menu

Foo Fighters - The Colour and the Shape (1997)

mijn stem
3,81 (575)
575 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Roswell

  1. Doll (1:23)
  2. Monkey Wrench (3:51)
  3. Hey, Johnny Park! (4:08)
  4. My Poor Brain (3:33)
  5. Wind Up (2:32)
  6. Up in Arms (2:15)
  7. My Hero (4:20)
  8. See You (2:26)
  9. Enough Space (2:37)
  10. February Stars (4:49)
  11. Everlong (4:10)
  12. Walking After You (5:03)
  13. New Way Home (5:40)
  14. Requiem * (3:33)
  15. Drive Me Wild * (3:25)
  16. Down in the Park * (4:07)
  17. Baker Street * (5:39)
  18. Dear Lover * (4:32)
  19. The Colour and the Shape * (3:22)
  20. See You [Acoustic Version] * (2:28)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 46:47 (1:13:53)
zoeken in:
avatar van tjrd
5,0
weasel schreef:
Het betere werk van Foo Fighters. Samen met Nothing Left To Lose mijn favorieten..
Na One by One vind lijkt de creativiteit weg. Ze herhalen zichzelf. Je ziet het aan alles.. Vroeger stond FF bekend om haar sterke -vaak grappige- videoclips. Die laatste paar zijn werkelijk om te janken zo saai.


Helemaal eens met hierboven. Hoewel het eerste album van FF niet slecht was, heeft het mij nooit echt kunnen raken. Met The Colour and the Shape werd dat wel anders. De ene na de andere bijzondere rocksong, met als maximum hoogtepunt het epische Everlong.

Hoewel In Your Honor ook nog een sterk album is, merk ik bij mezelf dat ik het album weinig luister en Echoes, Silence, Patience and Grace is een vreemd FF album, met leuke liedjes, maar niet voor deze band.

Dit album lijkt het hoogtepunt geweest te zijn, samen met There is Nothing Left to Lose. Een beetje sores in het leven Dave Grohl doet de muziek goed.

Onlangs nog in nieuwstaat (voor teveel geld) op groen vinyl op de kop getikt.

5 sterren!

avatar van richiedoom
4,0
Jammer dat die Dave Grohl zo moet schreeuwen en krijsen af en toe. Soms verpest dat een heel nummer voor mij. Verder wel goed album met een paar pareltjes als Everlong, February Stars, My Hero en Hey Johnny Park!

avatar van AOVV
'Monkey Wrench', 'My Hero' en 'Everlong' zijn natuurlijk erg bekende nummers van Foo Fighters, zou ik zo denken, maar dit plaatje herbergt meer moois, daar ben ik van overtuigd. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik deze plaat echt beluister, met volle aandacht, en dan valt me toch op dat hier heel wat potentieel in zit. De latere albums, die ik wel wat beter ken, liggen me helaas net wat minder, het zijn allemaal van die "net-niet-albums".

avatar van hoi123
4,0
Eens met bovenstaande. Dit is het album die maanden op nummer 1 in mijn top-10 heeft gestaan toen ik op deze site kwam. Nu mijn smaak redelijk radicaal is veranderd, vind ik deze niet meer zo goed als vroeger. Maar wel staan er een paar extreem energieke en heerlijke parels op die me toch overtuigen dat dit het beste werk van de Foo Fighters is.

avatar van oceanvolta
4,5
Ik vind dit ook nog steeds het beste werk van de Foo Fighters. Met afstand! Naast de nummers die AOVV noemt zijn Wind Up en Enough Space ook heerlijke nummers. Met zoveel energie spelen ze tegenwoordig niet meer.

Mooiste nummer is misschien wel Walking After You, maar ik prefereer February Stars als ballad

Dit niveau heeft men iig nooit meer gehaald, en voor mij de reden het bij deze plaat en enkele losse nummers te houden

avatar van Steve555
3,5
Gisteren de film "Somewhere" van Sofia Coppola gezien en de films die ik gezien heb van haar drijven voor een groot gedeelte op de soundtrack - een eclectische mix van dance tot klassiek. En ik geloof het tweede nummer in die film, dat was "My Hero" tijdens de paaldansscene. Dat nummer en die beelden lijken of ze voor elkaar gemaakt zijn. Ik was het nummer al vergeten want ik had het vroeger op cd maar nu dankzij die film hervonden. Trouwens, de hele cd is best goed.

