn just that (+ WMB - altijd een zwak voor gehad - en nog wat andere tracks; C. bv.).

Dikke vier sterren dus, voor deze nacht. 'trusten...

4,0
Zeer sterk album dat een aantal pareltjes bevat zoals Plush en Where the River Goes. Verder een paar lekkere stampers. Prima afwisselend album.

avatar van deric raven
3,0
Core begint Bluesy, zoals later een band als Reef.
Stone Temple Pilots klinkt als een doordachte band.
Laten we hier als Alice In Chains klinken, en op dat moment overschakelen naar de sound van Pearl Jam.
Natuurlijk is dit een logisch vervolg op de grunge.
Maar Stone Temple Pilots weet hiermee wel te scoren.
Core is hoe dan ook best een sterk album.
Plush wordt een grote hit, en al snel raken ze geliefd bij het grote publiek.
En dan begint het hele gezeik.
Scott Weiland wordt net als Kurt Cobain een junk.
Het sterrendom valt toch een stuk zwaarder dan verwacht.
Ondertussen houdt Stone Temple Pilots zich wonderbaarlijk staande.
Eventjes een korte flirt met Velvet Revolver, en dan weer terug bij af.
Hoe de situatie er op dit moment voor staat is onduidelijk.
Stone Temple Pilots heeft eventjes een momentje gehad met Chester Bennington, maar die is tevens bij Linkin Park actief.
Weiland brengt met een nieuwe begeleidingsgroep binnenkort een album uit.
We zullen zien.

avatar van rkdev
3,5
Heerlijk rockend debuut van STP dat inderdaad een mix is van bands als Pearl Jam en Alice in Chains. De opvolger was nog beter, maar daarna hield het voor mij helaas weer snel op met deze band.

avatar van Korreltje Zout
3,0
Deze muziek is inmiddels al zo veel gemaakt dat ik het alleen nog kan waarderen als een vorm van - inderdaad - jeugdsentiment. Bijna alle andere bands uit dit genre hadden wel iets unieks, behalve Stone Temple Pilots. In tegenstelling tot andere albums uit dit tijdperk heeft dit album de tand der tijds niet goed doorstaan. Het is een cliche-album. Niet goed, niet slecht, niets bijzonders. Ik draai het nooit meer.

avatar van milesdavisjr
3,0
Met terugwerkende kracht geen klassieker en het kan niet in de schaduw staan van Dirt, Ten, Nevermind of Badmotorfinger. Toch wil ik nog wel een kleine lans breken voor dit album. Plush blijft gewoon een lekker nummer, Wicked garden kan er ook mee door. Where the River Goes duurt natuurlijk te lang maar heeft een heerlijke zanglijn. Crackerman is vuig en smerig. De overige nummers zijn wat obligaat en te lang uitgesponnen. Voor een debuut was het destijds leuk maar niet schokkend. De opvolger was echter veel beter. Hier lieten de heren horen dat ze niet perse in een hokje gestopt moesten worden. Allang geen typische grunge meer maar afwisseling troef. Ik draai het album nog regelmatig. Helaas is Scott Weiland ook naar de eeuwige jachtvelden vertrokken.

avatar van Faalhaas
Plush is heerlijk. En zo heeft het album nog wel zijn momenten. Maar absoluut geen klassieker.


avatar van Faalhaas
Spuit 11

4,5
Geweldig album dat ik nog regelmatig draai. De productie is spot on en naast de grote hits Plush en Sextype Thing denderen songs als Wicked Garden en Crackerman werkelijk je speakers uit. Door de pers destijds m.i. volkomen onterecht neergezet als Grunge wannabe band (veel songs van dit debuut werden immers al ruim voor het losbarsten van de Grunge hype eind 1991 geschreven). Gelukkig dacht het publiek er anders over en behaalde het album maar liefst 8x platina in de USA. Waar de meeste Grungebands (Pearl Jam, AIC) in de jaren erna in meer van hetzelfde bleken te verzanden of de inspiratie opdroogde bleven de Pilots op ieder nieuw album nieuwe wegen inslaan.

avatar van LinkinPark90
4,5
Geweldig debuut van de Stone Temple Pilots.

De band werd bekend in de grunge periode wat ook voor negatieve commentaar zorgde: deze band werd het buitenbeentje uit dit genre. Ze kwamen niet uit Seattle en Scott zijn stem zou te veel op Eddie Vedder gelijken.

Gelukkig is het bovenstaande totaal niet waar: hoewel er invloeden zijn uit de Seattle scene zijn er ook bluesrock invloeden te horen en is dit een vrij variabel album. Plush, Wicked Garden en Sex Type Thing werden succesvolle singles. Ook de overige nummers mogen er wezen: het zijn 12 klassenummers. Ook de opvolger Purple is heel goed.

avatar van lennon
4,0
En dan vind je ineens de lp 4cd en 1dvd versie voor 22 euro nieuw in de verpakking.
Wat een traktatie is dat op een dinsdag zeg...

Soms heb je wat geluk...

avatar van Funky Bookie
4,5
Uitstekende plaat in de stijl van de Seattle sound waar de heren verder niet veel mee te maken hebben. Nummers als Creep, Plush, Wicked Garden en Where The River Goes zijn nog altijd fantastisch. Ik draai het album nog altijd met veel plezier.

avatar van gigage
Hoewel het album tegelijk uitkwam (sep 1992) met Alice in Chains' Dirt wordt deze band toch vaak gezien als weinig origineel. Het duurde vervolgens een heel jaar voordat het hier de charts inschoot ruim na Dirt. Dat zou een verklaring kunnen zijn, ze hebben wel op die populariteit meegelift in ieder geval. Maakt dat nu nog iets uit? Eigenlijk niet ware het niet dat het niet kan tippen aan de big four Seattle sound bands. Maar dat mag de pret niet drukken. Er staan prima gitaarpartijen op alleen is niet iedere song even memorabel. Toch wel één van de leukere grunge records in mijn ogen.

Het magazine Rolling Stone plaatste vorige maand dit album op #11 van de 50 best Grunge albums (Dirt op #6)

avatar van milesdavisjr
3,0
Hoewel het album tegelijk uitkwam (sep 1992) met Alice in Chains' Dirt wordt deze band toch vaak gezien als weinig origineel


Origineel waren de heren zeker niet, en het is zeker geen klassieker. Desalniettemin hoorde je al wel dat de heren tot iets in staat waren, luister bijvoorbeeld Where the River Goes. Waarschijnlijk trokken de heren hierna hun conclusies want de opvolger Purple was veel kleurrijker, zachter en veelzijdiger van aard. Origineel waren ze nog altijd niet (hallo Bowie) maar met Purple waren de heren de grunge voorbij. De band werd op 1 hoop gegooid met de 'grote 4' maar liet naar mijn mening wel de meeste groei (niet zozeer kwalitatief betere platen) zien als het gaat om veelzijdigheid en gebruik maken van diverse muziekgenres.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:00 uur

geplaatst: vandaag om 14:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.