Bon Jovi - New Jersey (1988)

Je ziet heel duidelijk dat Bon Jovi zich steeds meer begint te ontdoen van de glamrock en steed meer een eigen stijl creeerd (waar ik ook niets aan vind maar dat ter zijde)

I'll be there for you is de beste van deze cd, maar de rest kan er ook goed mee door.

Living in Sin, Blood on Blood en Wild is the Wind vind ik ook goed..

Goeie opvolger van Slippery when wet, ook deze cd is heel goed te pruimen, daarna begon de interesse voor deze band bij mij toch sterk af te nemen.

Achteraf beschouwd is dit toch wel Bon Jovi's beste. 4*

Ik heb 1 CD van Bon Jovi en dat is 'Crossroad' en ik denk dat ik het daar bij laat.

een van de betere cd's born to be my baby vind ik lekker nummer

'Living in sin', 'Blood on blood', 'Homebound train', 'Wild is the wind', 'Ride cowboy ride', 'Stick to your guns', 'I'll be there for you' & 'Love for sale'......Rockmuziek om je versterker open te gooien, je Harley te pakken en gewoon te gaan on the road to nowhere.....,bijv route 66.
Muziek ligt uiteraard heel persoonlijk, maar zo een bescheiden waardering voor een album als dit had ik niet verwacht. Zelf heb ik weinig met Bon Jovi. 'Slippery..' vind ik leuk en hetzelfde geldt voor 'Keep the faith'. Maar in de zomer, als ik lekker onderuit in de zon zit met een vette peuk en een koud pot bier, dan luister ik graag dit album en heb ik 't helemaal naar m'n zin.
Dit moest ik gewoonweg even kwijt. Klasse album. Way to go !

Och och wat is dit een schaamteloos heerlijke CD. Lekker fout keihard aanzetten tijdens de grote schoonmaak en "One more time" Jon "out-helpen" met het refrein van Bad Medicine... Heerlijk!!! Ik heb wel een zwak voor Bon Jovi, als is hun meest recente werk weer jammer...

Ik vind dit samen met slippery when wet veruit hun beste album, jaren '80 rock van bon jovi ging er destijds vlotjes in en het begon allemaal met you give love a bad name en living on a prayer... ze beklommen toen samen met Europe de commerciële hitparade en hebben ondertussen al lang aangetoond dat ze geen ééndagsvlieg zijn gebleven! uiteraard is dit niet meer te vergelijken met de huidige rockgeneratie, maar ik ben nu éénmaal een rockliefhebber die ook nog respect kan opbrengen voor oude gloriën! velen vinden het leuk om hun oude coryfeeën af te breken omdat ze een beetje succesvol worden! ik heb respect voor deze bon jovi voo hun bijdrage met enkele steengoede nummers en albums!
mijn voorkeur gaat uit naar stick to your guns, een nummer dat je gedachten geweldig doet afdwalen en een wild west feeling geeft!
sorry guys... voor velen gaan bon jovi en linkin park om maar één van mijn favorieten te noemen niet samen, maar bij mij gaat het puur om de muziek en wat het met me doet en gedaan heeft!
dus respect Jon!

Vroeger maakte ze nog wel leuke muziek, niet zo uitgekauwd als ze hierna zijn gaan doen. Van die herhalingsoefeningen. Maar hier staat wel een aantal leuke nummers op. Net boven voldoende dus 3 sterren.

Ik volg Bon Jovi al vanf het eerste album, en eigenlijk (hoewel ik het niet wil toegeven), heb ik een zwak voor de band. Makkelijk aanhoorbare muziek, zonder hoogdoenerij, maar toch goed in elkaar geschroefd door een stel goede muzikanten, die weten wat ze doen. Bon Jovi is voor mij vaak de compensatie voor alle andere zogenaamde moeilijke muziek, die ik in mijn collectie heb staan. Dit is ook best weer een klassiek album, in die ongedwongen jaren 80 stijl. Lekker album.

