menu

Bon Jovi - New Jersey (1988)

mijn stem
3,58 (192)
192 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Mercury

  1. Lay Your Hands on Me (5:58)
  2. Bad Medicine (5:14)
  3. Born to Be My Baby (4:38)
  4. Living in Sin (4:36)
  5. Blood on Blood (6:14)
  6. Homebound Train (5:09)
  7. Wild Is the Wind (5:04)
  8. Ride Cowboy Ride (1:24)
  9. Stick to Your Guns (4:43)
  10. I'll Be There for You (5:43)
  11. 99 in the Shade (4:25)
  12. Love for Sale (3:56)
  13. Bad Medicine [Live at Wembley Stadium, 1988] * (5:53)
  14. Bad Medicine [Live on the New Jersey Tour] * (5:55)
  15. Blood on Blood [Live at Wembley Stadium, 1988] * (12:04)
  16. Born to Be My Baby [Acoustic] * (4:52)
  17. I'll Be There for You [Live at Lakeland, 1989] * (6:32)
  18. Lay Your Hands on Me [Live at Giants Stadium, 1989] * (5:11)
  19. Love Is War * (4:15)
  20. Born to Be My Baby [Live in 1988] * (5:47)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 57:04 (1:47:33)
zoeken in:
avatar van Heer Hendrik
4,0
Vandaag het mooiste nummer van Bon Jovi maar weer eens opgezet: "Blood on Blood"

avatar van buckingham
4,5
Binnenkort special edition. Dubbel cd met dvd: acces all areas.
Op het tweede schijfje de demo's die op de bootlegs al in omloop zijn.

avatar van Edwynn
4,5
Access All Areas is zeer de moeite waard voor wie de VHS niet heeft gezien. Ook heel aardig voor niet fans, denk ik. Het geeft een leuk kijkje achter de schermen tijdens de New Jersey-tour.

avatar van vielip
5,0
Klopt ja, die vhs is wel leuk. En straks samen met die onuitgebrachte nummers in één pakketje is helemaal mooi!

avatar van vielip
5,0
Geinig; het nummer House of fire op de bonus cd is dus gewoon de Bon Jovi uitvoering van het nummer dat bekend is geworden middels Alice Cooper. Hetzelfde geldt voor Does anybody fall in love anymore. Die kenden we al in de uitvoering van Cher en Kane Roberts.

avatar van Mr. Borntoolate
Ik ben er nog steeds niet uit of ik nou dit album of toch These Days het beste werk van BJ vind.

avatar van Heer Hendrik
4,0
Nou These days absoluut niet!!! Met dat drakerige nummer This ain't a love song. Ook Diamond ring en Lie to me vind ik heel vervelend. Blijkbaar had hij destijds veel succes met poedelrockballads want "allways" is ook al zo'n gedrocht, dat stamt ook uit die tijd.

New Jersey heeft dat niet. Ill be there for you is ook een ballad, maar dan wel 1 met ballen

avatar van vielip
5,0
En die andere bloed mooie; Living in sin! Over top ballads gesproken...

avatar van Edwynn
4,5
These Days vind ik wel een mooie integere plaat. Het kostte me wat tijd en moeite, maar waarderen doe ik hem nu zeker.

Maarrrrr,

dat evenaart bij lange na niet het oude spul. En al helemaal niet New Jersey. Daarop hoor ik flamoyante hardrock, flitsend spel, gretig enthousiasme, bevlogenheid en een goede dosis variatie op het 'hair'-genre. Je proeft het zweet in de tearjerkers die I"ll Be There For You en Living In Sin zijn. Maar het zit ook in de de coming of age-kraker Blood On Blood. Beetje tienersentiement, maar eigenlijk doet me dat stiekem wel iets. Het is herkenbaar, laat ik het daarop houden.

De meligheid van Bad Medicine en Homebound Train is er voor de balans en zij ze daarom vergeven. Love For Sale vind ik wel heel leuk. Net als Ride, Cowboy Ride. Mooi intro voor Stick To Your Guns. Ook alweer zo'n overrompelende semiballade.

avatar van Heer Hendrik
4,0
Ik geloof wat dit betreft we aardig op 1 lijn zitten Vielip en Edwynn.

