Bon Jovi - New Jersey (1988)

Fijn dat meer mensen over die five words struikelden, dat hield mij ook bezig toen ik de cd net had (we schrijven nu een kwarteeuw geleden).

Licentia poetica.

Het zijn inderdaad six words to swear. Jon Bon Jovi is grammaticaal wel vaker niet zo heel sterk. She Don't Know Me is bijvoorbeeld nog een slagje erger.

Zulks wordt zo vaak gebezigd in Amerika.

Maar is daarmee nog niet correct.

Mwah, het stoort mij allerminst, en fout zal ik het tegenwoordig al helemaal niet meer noemen.

Mwah, beroepshalve ben ik wel een aardige taalpurist. Maar als we de taalpolitie erbij gaan halen als het op songteksten van popmuziek aankomt, kunnen wel wel bezig blijven. Ik rangschik dat maar onder artistieke vrijheid. Misschien heeft Jon BJ wel degelijk goed geteld en kwam hij ook uit op six, maar waarschijnlijk heeft-ie dezelfde redenering gevolgd als Faalhaas: 'these six words' komt wat ongemakkelijker je strot uit als je het probeert te zingen. Lijkt me een doorslaggevend argument. Het heeft mij in elk geval nog nooit gestoord. En ik heb dit schijfje ook al sinds 1988.

Is gewoon straattaal jonguh jeweettoch

Maar storen doet het mij verder ook niet hoor. Ik heb best wel een zwak voor de oude Bon Jovi. En I"ll Be There For You is echt een waanzinnige ballade. Tikje sentimenteel maar dat met veel kracht en emotie de sores van een onmachtige man brengt. Mooi is ook die MDG versie met Sambora op de leadzang. Op de YT te vinden

Prachtig nummer inderdaad. En of het nou 5 of 6 woorden zijn zal me worst wezen eerlijk gezegd.

Blijkbaar is dit wel gebruikelijk. Billie Eilish schreef bijvoorbeeld ook "Baby I don't feel so good, six words you never understood. I'll never let you go, five words you'll never say".

De "this five words" taalfout heb je er zelf in laten sluipen trouwens, slordig

Ik vind I'll Be There For You muzikaal gezien een prachtig nummer. Heerlijk bluesy feel, Richie schittert echt op dit nummer, zou me niet verbazen als hij het grotendeels geschreven heeft ook. Klein smetje blijft voor mij toch wel de iets te zoetsappige tekst, en dan met name tijdens het refrein wordt het me wat te kazig.

Dan spreekt een balladachtig nummer als Stick To Your Guns me toch meer aan. Tekstueel is er meer diepgang, over je rug recht houden - hoe zwaar het soms ook is, houd je focus en je zult uiteindelijk sterker uit de strijd komen. Met het cowboy thema heel treffend als metafoor, zoals ze toen wel vaker deden natuurlijk.

Alles is door Bon Jovi en Sambora samen geschreven. Ik denk dat het muzikaal gezien Sambora's geesteskindje is omdat hij het zelf ook altijd te pas en te onpas blijft brengen. Prachtig ingetogen leadwerk ook. Als je dat afzet tegen de wat meer flashy solo's in Stick To Your Guns en Born To Be My Baby moet je toch erkennen dat hij veel en veel meer was/is dan een George Lynch ofzo. Opvallend dat dat maar tot één echt goede soloplaat geleid heeft. Naar mijn mening dan.

Sambora was niet de mindere van Bon Jovi, sterker nog vanuit zangtechnisch oogpunt vind ik hem zelfs een stuk sterker. Als je kijkt naar de hoeveelheid nummers die Sambora heeft geschreven dan verdient hij alle credits. Dat zijn soloalbums na het uitstekende Stranger In This Town wel erg wisselvallig van aard waren is dan wel weer vreemd. Op New Jersey is hij echter omnipresent.

Ik heb altijd het idee gehad dat Sambora stiekem dacht dat hij met Stranger in this town commercieel hoge ogen zou gaan gooien. Hij zat met de band natuurlijk in die hele achtbaan dat alles wat ze aanraakten in goud veranderde. Dat dit in de praktijk even iets anders ging zal hem ertoe bewogen hebben om voor z'n tweede plaat (nog) veel meer de commerciële kaart speelde. En ook die aanpak leverde hem niet de zo vurig gewenste (h)erkenning bij het grote publiek op. Persoonlijk vind ik die plaat trouwens verre van slecht. Maar daar zit voor mijn gevoel minder z'n muzikale hart in in vergelijking met de eerste. Al spreek ik Richie niet wekelijks meer om dit te checken of dit klopt

De afgelopen week zijn er weer wat fragmenten gedeeld van nieuwe nummers van Sambora. Deze klinken zeker niet slecht. Ook qua stemgeluid niet, terwijl ik de afgelopen jaren daar wel eens mijn twijfels over heb gehad. Jaren 80 en 90 waren qua stemgeluid top en inderdaad veel en veel beter dan Jon Bon Jovi.

Ik meen juist van wel. Ten tijde van Undiscovered Soul ging het Sambora privé redelijk voor de wind. Gelukkig getrouwd en gezegend met een dochter enzo. Dat opgewekte hoor je helemaal terug in die plaat waar Stranger... nu net zo neerslachtig was. Verder is het natuurlijk helemaal een product van eind jaren 90 waar hij vast en zeker probeerde te mikken op groots succes. Voor die factor had hij toch altijd weer zijn wapenbroeder nodig blijkt nu. Maar ja, wie verwacht nu iets anders van een gitarist van Bon Jovi? Obscure metal maken gaat er gewoon niet bij inzitten.

