Amaranthe - The Nexus (2013)

De formule begint reeds slijtageplekken te vertonen op dit tweede album. Deze opgepimpte versie van Nightwish klinkt in de eerste paar songs lekker vet en energiek, maar al snel is de lol er af en worden de songs vrij simplistisch en erg voorspelbaar. De kitscherige refreintjes zijn tevens een nadeel. Wat de plaat draaglijk maakt is de heerlijk bombastische produktie en het vakmanschap van de muzikanten. De vette gitaarriffs vliegen je om de oren en het drumwerk is eersteklas. Hierdoor steekt het geheel net iets boven het maaiveld uit, al blijft het songmateriaal behoorlijk achter.

Op zich een degelijke powermetalplaat, maar het klinkt allemaal wat fabrieksmatig. Alle nummers zijn hetzelfde opgebouwd en volgen een vrij clichématig stramien, dat maakt 'm wat saai na verloop van tijd. De refreintjes zijn catchy genoeg, soms wat over de top. Electroheart gaat bijvoorbeeld uit de bocht, dat is echt te veel Aqua.

Verder loeistrak geproduceerd, elke millimeter gevuld, er past niks meer tussen. Om een beetje benauwd van te worden soms. Het hoge stuitergehalte in sommige nummers maakt 'm ook ietwat vermoeiend. Maar zeker niet slecht.