Blood on Blood vind ik wel 1 van Bon Jovís beste songs... errrrrrg goed !!!!!!!

avatar van vielip
5,0
Ja klopt. Blood on blood is elke keer dat ik het hoor weer metershoog kippenvel!!

avatar van Metal-D78
4,0
Wild is the wind. Vind ik erg prettig.

avatar van vielip
5,0
Ook een toppert inderdaad!

avatar van gigage
4,0
Bij het begin van het album worden de meezing refreinen (in koor) afgewisseld met meezingrefreinen. De oohoo's en naanaa's zijn niet van de lucht en dat gaat ten kostte van de memorable riffs die ze op de voorganger meer voorhanden hadden, zo lijkt het.. Als je er voor in de stemming bent geen probleem natuurlijk, maar mij weerhoudt dat wel eens om dit album op te zetten. Vanaf Blood on Blood vind ik het een stuk beter worden. Het ontbreekt de heren niet aan energie en spelvreugde. Prima plaatje verder.

avatar van Johnny Marr
3,5
Dit moet één van de droevigste afsluiters ooit zijn van een album. Droevig als in 'verschrikkelijk'. Erg jammer, de rest van dit album is best goed, maar de afsluiter zou toch wel één van de toppers moeten zijn. Hier is dat dus zeker niet het geval, Love For Sale is bijna niet aan te horen. Zo inspiratieloos...

Voorganger 'Slippery When Wet' had hier gelukkig geen last van, 'Wild In The Streets' is wel degelijk een topper.

avatar van Edwynn
4,5
Erg leuk juist dat Love For Sale. Teken dat het voor BJ ook niet altijd bittere ernst is.

avatar van rkdev
4,0
rkdev schreef:
Beste album van BJ, favorieten zijn Living in Sin, Wild Is the Wind, Stick to Your Guns en I'll Be There for You. Hierna maakten ze nog 2 prima albums en daarna zakken ze naar een bedroevend niveau, helaas.
---
Vandaag weer eens gedraaid en er vielen me wel een aantal zaken op die me eerder niet (bewust) waren opgevallen:
- Enkele nummers leunen erg tegen Bruce Springsteen aan (zoals Living in Sin en Blood on Blood)
- Jon Bon Jovi zingt veel beter (niet zo 'gemaakt')
- Je hoort de toetsen van David Bryan nog terug in hun muziek
- Het is allemaal veel gedrevener, meer passie

Daarom is deze periode van Bon Jovi de beste voor mij.

Eigenlijk had ik in de planning een soortgelijk verhaal te gaan typen, maar ben het dus nog steeds met mezelf eens . Minste nummer is voor mij '99 in the Shade' dat ik al kende als B-kant van 'Bad Medicine'. Ook 'Love For Sale' had niet persé gehoeven, maar het is wel een grappige afsluiter. De andere nummers zijn gewoon van een erg hoog niveau met de eerder genoemde nummers als favorieten.

Bon Jovi noemen als een artiest waar je met plezier naar luistert is dezer dagen 'not done', al vraag ik me af of dit ooit het geval is geweest (toch verkopen ze makkelijk een stadion uit aan mensen die nooit naar deze muziek luisteren...). Ik geef toe dat de albums na pakweg 'These Days' ook behoorlijke eenheidsworst zijn geworden en mijn interesse ook is verdwenen. Steeds weer die drang de volgende kloon van 'It's My Life' of 'Always' te schrijven en de kwaliteiten van Richie Sambora niet goed gebruiken hangen me de keel uit.

Maar dit album behoort voor mij (samen met de voorganger en ook nog wel de opvolger) tot de glorietijd van de band en ik zet het graag nog af en toe eens op.

avatar van Faalhaas
4,5
Tijdje terug kwam dit album uit als deluxe uitvoering met daarbij een extra cd met nummers die het album niet haalden. Ik was altijd zeer nieuwsgierig hoe een dubbelelpee uitgepakt zou hebben dus ik was zeer blij met deze uitgave. Afgaande op de reeks outtakes is het echter een zeer verstandige keuze geweest om dit idee te laten varen. Ik hoor te weinig variatie, veel nananana nummers zoals Born To Be My Baby.