Klopt inderdaad wel. De eerste is meer blues gericht dus automatisch dan wat meer somber/neerslachtig. En obscure metal maken zal hij inderdaad niet snel doen. Hoeft voor mij ook niet en ik verwacht het ook niet. Eigenlijk gaat het per solo album wat achteruit met 'm. Z'n laatste staan een paar fantastische nummers op maar ook zeker net zoveel bedenkelijk spul. Wat mij betreft daarmee duidelijk de minste van de 3 (dat gedoe met Orianthi reken ik maar niet mee).

Een live-release zou wel welkom zijn. De nummers krijgen met hem op het podium wel gauw meer kleur. Zo hoorde ik niet zolang geleden een versie van Homebound Train door hem. Dat vond ik op het album nu net de stinker. Maar die live-versie spetterde aan alle kanten dat ik de albumversie toch weer wat vaker ben gaan draaien

Ja een live release van de New Jersey tour mag er absoluut wel komen. De setlists waren die tour om te smullen vind ik. En als band waren ze toen écht goed.

Wat?!

Is juist één van mijn favorieten op deze plaat! Zo'n heerlijk sleazy stijltje, pure rock and roll!

Voor mij is dit het beste album wat ze ooit gemaakt hebben. Net wat beter als z’n voorganger, die ik ook goed kan hebben. Nogmaals en groot Bon jovi fan zal ik nooit worden, maar op deze plaat heb ik weinig aan te merken. Alles klopt op deze plaat. De nummers zijn goed, en de band voert het prima uit. Na mijn mening werd het hierna alleen maar minder en minder. Maar goed dat is persoonlijk natuurlijk

Helemaal eens, maar Keep the Faith vind ik bij vlagen ook erg lekker (titelnummer, Sleep When I'm dead, In Your Arms). Daarna werd het inderdaad helaas snel minder....

Heerlijke volle plaat. Het geluid is meer dan uitstekend en geeft de al prima songs nog meer een boost. Ik durf bijna te zeggen dat dit samen met Keep The Faith hun beste worp is. De volvette sound blijft nu nog steeds fier overeind staan. Echt een plaat die ik van begin tot eind kan meezingen en me geen moment tegen is gaan staan. Dat was met andere releases van hun wel anders . 4 en halve ster met kans op volle mep.

Ja dat liet de video Access All Areas wel zien.

https://youtu.be/aGnNR042zL0?si=5DNE2s2Kb6Hwou-v

En ik heb ze zelf gezien in de Ahoy in 1989. Mooie herinneringen aan.

Daar neig ik ook naar. Wat me er tot nog toe van weerhoudt is dat ik de singles op NJ net wat minder sterk vind dan op Slippery. Niet dat er per sé gescoord moet worden in de hitparades voor een geslaagd album, maar bij bepaalde nummers was het wel duidelijk dat ze met die bedoeling geschreven zijn. Bad Medicine en Born To Be My Baby waren overduidelijk op de plaat gezet als opvolgers van Bad Name en Livin On A Prayer. En kunnen dat niet helemaal waarmaken. De nummers waarop ze meer hun eigen gang gaan (zeg maar vanaf Blood On Blood) vind ik daarom veel interessanter.

Born to be my baby heb ik altijd fantastisch gevonden. Als dat de opvolger moest zijn van Bad name dan weet ik wel welk nummer is liever hoor Bad medicine daarentegen kon ik al vrij snel na verschijnen een stuk minder mee. Geen idee waarom eigenlijk. Op de één of andere manier bevalt me dat refrein niet zo heel geweldig.

Over Bad Medicine zijn we het wel eens. Bij Born To Be My Baby vind ik het refrein - in deze uitvoering - ook niet heel geweldig.

Ik prefereer deze versie:
Born To Be My Baby (acoustic)
Prachtig die samenzang tusen Richie en Jon.

Iemand ooit wel eens Bad Medicine met mondharmonica, slideguitar en talkbox gehoord?
https://www.youtube.com/watch?v=Ed_R6Sw1ryE

Of Stick To Your Guns met doedelzak?
https://www.youtube.com/watch?v=X8LoKVpK2P8

En nee dit zijn geen wazige covers. Dit zijn (wazige.. ) opnames van de band zelf. Recent uitgezonden op Sirius Radio met commentaar van Jon. Ze waren blijkbaar destijds een beetje aan het experimenteren. Ben blij dat ze deze versies uiteindelijk niet hebben gebruikt maar het is wel erg geinig om eens te horen waar ze destijds mee bezig waren.

Zeker weten! Die slide solo in Bad Medicine vind ik erg gaaf. Net als die mondharmonica. Ben nooit zo'n fan van het nummer geweest op de één of andere manier en deze elementen hadden dat best kunnen veranderen.

Ik vind op zich mondharmonica en slideguitar erg gaaf en wat mij betreft hadden ze dit best wel meer mogen gebruiken maar op Bad Medicine past het toch niet echt. Ik snap iig wel dat ze het niet gebruikt hebben. Op Homebound Train is de demoversie ook uitgebreider met harmonica en daar werkt het dan weer wel vind ik.