menu

The Flaming Lips - The Terror (2013)

mijn stem
3,75 (139)
139 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Bella Union

  1. Look…The Sun Is Rising (5:12)
  2. Be Free, a Way (5:13)
  3. Try to Explain (5:00)
  4. You Lust (13:03)
  5. The Terror (6:22)
  6. You Are Alone (3:47)
  7. Butterfly, How Long It Takes to Die (7:31)
  8. Turning Violent (4:16)
  9. Always There…In Our Hearts (4:35)
  10. Sun Blows Up Today * (3:08)
  11. All You Need Is Love * (5:05)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 54:59 (1:03:12)
zoeken in:
avatar van Ernie
4,0
Na een 3tal luisterbeurten vindt ik dit heel sterk klinken. Be Free Away & You lust zijn imo de 2 grote uitschieters op deze schijf. Een trip mag je deze The Terror echt wel noemen. Sommige overgangen tss de nr's zou ik zelfs niet doorhebben mocht ik er niet op letten, zo mooi vloeit het songmateriaal in elkaar over...

avatar van dj maus
Deze band weet al jaren met steeds vrijwel dezelfde ingrediënten elke keer weer een nieuwe, fascinerende plaat te maken. Het huidige geluid kennen we al sinds Zaireeka. Daarvoor overheerste gruizigheid en chaos. Met The Soft Bulletin en Yoshimi werd het geluid van Zaireeka geconsolideerd in toegankelijkere composities, waarna de band op het té gladgestreken At War... even flink uit de bocht vloog. Ook op Embryonic en the Terror houdt men vast aan eenzelfde producetiewijze, al keert men compositioneel terug naar de beginjaren: dissonant en chaotisch. Geen cirkel, maar een spiraal. Een opwaartse spiraal, wat mij betreft.

4,5
Terror is een absoluut meesterwerk! Wel een plaat die je niet even opzet. Nee, neem de tijd, en laat je meevoeren.

avatar van oceanvolta
4,5
Zojuist aangekondigd dat The Flaming Lips op Crammerock zullen spelen.

4,0
Anders dan we van hen gewoon zijn, maar het blijven de flaming lips natuurlijk. Geen album dat je even tijdens het eten opzet. Verdient je volle aandacht. Bij de vinyl versie zat wel een slechte, en sfeerverpestende cover van All You Need Is Love als bonus track.

avatar van Norrage
4,0
Die All You Need is Love cover is fantastisch man

avatar van Ernie
4,0
Ik begin meer en meer naar een 4,5* te neigen. de laatste nummers zijn wat moeilijker te doorgronden maar blijven boeien. Tot nr6 is dit een meesterwerk. Look…The Sun Is Rising is al zo een lekkere psychedelishe binnenkomer en dan komt het gouden kwartet met You lust als prijsbeest toch al mijn plaat van 2013 tot nu deze The Terror

avatar van Stefan1979
3,5
Norrage schreef:
Die All You Need is Love cover is fantastisch man


Beter als het orgineel

avatar van Don Cappuccino
4,5
Stefan1979 schreef:


Beter als het orgineel


Maar dat is ook niet heel erg moeilijk.

avatar van oceanvolta
4,5
De prijs voor mooiste hoes van het jaar is alvast binnen maar het gaat natuurlijk om de muziek. De muziek op dit album is nogal moeilijk te duiden dus laat ik beginnen met een introductie van The Flaming Lips.

The Flaming Lips viert dit jaar hun dertig jarig jubileum. De eerste tien jaar van hun bestaan was de band uit Oklahoma nog een relatief gewone indie rockband. Al waren de eerste tekenen van gekte en psychedelische rock al aanwezig. In 1997 begon de band meer te experimenteren en werd Zaireeka uitgebracht, een album dat op 4 verschillende cd’s staat die tegelijkertijd af moeten worden gespeeld om het album te horen.

Alhoewel The Flaming Lips al enige naamsbekendheid hadden door hun hitje She Don’t Use Jelly uit 1993, volgde de echte doorbraak pas twee jaar na Zaireeka met The Soft Bulletin dat ook door de pers lovend werd ontvangen. Het succes zette zich voort met Yoshimi Battles the Pink Robots waarop meer elektronische invloeden te horen zijn. Er was steeds meer gekte te horen in de muziek maar ook bij de optredens en releases werd het steeds bonter. Zo is het in 1999 uitgebrachte Embryonic één grote (fantastische) psychedelische trip en werd het nummer 7 Skies H3 uitgebracht dat maar liefst vierentwintig uur duurt! Om het nog wat ‘specialer’ te maken, werd het nummer op een harde schijf in een echte menselijke schedel verkocht voor een schamele $5000,-. Meteen naar de platenzaak fietsen heeft geen zin want de dertien schedels zijn al uitverkocht.