De druk was hoog bij het maken van dit album, dat blijkt uit alles. De band wilde graag een dubbelalbum uitbrengen met daarop één plaatkant volledig akoestisch. De platenmaatschappij stak hier echter een stokje voor. Het immense succes moest immers een vervolg krijgen en men wilde geen risico's nemen. Je kunt zien aan de opbouw van de plaat dat ze Slippery When Wet als een soort blauwdruk hebben gebruikt. Gelukkig hebben de heren er toch heel wat meer van weten te maken dan een simpele kopie, er wordt meer geëxperimenteerd met verschillende stijlen. Het resultaat is een avontuurlijker, muzikaler en meer volwassen album zonder de gretigheid van de voorganger te verliezen.

De plaat begint met Lay Your Hands on Me op dezelfde wijze als Let It Rock dat deed. Na een gaaf intro klapt het er meteen goed in. Beide nummers zijn gebouwd op een heerlijk vettig gitaarriff en bezitten een simpel maar zeer doeltreffend refrein dat je heerlijk kunt meebrullen. De perfecte opener. Ik kocht deze plaat destijds als 12 jarig ventje en wist meteen dat het goed zat, het voelde heel vertrouwd na Slippery When Wet.

Bad Medicine was de eerste single en had dus de nieuwe You Give Love A Bad Name moeten worden. Ik weet nog dat ik het nummer voor het eerst op de radio hoorde en helemaal blij was dat ze terug waren. Als fan was ik ook niet zo kritisch, ik vond alles van ze geweldig maar als ik het nu hoor vind ik het toch net iets minder geslaagd dan hun eerdere hits. Geen idee waar het hem precies in zit, er zitten hele pakkende stukken in, maar als geheel is het me toch te bedacht.

Born to Be My Baby dan. De nieuwe Living On A Prayer? Dacht het niet. Ook hier hebben ze weer teveel hun best gedaan om een grote hit te schrijven. Het pretendeert (in deze uitvoering) erg catchy te zijn maar dat is het niet. Is het dan een slecht nummer? Nee zeker niet, luister maar eens naar de akoestische uitvoering, die bevalt mij al een stuk beter. Let ook op de mondharmonica op het einde. Op de demoversie (helaas niet op de deluxeversie terug te vinden) hoor je die ook nog, jammer dat ze hem later weg hebben gelaten.

Dan is het tijd voor een ballad. Dat werd dus Living in Sin. Wel tegen het stroperige aan, maar het kan nog net. Hoor ook wat Springsteen invloeden, de climax met de hoge uithalen zijn zeer geslaagd te noemen. En ja als we dan toch aan het vergelijken zijn... nee hij kan niet tippen aan Wanted Dead Or Alive (is ook lastig want dat is hun mooiste nummer ooit), maar het is wel een erg goede compositie en vanaf hier gaat New Jersey meer de diepte in.

Blood on Blood begint met een krachtig U2 achtig riff, maar mondt zich daarna uit in weer een Springsteen-achtig nummer. Wel een nummer waar Springsteen jaloers op zou zijn denk ik. Goeie tekst ook over vriendschap. Naar het einde toe begint het refrein me wel wat te dreinerig te worden. Live werd dit nummer nog verder uitgesponnen alsof het een echte epic betrof met vocalen van Richie en Alec.

Homebound Train met zijn nerveuze ritme vind ik geweldig. Het intro had nog wel wat langer mogen duren, op de demoversie (staat op de deluxe uitvoering) doen ze dit wel. Ritchies gitaar en Jons mondharmonica gaan daar een spannend duel aan en dat klinkt geweldig. Een duel dat ze verder uitvechten in de solo en dat uiteraard gewonnen wordt door Richie. Wat kan deze man vlammen als je hem de ruimte geeft. Zo hoor ik Bon Jovi het liefst, lekker rauw en ongedwongen.

Wild Is the Wind is nog zo'n geweldig nummer. Wat meer ingetogen en melancholisch en ja... weer Springsteen-achtig hier en daar. Volgens mij had dit een beste hit kunnen worden als ze het als single hadden uitgebracht.

Dan krijgen we Ride Cowboy Ride, een heerlijk akoestisch intermezzootje van Jon en Richie. Het is inmiddels wel duidelijk dat ze met deze reeks nummers de Slippery When Wet stijl op geslaagde wijze los hebben gelaten.

Living In Sin kon misschien niet helemaal tippen aan Wanted, maar met Stick to Your Guns komen ze er toch wel akelig dicht in de buurt hoor. Het cowboythema wordt op geslaagde wijze verder uitgediept. Behoort tot één van hun mooiste nummers.

