Tom Odell - Long Way Down (2013)

Ben erg benieuwd naar dit album! Another Love is een erg sterke single.

Vind ik ook. Ik heb hem eigenlijk "blind" besteld, gebaseerd op Another love en ook de (inmiddels) opvolger Can't pretend.

Het is pure kwaliteitspop/rock (laten we het even nog in het midden houden) van deze jonge, sympatiek ogende Brit. Ligt goed in het gehoor, hart op de juiste plek. Het is, naast een eerste EP, het debuut van Odell. Dus eens horen of het helemaal goed is of dat hij zich nog een paar keer vertilt. Een beetje de vaart er in houden lijkt mij voor Odell namelijk wel van belang, ook om de aandacht vast te houden.

Op dat vlak houdt collega singer/songwriter Christopher Owens, die ook zit te vissen in dezelfde vijver wat betreft geïnteresseerden, zich ook nog maar net staande, vandaar dat ik hoop dat Odell lekker doorzet. Maar zijn singles bieden in ieder geval belangrijke perspectieven.

Ik vind de andere singles die ik tot nu toe gehoord heb zwaar tegenvallen. Maar dat komt omdat Another Love wel een heel hoog verwachtingspatroon schept. Ga de plaat vanavond eens helemaal luisteren, wie weet dat er nog 1 of 2 goede nummers op staan.

Godsamme wat is Another love een verschrikkelijk mooi nummer! Maakt me wel nieuwsgierig naar deze knaap.

Hold Me vind ik dan weer teleurstellend waardoor ik mijn hoge verwachtingen gelijk een flink stuk naar beneden heb laten gaan.

Uitgesteld?! Jammer...

Another Love torent als een wolkenkrabber boven de overige liedjes van de top 40 uit. Schitterend nummer.

Another Love is en blijft een geweldig nummer maar Hold Me vond ik een stuk minder dus het was even afwachten hoe de rest zou klinken.
Tom Odell klinkt als een mengeling tussen The Veils en Ed Harcourt en waar ik bij die artiesten regelmatig geraakt wordt daar lukt Odell dat toch niet helemaal.

Het zijn prima nummers maar ergens krijg ik het gevoel dat het 'bedacht' is (wat gewoon niet zo is dus het is een persoonlijk probleem vrees ik). Maniertjes? Misschien maar die hoor ik ook terug bij The Veils of Harcourt.
Misschien dat ik het op den duur allemaal wel weer gehoord heb of zo of het is toch dat verdomd mooie nummer Another Love die de lat zo hoog legt en zelfs dat vind ik niet helemaal kloppend want de rest vind ik zo slecht nog niet ook al doet Can't Pretend me aan Toploader denken.

Tom Odell levert kwalitatieve poprock geschikt voor het grote publiek alsmede de wat alternatievere doelgroep. Dat zal hem vast en zeker geen windeieren leggen en tussen mij en Tom komt het ook wel goed. Mijn enthousiasme is gewoon wat getemperd waarschijnlijk door te grote verwachtingen bij Another Love (die weliswaar al naar beneden werden bijgesteld bij de daarop volgende single). Het zou me niks verbazen als ik er volgende week al weer anders over denk.

en? is dat zo?

Nee, vooralsnog niet.

op zich geen oninteressante sound, die kolkende darkfolk, maar het blijft allemaal wat braafjes. Odell trekt de chris martin kaart en dat is jammer!

Hold me vind ik een geweldig nummer. Het was even inkomen maar als je et album helemaal luistert dan zorgt hold me voor de juiste energie. Hoogtepunten zijn toch can't pretend, till I lost & sense. Another love is een hoogtepunt apart.

Ik kan dit album, na de eerste drie keer, echt achter elkaar luisteren. Alsof het een grote zucht is waarbij er allemaal emoties uitkomen. Geweldig album dus. Vooral een debuut album!

Deze blijkt dus al een maand geleden gelekt te zijn. Ga hem nu beproeven!

Oeps: Tom Odell's dad phones NME to complain against review - SQ Magazine | SQ Magazine - sqmagazine.co.uk

Zo dan, dat is nog eens een vernietigende recensie.