Jajaja, ik weet het, heb al iets geschreven hiero. Echter momenteel heb ik dit album opstaan en verbaas me gewoon weer dat een band, die nu zo zoet klinkt dat het gewoon pijn doet aan je tanden, ooit in staat geweest is een album te maken als dit. Mensen mensen wat een power, wat een energie. Wat me ook opvalt is dat hier geen songs op staan als Livin'on a prayer, geen songs met uitgetekend hitparadecharisma. Op de drie openers na dan (die sla ik dan ook altijd over). Maar vanaf de vierde is het ondoorbroken echte pure rockmuziek met ballen. Niet dat het zo hard is, maar het stáát echt onwrikbaar overtuigd in zijn genre. Een plaat die ik mijn leven lang zal blijven koesteren.

Heerlijk!! 4,5. En als ik zo kijk is dit album en eigelijk alle albums van Bon Jovi onder gewaardeerd!

Weer een stap voorwaarts ten opzichte van de voorganger. Hier is het songmateriaal over gehele linie uitstekend te noemen en heeft een bovendien krachtige sound. Luister maar eens naar 'Homebound Train'. Dat is rocken met een hoofdletter 'R'. Dit is het beste wat Bon Jovi in de jaren tachtig te bieden had. Anders nog iets? Ja, 'Living in Sin' is één van Bon Jovi's mooiste. De solo van Sambora en vervolgens de hoge (kermende) octaven van Jon zijn van kippevelniveau.

Deze band op één of andere manier nooit wat aangevonden. Wel naar geluistert maar dat aalgladde opppervlakkige nietszeggende bezorgde mij altijd kippenvel, en niet van genot. Deze plaat is daar weer zo'n voorbeeld van. Ik denk als Jon Bon en zijn gitaarspelende partner dat fake gedoel gericht op meisjes en huisvrouwen eens los zouden gaan laten, deze mannen nog voor verrassingen kunnen zorgen.

Heerlijke plaat, die me door het jaren 80 hairmetal karakter net iets minder bevalt dan de serieuzere platen Keep The Faith en These Days, maar desalniettemin nog steeds een uitzonderlijk lekkere hardrock plaat is. Homebound Train is door het keyboard/gitaarduel een heerlijk stevig hoogtepunt, terwijl ook het logge maar toch erg melodieuze Lay Your Hands On Me een heerlijke hardrock anthem is. De Bruce Springsteen invloeden zijn ook flink aanwezig in de cowboy-getinte nummers als Stick To Your Guns, terwijl de ballads Living In Sin en I'll Be There For You ook behoren tot de beste die de band ooit heeft geschreven.

Een absolute aanrader!

Dit is echt een geweldige rockplaat. Het begint heel sterk met de eerste drie nummers. Lekkere nummers om mee te zingen. Daarna het prachtige Living in sin, met een mooie solo van mijn favoriete gitarist. De 3 nummers die daarop volgen zijn mijn favoriete nummers van dit album, en misschien wel de beste die bon jovi ooit heeft gemaakt. De rest van het album is ook heel goed, m.u.v. Ride Cowboy Ride. Die had er van mij niet op gehoeven. Dit nummer voegt niets toe aan de cd. Overall toch 5 strerren.

'Ride Cowboy ride' zie ik eigenlijk meer als een ' lost - in - desert - lullaby' en eigenlijk als voorspel van het krachtige 'Stick to your guns'. Het is niet veel zeggend idd, maar dat is juist de bedoeling denk ik gezien in de context van de sfeer van het album.
De enigen die ik niet in die sfeer plaatsen kan zijn de eerste drie:
Lay your hands on me
Bad madicine
Born to be my baby
Dezen vind ik nog iets te popiejopie klinken, en die luister ik dan ook letterlijk nooit. Maar daarna.......eenzaamheid in power en dynamiek......zelfs de ballads.
Ik heb echt niets met Bon jovi met hun, zoals ik het zie, 'ideale schoonzoon - muziek'. Maar dit album is onverwoestbaar.

Nu je het zegt. De eerste 3 songs liggen nog een beetje in de lijn van voorganger Slippery When Wet en pas daarna komt de verdieping. Stick To Your Guns is trouwens één van de mooiste.

Beste album van BJ, favorieten zijn Living in Sin, Wild Is the Wind, Stick to Your Guns en I'll Be There for You.
Hierna maakten ze nog 2 prima albums en daarna zakken ze naar een bedroevend niveau, helaas.

p.s. deze hoes is ook wel errug mooi.