I'll Be There for You klinkt voor mij weer als een logisch vervolg op Never Say Goodbye, maar dan beter. En dat komt dan vooral door de bluesy licks van Sambora die het nummer naar een hoger plan tillen.

99 in the Shade schijnt op sommigen over te komen als filler. Niet op mij, ik vind het een heerlijk uptempo nummer. Zit een soort classic jaren 50 feel in waar ik heel vrolijk van word.

Love for Sale sluit daar mooi op aan. Elvis Presley is niet ver weg. Mooi ook die donkere stem van Tico op de achtergrond.

Al met al een zeer interessant vervolg. De singles tippen net niet aan de hits op Slippery maar als geheel is het een zeer geslaagd album, met name door de zeer sterke tweede helft.

avatar van vielip
5,0
Mooi verhaal! De parallellen met Slippery when wet zijn eigenlijk best (schandalig?) veel aanwezig. Mij stoort het geen moer maar in een kwade bui zou je het als een goedkope zet van herhalingen kunnen bestempelen. Voor mij persoonlijk blijft New Jersey het laatste écht goede Bon Jovi album. Hierna stonden er wat mij betreft per album teveel 'fillers' op.

avatar van Faalhaas
4,5
Helemaal mee eens, de albums hierna doen mij ook niets. Blaze Of Glory en vooral Stranger In This Town waren nog wel zeer de moeite waard. Als je de beste nummers daarvan samenvoegt had dat nog een geweldige groepsplaat opgeleverd. Moet je voorstellen dat ze op nummers als Rosie en Ballad Of Youth de vocalen zouden hebben gedeeld. Die nummers zijn daar gewoon perfect voor toch?

Sowieso onbegrijpelijk dat ze Richies stem zo weinig gebruikten, ze vullen elkaar juist zo mooi aan. De kracht van The Beatles was toch ook dat er niet 1 frontman was maar dat ze elkaar konden completeren. Waarom mocht Richie nooit lead vocalen doen op de plaat? Live kon dat immers wel en dat was altijd zeer geslaagd te noemen.

avatar van vielip
5,0
Ja met name Stranger in this town is een beauty! Totaal over het hoofd gezien door de grote meute destijds. Geheel onterecht want er staan me toch een stel pracht nummers op! Had voor mij persoonlijk ook echt niet verweven te worden met Blaze of glory. Dat ik toch echt een pak minder vind in vergelijking.

avatar van buckingham
4,5
Kan me ook aardig in jullie meningen vinden. Maar een combinatie van beide solo albums is voor mij totaal niet aan de orde. Alhoewel ik Stranger in this town echt een topper vind, is blaze of glory ook een aardig sterk album. Ik noem alleen al Santa Fe als klassieker. Maar daarna werd het echt minder, uitgezonderd These days. We kunnen dus wel stellen dat de periode 1985-1995 de meest vruchtbare periode voor beide mannen is geweest.

avatar van vielip
5,0
Begrijp me niet verkeerd; ook ik vind Blaze of glory een prima plaat! Alleen over de hele linie niet zo sterk als Stranger in this town. Maar dat is uiteraard ook persoonlijke smaak. Ze zijn ook nogal afwijkend qua stijl trouwens. Moeilijk te vergelijken.

2,5
Toch de moeite eens genomen om dit album eens te luisteren. Het zijn stuk voor stuk oppervlakkige liefdesliedjes in een commercieel rock jasje. Hun voorgaande album vond ik destijds wel te doen. Maar ik was uiteraard een stukje jonger toen. Dit album leg ik weer graag opzij.

avatar van Faalhaas
4,5
LOVE FOR SALE (DEMO) BON JOVI - YouTube

Dit is echt geweldig. Nog een stuk rauwer dan de albumversie, maar volgens mij hebben ze deze demo opname wel als basis gebruikt.

avatar van vielip
5,0
Geinig om eens te horen. Volgens mij is inderdaad het grootste gedeelte van deze opname uiteindelijk wel op het album gekomen. Maar als ik eerlijk ben dan heb ik Love for sale altijd een beetje 'jammer' gevonden als afsluiter van zo'n fantastisch album. Het heeft aan de ene kant ook wel weer iets maar toch...Als b kant voor een single vind ik het meer geschikt. En ze hadden ook zat materiaal liggen om er voor in de plaats te gebruiken.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:11 uur

geplaatst: vandaag om 02:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.