Muzikale syfilis

Reviewers......tja...als je die serieus neemt...

Ik bepaal zelf wel of ik het album leuk vind of niet.

Inderdaad.

Die reviewer van de NME zal de avond er voor net een zware afwijzing in bed hebben opgelopen en daarna 's morgens op de werkvloer het album van Odell in z'n handen gedrukt hebben gekregen.

Een 0/10 wijst volledig die kant op. Ik moet het album nog krijgen, maar gebaseerd op de singles levert het toch al gauw minimaal 3/5 op.

Die reviewer maakt zich niet erg geloofwaardig en blijkt een waar representant van het schrijven van oordelen in muziekbladen die al jaren niet meer serieus hoeven te worden genomen.

Wat een dramatisch slechte plaat. Tom Odell gaat een grote toekomst tegemoet denk ik, want deze kant en klare meuk zal als zoete broodjes over de toonbank vliegen, net als muziek van mensen als Passenger en Ed Sheeran. Odell weet precies hoe je saaie popliedjes maakt. Another Love was, toegegeven, een sterke song, maar daar blijft het wel bij. Ieder nummer op het album is hetzelfde, variatie en diepgang zijn ver te zoeken. Wat mij betreft een van de missers van het jaar. Nu al.

Het is wel een plaat die je naarmate vaker op zet beter wordt. Aan het begin vond ik alleen Another Love goed, maar dat is een oneerlijk nummer om de andere tracks mee te vergelijken. De tracks Sirens(!), Can't Pretend. I Know, Till I Lost en Hold Me zijn van aanvaardbaar niveau.

Ach, die jongen is 22, is enthousiast begonnen en heeft nog een heel muzikaal leven te gaan. Voor mij hoeft het nog niet direct 5***** op te leveren allemaal.

Ik hoor en zie af en toe heel wat ergers voorbij komen dan dit.

In mei had hij een uitverkocht concert in Paradiso. Ik heb dat niet gezien, maar ik begrijp dat hij daar al weer furieuzer heeft gespeeld dan wat je hoort op Long Way Down.
Niet anders dan goede kritieken.

Odell is een prima representant van een voortdurende stroom opkomende indie-artiesten en dat hij af en toe nog wat bijleert, prima.

Maar niet iedereen is het gegeven het verschil tussen bijvoorbeeld Justin Bieber en Tom Odell in juiste cijfers uit te drukken.

het gaat mij er meer om dat Odell nu al zichzelf herhaalt en nu al verveelt. Makkelijk om meuk als Bieber er bij te halen. Als je Another Love hoort, hoor je een goed nummer. De rest van het album is een slap aftreksel van het nummer. Daarom 1,5 ster van mij, omdat het gewoon saai en suf is.

En eindelijk kon ik deze plaat beluisteren! Na de fantastische single "Another Love" was ik hier toch wel heel nieuwsgierig naar geworden.

De eerste vier nummers zijn gelijk heel sterk, absoluut een veelbelovend begin. De daarop volgende twee tracks zijn voor mij wat minder indrukwekkend. Mogelijk dat deze nummers na wat meer luisterbeurten er wel uit gaan springen. Naar het einde toe gaat deze plaat weer terug naar het niveau waar het begon. "Supposed To Be" is nog even een missertje, maar "Till I Lost" en "Sirens" stellen de stem van Tom weer mooi ten toon. Vooral ook de bonustracks zijn geweldig! Allereerst een cover van "I Think It's Going to Rain Today" - al vaak gedaan, maar het blijft een prachtig nummer. Tot slot "Storms" en "Heal", geweldig!

Voor nu 3,5 sterren.

Kan het niet helpen vind het een prachtig album. Nergens op het album staat een minder nummer. Another Love is natuurlijk geniaal, maar Till I Lost vind ik ook prachtig en ook de Newman cover I Think it's Gonna Rain Today vind ik erg goed gedaan. Album blijft nog steeds boeien, ook na een paar luisterbeurten, sterker nog het wordt steeds beter. Mooie teksten en mooie melodieën.
Vooralsnog valt voor mij geen minpunt te ontdekken, misschien dat Odell op de cover een beetje op een lulletje rozenwater lijkt. Maar dat is het enige.

