Hypocrisy - End of Disclosure (2013)

Het nogal matte en vlakke titelnummer opent het album matig, maar gelukkig gaat met het daarop volgende Tales Of Thy Spineless de beuk er ongenadig in. Deze heerlijk brute (wat een fijne grunt!) track is dan helaas wel direct het snelste en beste nummer van het album. De rest beweegt zich een beetje in midtempo en wil nergens echt spannend of opmerkelijk worden, met uitzondering van het prima afsluitende, zwaar slepende The Return. Bonustrack Living Dead mag er ook zijn, maar al met al is dit niet één van de betere albums van de zweedse band.