Bon Jovi heeft iets waar meer bands last van hebben: te heavy voor popliefhebbers en te soft voor de meeste hardrockers. Hierdoor zijn ze bij de critici onder beide "groepen" niet heel erg geliefd lijkt het wel. Maar omdat ze toch muziek maken waar de grote massa zich goed in kan schikken, verkopen ze erg goed en scoren vele hits.

Dit is geen pleidooi voor of tegen Bon Jovi, ik probeer alleen mijn kijk op de gang van zaken een soort van weer te geven. De kritiek die ik op deze site veel gelezen heb is: te gladjes, te commercieel, te weinig diepgang etc. Het is maar net waar je het mee wilt vergelijken. Vergeleken met Slayer wat soft en vergeleken met Paul Simon erg heavy om maar een absurde vergelijking te maken

Je kan muziek met muziek vergelijken van andere bands en met die van ander werk van zichzelf. Keuzes, keuzes, keuzes..... maar dat maakt een forum als dit ook erg leuk

New Jersey vind ik een volwassen album: muzikaal en tekstueel. Een album met tijdloze nummers en als ik me niet vergis: na de grote doorbraak met Slippery When Wet, de bevestiging van hun sterrenstatus d.m.v. goede verkopen en volle stadions.

Misschien een menselijk trekje om voor de underdog op te komen. Hiermee bedoel ik mee dat bands die veel media-aandacht krijgen, veel verkopen, veel hits hebben, bijna per definitie kritisch worden benaderd. Tsja, hoe cool ben je als je zegt dat je Bon Jovi goed vindt? Exact! Dan maar zeggen dat er wel een paar OK-nummers zijn maar dat het verder toch echt niet veel voorstelt.

En dan vraag ik me ook af, als je een paar nummers van Bon Jovi hebt gehoord, je die niets vindt, WAAROM je dan een heel album van de heren gaat beluisteren? En dan niet eentje, maar allemaaaaaaaaaaaaaal! Ja, dan is Slippery When Wet niks, New Jersey niks, Keep the Faith ook al niks want ja, de sound is ieder album wel iets anders. En These Days is ook niet te pruimen want ze klinken niet meer als vroeger..... En als klap op de vuurpijl: alles van Bon Jovi tot en met 1995 klinkt nu gedateerd en is dus niets....

Wat heeft een lezer op dit forum er aan als iemand die sowieso niets heeft met de muziek van Bon Jovi, daar dan een mening over geeft die vervolgens negatief is en dan ook amper 1 ster geeft aan een album? Dan is de mening van iemand die wel into die muziek is en alle albums heeft, interessanter. Dan ga ik er wel vanuit dat de roze bril af is en er serieus wordt gesproken over een album en niet dat alles per definitie geweldig is. Dat schiet ook niet op. Begrijp me goed: ik zeg niet dat alle mensen die hier lage stemmen geven dat zomaar doen en niets met Bon Jovi hebben. Het is meer algemeen bedoeld.

Luister je een album uit nieuwsgierigheid (doe ik ook bij nieuwe bands en oude waar ik niets van ken) en je vindt het niets: zeg dat er dan ook bij: dat geeft voor een lezer wel meer perspectief m.b.t. de waarde die aan een oordeel toegekend kan en mag worden. Ook als een fan zegt dat een album niets is, wilt dat niet zeggen dat je het zelf ook niets vindt. Maar waar hecht je meer waarde aan: een fan die een album niets vindt of iemand die toevallig 1 album heeft geluisterd van bijvoorbeeld Bon Jovi en dat die het helemaal niets vindt?

Ik mag toch aannemen dat iedereen die hier stemt, toch minimaal het hele album een keer heeft gehoord......

De link tussen KISS en Bon Jovi mag duidelijk zijn en wat ik allemaal over KISS heb gelezen hier... pffff. En ook al is het allemaal waar, dan nog is dat geen reden om een album de grond in te boren. Natuurlijk is muziek en smaak zeer persoonlijk maar iets meer argumenten dan: "rotnummers", 'ik hou er niet van", dat mag dan toch wel? Niet dat het in dit topic zo is maar ik bedoel dat meer algemeen.

Mijn punt is: het gaat om de muziek en niet om wie "ze" zijn. Ja, KISS is zeer commercieel bezig en zijn blijkbaar erg op geld verdienen gericht (zoveel merchandise heeft geen enkele band in de aanbieding volgens mij). Leuk voor hen maar wat heeft dat nou met een cd met 10 nieuwe nummers te maken? Zo ook bij Bon Jovi. Laat die mannen wat Dollars verdienen, dat wil toch iedereen? (hmm, doe mij maar Euro's ). Veel geld verdienen staat toch niet gelijk aan slechte muziek?