Mijn versie van dit album duurt 35 minuten, niks geen extra's, en dat is precies goed. Kort en krachtig, ik maak ook maar zelden mee dat bonus tracks leiden tot een toegevoegd genot.

En 35 minuten vind ik een sympathieke lengte, voor het genre waarin Odell opereert.

Album met een gepassioneerde, postieve insteek waarbij Odell, ik zal het toegeven, nergens over de schreef gaat. Het zijn mooie luisterliedjes en het talent staat verder ook niet ter discussie. Er staan eigenlijk ook geen zwakke nummers op het album. Maar het is alleen wat braafjes.

Daarnaast ben ik na het album wel toe aan enig gitaarwerk. Dat komt niet omdat het saai is of omdat het volledig zou ontbreken aan stevigheid. Odell's handelsmerk is nu eenmaal de piano. Verder vind ik dat hij ook redelijk kenmerkende en herkenbare vocalen heeft. Voor een jongen van 22 heeft hij het voor een debuut dan best aardig op de rails staan.

De toekomst laat voldoende ruimte voor enige verbeteringen hier en daar. Maar het is niet zo dat het rammelt alle kanten, integendeel. Gezien het gebodene mag Long way down best een knappe prestatie worden genoemd.

Na de eerste keer luisteren vond ik er niet veel aan. Beetje saai. Maar ik ga het nog een paar keer luisteren miss dat ik het dan wat beter vind. En geef dan een waardering.

Tom Odell werd wel erg voorbarig de hemel in geprezen eind vorig jaar, maar wordt nu wel heel makkelijk neergesabeld.

Ik vind deze plaat helemaal niet zo slecht. Mooie door piano gedragen popliedjes. De ene keer wel erg gericht op een groot publiek, maar soms ook puur en eerlijk. Ik wil Tom Odell nog wel een paar kansen geven.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: Tom Odell - Long Way Down - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Kan mij helemaal vinden in de conclusies.

Soms is het wel eens prettig de pers niet te volgen. Alle positieve ophef rond Odell is mij volledig ontgaan, kwam hem pas voor het eerst tegen bij de single Another Love.

Vervolgens na de release van het album naar het andere uiterste (neersabelen inderdaad) is niet anders dan dat de op sensatie beluste (engelse) pers zichzelf van werk zit te voorzien.

Give the kid a break, for God's sake!

Als je dat allemaal niet volgt, hoef je ook helemaal niet mee te gaan in die flauwekul van de Engelse persmuskieten. Ik had geen verwachting vooraf en hoef dus ook achteraf niets bij te stellen.

Misschien wordt het tijd de Engelse pers te negeren en alleen nog maar te oordelen op wat er wordt uitgebracht. Dan zien we wel weer.

Hij lijkt goed op weg om een van de hypes van 2013 te gaan worden. Zijn single Another Love is maar een voorproefje voor wat zou komen en in verschillende media wordt hij op handen gedragen, we hebben het over Tom Odell. Ook wij waren best aangenaam verrast door zijn optreden in AB Box dat ons vooral een veelbelovende indruk gaf. Tom Odell lijkt op weg een ster te worden en speelt ook op verschillende festivals waaronder Rock Werchter. Geen wonder dat de verwachtingen voor zijn debuut album Long Way Down heel hoog gespannen waren.

Laten we beginnen met het goede nieuws, indien je als luisteraar de single Another Love steengoed vond, zal dit album u ook bevallen. Nu, ook hier krijg ik toch een 'veelbelovend-naar-de-toekomst-toe 'gevoel. Wat niet wil zeggen dat het geen overtuigende plaat is, maar het lijkt me dat er meer inzit dan er nu al uitkomt. Echter voor een debuut is dit best een beklijvend mooie plaat geworden waar vooral de fijne aspecten van de vaak breekbare stem van Tom Odell overvloedig worden tentoongespreid.

lees meer :
Tom Odell - Long Way Down - Snoozecontrol.be

Uitermate geforceerde barokmuziek