Het nieuwste album heet The Terror. In tegenstelling tot wat de titel doet verwachten is het een ingetogen album geworden. De sfeer is echter wel donker, koud en beklemmend.
The Terror begint met Look… The Sun Is Rising. Zware bassen en synths zijn de basis van dit nummer waar een stuwende drumbeat en funky gitaar overheen wordt gelegd. Het nummer loopt over in Be Free, A Way dat met de ijle zang van Wayne Coyne ook niet bepaald bij het zonnige weer van vandaag past. Did God make the pain so we can know the high that nothing is. The sun shines down but we’re still cold. It’s not a light that shines.

Ook Try To Explain is een rustig nummer zonder drums dat het moet hebben van de sfeer. De samenzang over klankentapijten doen denken aan de jaren 60 maar dan op een duistere manier. Met You Lust word je echt op de proef gesteld. Het is een dertien minuten durende trip rondom een kort basloopje. Soms wel lekker om op weg te dromen maar de verveling slaat ook weleens toe omdat er net te weinig variatie in zit. De laatste minuten van You Lust zijn eigenlijk al de overgang naar het volgende nummer. Iets dat vaker terugkomt op dit album en waardoor het hele album één geheel vormt dat het beste tot zijn recht komt als het in zijn geheel van begin tot einde wordt geluisterd.

Het titelnummer is misschien wel het beste nummer van dit album. Het vergt echt meerdere luisterbeurten om te ontdekken wat er allemaal gebeurt en wat je hoort. Ergens ver een onheilspellende bas, steeds meer lagen synths en telkens Coyne’s zweverige zang. You Are Alone ligt qua sfeer min of meer in het verlengde van The Terror.

In Butterfly, How Long Does It Takes To Die komt gedurende het nummer de funky gitaar die ook te horen was in de opener steeds meer naar voren. Het nummer bouwt langzaam op tot een climax om vervolgens de laatste minuten in haast serene stilte over te laten vloeien in Turning Violent.
Turning Violent blijft die kalmte behouden tot halverwege, dan barst de bom en beginnen de luidsprekers te kraken. In de afsluiter Always There In Our Hearts komen ook weer stukken uit eerdere nummers terug. Hiermee lijkt de cirkel rond.

De eerste luisterbeurt zal waarschijnlijk een wtf-momentje opleveren maar The Terror is echt een geweldig album geworden. Het is niet te vergelijken met eerder werk van The Flaming Lips en het is bewonderenswaardig dat een band na dertig jaar nog steeds het experiment opzoekt. Hulde!

ZUBB

avatar van VictorJan
4,0
De cover van All You Need is Love is blijkbaar een bonus track, maar echt niet te missen. Voor mij de topper van het album, samen met het titelnummer.

avatar van Robertus
4,0
De eerste luisterbeurt zal waarschijnlijk een wtf-momentje opleveren maar The Terror is echt een geweldig album geworden. Het is niet te vergelijken met eerder werk van The Flaming Lips en het is bewonderenswaardig dat een band na dertig jaar nog steeds het experiment opzoekt. Hulde!


Zojuist de eerste luisterbeurt inclusief wtf-momentje gehad. Wat inderdaad vaststaat is dat The Lips nog steeds verrassen en dat verdient groot respect. Eerste indruk: Duister, weinig stuwend slagwerk in vergelijking met vroeger, broeierig en beklemmend. Spannend!

De cover van All You Need Is Love staat bij mij op een extra mini-CD meegeleverd met de gewone CD. Goede keuze, want alhoewel ik de cover haast beter vind dan het origineel zou het wel een sfeerbreker zijn op het album.

Stem en uitgebreider bericht volgen spoedig.

avatar van Robertus
4,0
Ten eerste mijn complimenten naar het stuk geschreven door oceanvolta. Mooie recensie van het album en bovendien een prima introductie van deze wispelturige mafketels. Nu deze plaat wat bij mij ingedaald is kan ik zeggen dat hij toch weer erg bijzonder is. Zowel teksten als muziek zijn hier een stuk donkerder dan we van The Lips gewend waren de laatste pakweg 15 jaar. Maar er worden genoeg muzikale kleuren en productionele vondsten gebruikt om deze plaat vanaf het begin tot eind spannend te houden.

Vorig jaar trouwens ook daadwerkelijk getript op dit album en toen kwam het spirituele aspect van deze muziek heel mooi naar voren, een soort prettige eindeloosheid, zeg maar. De teksten kwamen toen juist minder depressief over. Maar ja, eigenlijk ook weer logisch, want een kwalificatie als "depressief" of juist "vrolijk" zijn gewoon kleine schemaatjes in onze hersenen zodat wij als mens ergens snel een oordeel over kunnen vellen. Als je tript vallen die schema's en een deel van het logisch redeneervermogen weg, zodat indrukken minder gefilterd worden. Je oordeelt dus veel minder snel. (Pas wel op, ik zou dit niet doen op Zaireeka....)

Maar goed, terug op aarde: Eén puntje van zorg is wel de stem van Coyne. Elk album verder in de tijd neemt die af in kracht en hier wordt de leadzang op Turning Violent al overgenomen door Steven Drozd. Het zou me niets verbazen als Wayne straks gedwongen de microfoon moet afstaan zijn collega...

Gast
geplaatst: vandaag om 15:50 uur

geplaatst: vandaag om 15:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.