Dan New Jersey: destijds op een cassettebandje gekocht (heb ik nog steeds) en luister er nog steeds graag naar. OK, nu wel op cd.
Nummers als Bad Medicine, I'll be there for you, Lay your hands on me, Born to be my Baby, Living in Sin en Blood on Blood getuigen in mijn oren toch van klasse: hele goede stem, hele goede gitarist, goede sound, goede productie en goede teksten.

De overige nummers zijn trouwens niet minder dan de genoemde nummers. Dit album biedt van het begin tot het einde kwaliteit en de verkopen van dit album kwamen echt niet alleen door het leuke koppie van de zanger maar toch ook doordat het goede muziek is. Misschien wel het stevigste album van Bon Jovi: de riff van Bad Medicine.... hmmmm en de solo die er in zit. En zo heeft ieder nummer wel iet dat blijft hangen.

New Jersey is één van de beste albums die Bon Jovi te bieden heeft: 4,5 sterren voor dit album.

Hey, dá's nog eens een mokerslag van een bijdrage, die van Double Deuce. En idd: commercieel hoeft niet per definitie slecht te zijn. Bovendien is het idd geen zonde om goed geld te willen verdienen met je muziek. Het enige risico dat er wél aan kleeft is dat succes zo overheersend kan zijn, denk ik, dat er teveel rekening mee kan worden gehouden. Zo veel dat je je eigen inspiraties ervoor opgeeft. Dan krijgt commercie een beetje slappe smaak.
Maar dit geldt zeker niet voor dit album. Commercieel of niet, het enthousiasme van de heren Jovi is hier zeker nog ten volle aanwezig.
Zomertijd is het weer. Tijd voor frisse rockknallers, tijd voor Motörhead, Whitesnake, Satriani, Cult, (ouwe) Bryan Adams en........
Slippery!

...............and New Jersey tuurlijk!

Vandaag weer eens gedraaid en er vielen me wel een aantal zaken op die me eerder niet (bewust) waren opgevallen:
- Enkele nummers leunen erg tegen Bruce Springsteen aan (zoals Living in Sin en Blood on Blood)
- Jon Bon Jovi zingt veel beter (niet zo 'gemaakt')
- Je hoort de toetsen van David Bryan nog terug in hun muziek
- Het is allemaal veel gedrevener, meer passie

Daarom is deze periode van Bon Jovi de beste voor mij. Zal het nog iets te maken kunnen hebben met het feit dat Alex John Such nog meedoet (want daarna wordt het beduidend minder)?

Schitterend album van Bon Jovi! Samen met Slippery en het debuut het beste dat de band ooit opnam. Na dit album kwam Keep the faith en daarvan was ik nou niet bepaald onder de indruk.
New Jersey is nog een lekker jaren 80 hardrock album met een aantal hits die de band voor de grote massa interessant hield (Bad medicine als grootste).
Eigenlijk staat er niet één slecht nummer op zit ik me te bedenken. Al zijn Love fot sale (wel een geweldige solo van Sambora trouwens!!) en Ride cowboy ride niet meer als geinige tussendoortjes/opvullertjes.
Living in sin en I'll be there for you heb ik altijd al tot betere ballads van BJ gerekend. Born to be my baby is supercommercieel maar daarom niet minder gaaf! Lay your hand on me is wat lomp maar wel uiterst effectief.
De echte pareltjes vind ik Blood on blood, Wild is the wind en Stick to your guns. Waarschijnlijk omdat ik die pas vele jaren na verschijnen op waarde begon te schatten.
99 in the shade vind ik overigens ook niet bijzonder hoogdravend maar daar maakt het super catchy refrein een hoop goed

Ik vind Bon Jovi over het algemeen helemaal niks, maar dit album is toch wel een stiekeme muzikale zonde van me; ik vind het gewoon een verdomd goeie plaat.

Is niks stiekems aan wat mij betreft! Ik vind hun eerste albums ook helemaal niet verkeerd. Zo af en toe eens lekker hard draaien werkt bij mij erg prettig