Junip - Junip (2013)

Hier heb ik zin in! Line of Fire is alvast een steengoede plaat.

Met een opener als Line of Fire kan je toch alleen maar hopen dat ze dat niveau de rest van het album vast weten te houden.....

Het vorige album is aan me voorbijgegaan maar Line of Fire wist de aandacht op zich te vestigen.
Dit titelloze album voelt voor mij als een mengeling tussen Hot Chip en Midlake, allebei toch behoorlijk gewaardeerde bands door mij.
Laat ik maar gelijk beginnen met die openingszin: het is hopen en die hoop wordt wat mij betreft niet helemaal ingelost.
Er staan 10 prima nummers op dit album maar na verloop van tijd merk ik dat de zang me wat begint tegen te staan en krijg ik het gevoel dat ik net wat te veel spanning mis en het bloedstollend mooie geluid van de opener keert ook niet helemaal terug. Een nummer als Villain komt zelfs wat doelloos over.
In zulke gevallen blijft dan alsnog een zeer degelijke plaat over maar wel eentje die mijn verwachting niet voldoende inlost. Niet erg want er is immers niet al te veel ruimte over voor echte juwelen in een jaar: er moeten albums torenhoog bovenuit schitteren. Junip doet dat niet maar levert gewoon een prettig album af.

Album begint wat mij betreft ''sterk'' en zakt af tot zo nu en dan monotoon.Blijft wel gewoon ''lekker'' voor een mooie zomeravond met glas wijn of bier

Leuk album!! Na de inderdaad erg sterke opener volgt met Suddenly het minste nummer van het album. Maar laat je daar vooral niet door afleiden. De rest van het album is bijzonder sfeervol en warm.

Mijn probleem met Junip is dat ik het allemaal best mooi vind, en de eerste paar luisterbeurten zijn dan ook prima. Maar dan slaat de verveling genadeloos toe. Dit had ik met de eerste plaat ook en bij deze plaat heb ik dat eigenlijk alleen maar meer.

Wat ik erg kan waarderen is het psychedelic achtige manier van opbouwen van de nummers. Ook de productie is weer dik in orde! Het voelt warm en vol aan. Alleen gaan ze nooit het avontuur aan, ik hoor nergens wat spannends gebeuren. Het is allemaal erg binnen de lijntjes. En de monotone stem van Jose Gonzales helpt dan ook niet echt mee.

Het eerste nummer van de plaat vind ik ook direct het meest zwakke nummer. Vooral als de strijkers worden ingezet om het geheel wat dramatischer neer te zetten. Wat op mij heel goedkoop overkomt. Ik vind het een redelijk cheesy nummer.

Mijn favoriet (enige ook) is “Suddenly”. Dit nummer voelt wat speelser aan dan de rest van de plaat.

Dit album heeft best wel een aantal momenten die de aandacht weten vast te houden en wat vaart eraan meegeeft. Over het geheel vind ik de zang wat matigjes en de nummers idd. wat saai. Nadat het album afgelopen is, krijg ik niet het gevoel het nog vaker te willen horen of dat er nummers op staan waarvan ik denk, die pik ik er nog eens uit.

Line of Fire kan zomaar mijn beste nr van het jaar worden. Wat een geniaal nummer is dat zeg. Soms hoor je nummers en weet je dat je die over 10 jaar nog prachtig zal vinden, dit is er hoogstwaarschijnlijk een van.

Line of fire is gebruikt voor een promo van Breaking Bad.https://youtu.be/WMgVmJLsU4w

Profetische woorden.