Stephen Stills - Carry On (2013)

Dames en Heren, ga er even voor zitten, want hier gaat een goede beoordeling komen, van mij, bij een Stephen Stills album!

Ik laat me niet altijd positief uit over Stephen Stills. Zijn liedjes van 1966 - 1972 vind ik echter onwijs goed, al komen ze op album niet altijd goed uit de verf, zijn eerste solo album vind ik behoorlijk teleurstellend, zeker als je de nummers vergelijkt met de live uitvoeringen uit 1970 en de demo's van de Just Roll Tape.

Stills grootste hits en bekendste nummers uit die tijd staan op de eerste twee CD's, 45 stuks in totaal. Leuke toevoegingen zijn de Demo Travelin', die beter is dan de eerste paar demo's van Neil Young. Daarnaast High Flying Bird, wat re-mixen van Buffalo Springfield nummers en wat ander Demo werk. Daarmee is deze box in dezelfde stijl als die van Nash. De box van Crosby volgde een wat andere aanpak, met de rarities op een derde schijf.

Jammer is dat So Begins the Taks er alleen in demo vorm op staat, een live versie uit 1969 of de album versie had ik liever gezien. Ook mis ik de Fred Neil cover die wel op wat CSNY bootlegs staat. Eigenlijk is het gros van de nummers op de eerste twee CD's gewoon steengoed, natuurlijk bekoort niet alles me, maar toch. Voor CD 1 en 2 kom ik uit op 4,5 ster.

Dan begint de 'mindere' periode van Stephen Stills. Waar zijn maatjes Crosby & Nash er nog een paar erg goede albums uit weten te slepen tot eind jaren 70 lukt het Stills maar sporadisch een goed nummer te schrijven. Dat vertaalt zich uiteraard direct naar deze boxset, voor de volgende 40 jaar zijn er slechts twee CD's te vullen, slechts 37 nummers en dan ook het gros uit de periode CSN en Daylight Again.

Waar ik de meeste platen van Stills' hand niet om aan te horen vind (Thoroughfare Gap, Right By You) of zelfs maar amper ken (Illegal Stills) staan er verspreid over deze albums (en uiteraard de albums die hij met CSN(&Y) maakte) toch nog een hoop zeer goede nummers, met name uit de periode CSN (1977) en Daylight Again. Opvallend daarbij is dat hij voor nummers als Dark Star en Turn Your Back on Love voor de live uitvoeringen gaat. Erg leuk is ook de CSNY versie van Black Coral.

De inbreng van de laatste 30 jaar van Stills's carrière is wel erg summier, maar desalniettemin de moeite waard, zoals Ol' Man Trouble, ook al gaat ie af en toe net iets over het randje, Girl From the North Country en Feed the People. De nummers van CD 3 en 4 variëren over het algemeen tussen absoluut geweldig (Dark Star) tot goed te pruimen (Haven't We Lost Enough) en zeer twijfelachtig (My Angel, Spanish Suite). Wel mis ik nummers van American Dream, Driving Thunder of Got it Made hadden hier ook wel op gemogen, of zou dat komen omdat Neil Young meegeschreven heeft? De beoordeling van deze twee CD's komt derhalve op 3,5.

In totaal kom ik daarbij uit op een 4. Die beoordeling is gebaseerd op de nummers die er op staan en dingen die ik mis, niet zozeer op de persoon Stephen Stills, of het verloop van zijn carrière en zijn gehele catalogus.

Deze boxset is (mede door zijn opbouw) wel een goede weerspiegeling van Stills: een groot talent en vakman die na een bijzonder sterk begin van zijn carrière, door drugsgebruik en een ernstige vorm van zelfoverschatting afzakte naar een has been in de jaren 80 en 90. Toch nog af en toe nog een wereldnummer uit de mouw schudde en in zijn nadagen gretig gebruik maakt van zijn back catalogue en vaardigheden op de gitaar en nu met name live zijn successen viert (samen met zijn maatjes Crosby & Nash).

Deze box verdient zeker een plaatsje in mijn CD-kast. Samen met die van Crosby & Nash. Een goed carrièreoverzicht van Stephen Stills, ook al is het niet helemaal compleet mag in niemands platenkast ontbreken.