FightForMore
Na het beluisteren van 'The Pretender' (één van de vele liedjes van FF) en 'Wasting Lights' (het laatste album van FF) was ik wel benieuwd naar het ouder werk van de FF. Nu lag dit album in de plaatselijke muziekwinkel, dus was de keuze vlug gemaakt. Ik vind het eigenlijk nog een goed album waarbij ik nooit het gevoel kreeg dat ik iets wou skippen.

avatar van LucM
4,0
Dit vind ik de beste Foo Fighters-schijf. Krachtige rocksongs afgewisseld met enkele rustige stukken, behoorlijk afwisselend en My Hero en Everlong behoren tot de beste Foo Fighters-songs. Het enige minpunt is dat Dave Grohl soms in ordinair geschreeuw vervalt.
Na dit album vond ik het gaandeweg minder vinden, hun recentste Wasting Light vind ik matig.

avatar van stoepkrijt
3,5
LucM schreef:
Het enige minpunt is dat Dave Grohl soms in ordinair geschreeuw vervalt.

Die mening deel ik met je. Vooral Enough Space steekt er wat dat betreft mijlenhoog bovenuit. Van de andere kant is zo'n schreeuw-nummertje wel een leuke afwisseling, maar van mij had hij ook weg mogen blijven. Ook zonder Enough Space is er genoeg afwisseling op dit album!

avatar van IllumSphere
2,5
De enige plaat die ik, naast deze plaat dan, beluisterde van de Foo Fighters was hun recentste album, Wasting Light. Het verschil tussen beiden is groot en persoonlijk vind ik deze om één of andere reden minder dan Wasting Light. Er staan wel goede nummers op, waaronder Everlong, maar toch kan het me niet bij de keel grijpen. Wat er ook verschilt is dat er op deze plaat meer rustige nummers op staan. En wat is Baker Street trouwens toch nostalgie!

avatar van Ernie
4,5
Nu zijn ze ook wat meer, sorry voor het woord, poprockachtige richting uitgegaan imo. op there is nothing left to lose deden ze dat ook al maar dat was echt nog met humor vermengd en heel goede songs met opbouw. nu menen ze het echt met meer mainstreamachtige melodieeen. tot in your honor was ik een grote liefhebber van hun platen met deze als favoriet. vond het enorm klote dat ze niet op pukkelpop konden spelen dit jaar, had er echt naar uitgekeken.

avatar van IllumSphere
2,5
Ik heb hem met een halfje verlaagd. Deze plaat voelt aan als de zoveelste rock plaat met dertien in een dozijn nummers. Mijn favorieten zijn Monkey Wrench en Everlong, maar die zorgen er niet voor dat ik dit album beter kan waarderen.

avatar van Ronald5150
4,0
Dave Grohl is misschien wel een van de grootste rocksterren van zijn generatie. Allereerst als drummer van Nirvana en tegenwoordig als zanger/gitarist van Foo Fighters. "The Colour and the Shape" is een van mijn favoriete (hard)rockplaten. De plaat kent een ongekende energie van begin tot eind, en Grohl creëert met de typerende hard/zacht dynamiek een hoogwaardige rockbelevenis. De gitaarriffs zijn meeslepend, beukend en blijven in je hoofd zitten. Los daarvan zijn het ook gewoon goede liedjes qua opbouw en teksten. Grohl weet precies zoals rock moet klinken en "The Colour and the Shape" is daarvan het ontegenzeggelijke bewijs.

avatar van JelmerHolwerda
3,5
Leuke plaat met een paar uitschieters als Everlong en My Hero. Voor de rest is het goede rock, maar wel standaard. Had van mij wel iets meer solo's in gemogen hier en daar, maar dat vind ik van het gehele FF-repertoire.

avatar van linxde1
4,5
geplaatst:
New Way Home is mijn absolute favoriet op deze! Die opbouw!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:04 uur

geplaatst: vandaag om 05:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.