The Flaming Lips - The Terror (2013)

Nog geen comments? Hoe kan dat?

In ieder geval: deze plaat is gelekt en na een drietal luisterbeurten kan ik al (héél voorzichtig) concluderen dat deze plaat tot het beste werk van de Flips behoort. Dit is een fantastische psychedelische reis doorheen een wereld vol noise en geluiden waarvan je geen flauw idee hebt waarvan ze komen.

Dit voelt een beetje aan als een consistentere, meanderende en vooral kalmere versie van (het nog steeds fantastische) Embryonic.

Een score geef ik nog niet. Komt later.

je maakt me curieus...!:)

Curieus?

Als dit weer net zo'n weergaloze trip is als Embryonic dan ben ik helemaal blij. Het wordt trouwens tijd dat ik The Flaming Lips een keer live ga zien. Komen ze überhaupt weleens in NL?

Dit is zeker net zo´n trip (wellicht meer), het lijkt een mix van Embryonic en 24hour song, in een paar woorden : FAN-TAS-TISCH, VAAG, HYPNOTISEREND.

Embryonic vond ik iets te ver doorschieten. Ik vond ze nog altijd het best op the Soft Bulletin en Yoshimi, wat minder psychedelisch. Maar zo op het eerste gehoor is hij inderdaad nog wel wat trippy, maar lang niet zo erg als Embryonic.

In de spaarzame reacties op dit nieuwe album van The Flaming Lips is al een paar keer het woord trip of reis gebruikt. Dat is niet zo verwonderlijk, want dat vat de kern van dit psychedelisch klinkende album mooi samen. Meer dan ooit wordt de liedjesstructuur door TFL losgelaten. Een enkele keer leidt dit enigszins tot oeverloos gepiel (nota bene het meest in het kortste nummer!), maar veel eerder is het geheel een magische en hypnotiserende ehh... reis (dat woord prefereer ik als taalpurist toch boven het anglicistische trip). Zo houdt TFL het voor de fans en zichzelf na 30 jaar nog steeds spannend en uitdagend.

The Flaming Lips heeft op SXSW in Austin The Terror in zijn volledigheid gespeeld. Hij is legaal te beluisteren op Soundcloud:

The Terror (Live At SXSW)

Zo! En de ogen mogen weer open, en er mag weer geademd worden. Eventjes sprakeloos, maar dit was echt een bijzonder mooi avontuur. Wauw.

Best een goed album, maar ik mis echte goeie songs. En You Lust trek ik ook absoluut geen 13 minuten. The Flaming Lips zijn een goeie band, en maken de laatste decennia zelden slechte dingen. Maar het topniveau van rond de eeuwwisseling zit er helaas niet meer in.

Volgens mij ben ik een van de weinigen die het vroegere werk van The Flaming Lips beter vind. Het debuut bijvoorbeeld. Dit raakt me op een of andere manier (nog) niet.

Wát een album zeg...Ik weet niet waarom, maar het is góed!

Wat is dit? In de positieve zin dan. The Terror wordt door recensenten vaak vergeleken met Kid A van Radiohead. Dit album is heel vervreemdend maar het raakt me ook. Bij Try To Explain stond het kippenvel echt dik op mijn armen. Dit is echt een trip van jewelste die wel eens een hele mooie beoordeling van mij mag gaan krijgen. Deze ga ik sowieso kopen.

Groeit wel met de luisterbeurt deze. Moest in het begin wat wennen. Vond de Lips hier wat donkerder, serieuzer klinken dan ik gewend was. Het speelse van The Soft Bulletin en Yoshimi is verdwenen. Toch weten ze weer te boeien en Try To Explain is schitterend inderdaad. Moet Embryonic toch maar eens een serieuze luisterbeurt gunnen.

Ik heb al naar 4.5e ster opgehoogd. Kanshebber op album van het jaar, nu al! Dit is zeg maar de perfectionering van Embryonic, nu meer een geheel.

heel curieus dat ik hier niets van wist, mooie cover en fijn om zulke positieve meningen te lezen. ik begin er ook maar aan.

geweldig dit zeg.

Voor wie t nog niet wist....hij staat op Spotify

Vandaag lag de cd in mijn brievenbus. Tot mijn verbazing zit er een mini-cd bij met twee extra nummers, nl. Sun Blows Up Today en All You Need Is Love (cover).

Helaas kan ik de mini-cd niet op mn set afspelen.

