Amorphis - Circle (2013)

De band heeft wat te bewijzen, denk je, wanneer de loodzware opener Shades Of Gray lomp met de deur in huis valt. Dik aangezette grunts, death metal-achtig gegrom, is dit Amorphis wel? Zodra het melodieuze refrein zich aandient is de sound echter weer uit duizenden te herkennen. Geweldige song, overigens. De rest van het album is wat meer voorspelbaar, maar al met al is deze plaat wel wat feller (en beter) dan voorganger The Beginning Of Times uit 2011. Dat album speelde wellicht iets teveel op safe. Amorphis klinkt hier weer energiek en overrompelend, met een mooie afwisseling tussen melodieuze en heavy passages. De folk-elementen zijn zoals altijd weer kunstig in de songstructuren verwerkt.

Er staan een handvol puike songs op dit album, maar naar het geheel gekeken, maakt Amorphis toch een stapje achteruit. De band verzuimt het om indruk te maken met de eerste paar nummers. Na een paar heel goede albums, klinken de eerste nummers wat gewoontjes. Zo ongeveer vanaf Nightbird's Song komt daar verandering in en wordt de 'schade' voor een groot deel hersteld. De tweede helft laat dus de vertrouwde kwaliteit horen. Toch heb ik de indruk dat Circle wat donkerder en geslotener is. In A New Day wordt er wel aardig wat geëxperimenteerd met de fluit. Dat mag de band van mij gerust meer doen. Dit soort uitspattingen, maken de muziek echt wel interessanter en beter. Verder geen klachten. Er is hier wederom veel aandacht voor de songstructuren, het rijke geluid en de harmoniën. Daarmee bevestigt Amorphis zich wederom als een betrouwbare band als het om kwaliteit gaat.


Tussenstand:
1. My Kantele
2. The Beginning of Times
3. Elegy
4. Silent Waters
5. Skyforger
6. Circle
7. Tuonela
8. Tales From The Thousand Lakes
9. Privilege Of Evil
10. Eclipse
11. Am Universum
12. The Karelian Isthmus
13. Far From The Sun

'Niets aan de hand'

Circle zit een beetje tussen de glorie van Silent Waters/Skyforger en post-Under The Red Cloud in. Mooie nummers, helemaal vanaf de tweede helft, maar als geheel springt het er iets minder tussenuit. Single Hopeless Days (die gitaarmelodie aan het einde!) hoort wel bij mijn Amorphis top-20 en ook de afsluiter A New Day gaat er prima in. Als geheel gewoon iets minder spectaculair. Dat is op objectief vlak nog steeds enorm goed.

Tussenstand:
1. My Kantele
2. Elegy
3. Silent Waters
4. Skyforger
5. Eclipse
6. The Beginning Of Times
7. Tuonela
8. Tales From The Thousand Lakes
9. Circle
10. Am Universum
11. Privilege Of Evil
12. Far From The Sun
13. The Karelian Isthmus