Hele fijne cover die All `You Need Is Love

Na een paar tussendoortjes eindelijk weer eens een reguliere Flaming Lips cd. In muzikaal opzicht ver verwijderd van de gloriejaren van The Soft Bulletin, maar het is nog altijd behoorlijk intrigerend. The Terror is een donkere en bedwelmende luistertrip die maar blijft groeien.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: The Flaming Lips - The Terror - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Geweldig album. Erg psychedelisch album dat gelukkig niet te ver doorschiet in dat opzicht. Elk nummer zit verstopt achter een soort waas, maar er zitten wel degelijk goede nummers tussen. De melodieën zijn ze niet vergeten. Try To Explain is mijn favoriet.

The Flaming Lips bestaan 30 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. Dit doen ze met The Terror, al klinkt het niet heel erg vrolijk. Wat The Flaming Lips hier doet valt op sommige momenten inderdaad onder geluidsterreur op een goede manier.

The Terror is een hele vervreemdende plaat die heel duister en futuristisch klinkt. Op de een of andere manier moet ik denken aan Pink Floyd in 2030 die zijn ontvoerd door aliens en daar besluiten een plaat over te maken. Het album heeft ook iets heel menselijks en emotioneels in zich. Op sommige momenten van het album word ik echt ontroerd, bijvoorbeeld bij Try To Explain. Dit nummer is heel erg desolaat en psychedelisch tegelijk.

Het openingsstuk van The Terror begint met een repeterende drumbeat en vervormde synths. Tussendoor horen we een zeer verknipt funkgitaartje wat meerdere keren in het album terug komt. The Terror is dan ook een album wat je echt in zijn geheel moet luisteren, dan komt dit album het beste tot zijn recht. Daarna word je het album ingezogen met lange klanktapijten en samenzang die doet denken aan jaren '60 pop. The Terror heeft iets heel erg authentieks en futuristisch in zich, dat maakt het een heel speciaal album.

You Lust heeft namelijk weg van de krautrock die in de jaren '70 in Duitsland werd gemaakt. Repeterende patronen die heel lang doorgaan maar toch blijven boeien. Wayne Coyne die Lust to succeed in je oor fluistert kan als best wel creepy worden ervaren. Het eerste gedeelte van het album zijn bijna soundscapes, ambient-achtig.

Daarna gaat de band meer richting Electronic met het titelnummer. De drumbeat is pulserend en legt een fundering neer voor de mooie zang van Wayne Coyne. De echo van Try To Explain komt weer terug in You Are Alone waar de band echt even helemaal experimenteel gaat. Butterfly, How Long It Takes To Die klinkt nog het meeste als een echte song en in Turning Violent word je even wakker geschud met overstuurde gitaren.

Op Always There, In Our Hearts is een klein sprankje zon te zien na 50 minuten duisternis. De verknipte funkgitaar komt nu echt op de voorgrond te liggen. De samenzang is hier weer heel erg mooi, dit is ook te horen op de cover van All You Need Is Love die op de EP staat. The Terror is een ware muzikale trip die wel een aantal luisterbeurten nodig heeft om hem echt te vatten.

Ik kom er al met al nog niet echt door, tijdens you lust verslapt de aandacht telkens. Stemmen stel ik nog maar even uit

Voor mij is You Lust juist het prijsnumer op dit album, kan voor mij nog wel een half uur doorgaan, zalig hoor

Na At War with the Mystics was ik eigelijk een beetje afgehaakt maar dit album is echt heel erg goed, nieuw, urgent en verrassend, hulde

Tot nu toe het album van het jaar

Zeer intrigerend album, de nummers spreken me meteen aan. Het heeft nog wel enkele luisterbeurten nodig maar ik denk wel dat dit iets moois kan worden

Bij de eerste luisterbeurt had ik nog enig (niet veel) voorbehoud, maar na een aantal malen ben ik helemaal méé! Fantastisch album!

Dit album is zo prachtig als zijn hoes

Mijn 3de Flaming Lips na "Yoshimi battles the pink robots" en het in mijn ogen zwaar onderschatte "At War With The Mystics". De mini-disc die hierbij zat (de 2 bonustracks dus) klinkt alvast lekker gek maar ik ben voorbereid op een donker klinkende Flips-schijf

Op écht briljante albums ben je nooit voorbereid. En dit zou zo wel eens een briljant plaatje kunnen zijn!

Ik vind het wel een sterke plaat, maar het blijft helaas niet zo lang hangen en de zin om het vaak op te zetten ontbreekt tevens ook. Een beetje jammer, maar gelukkig hebben The Flaming Lips nog andere platen gemaakt.