Jesse Davis - Jesse Davis (1970)

Verdorie, niemand vertelt mij ook ooit iets. Blijkt dit album al meer dan een half jaar op MusicMeter te staan zonder dat ik daarvan op de hoogte ben gesteld! Ik heb deze man leren vanwege zijn sublieme werk op Gene Clarks twee meesterwerken White light (die eindsolo op 1975!) en No other (waarvan ik nu pas tot mijn schande zie dat ik er nog niet eens op heb gestemd…). Via Droombolus (waarvoor nog dank) heb ik vrij recent Davis' eerste twee platen leren kennen, en die hebben me bepaald niet teleurgesteld. Ik moet zelf vaak denken aan bands als Little Feat (alleen al dat openingsnummer), Dr John en Ry Cooder, allemaal mensen die ook hun best deden om uitgekiende en stilistisch zeer gevarieerde muziek zo achteloos en los mogelijk te laten klinken, en ook de naam van Crazy Horse duikt vaak bij mij op.
        Enige twee minpuntjes zijn Golden sun goddess dat over de schreef van de goede smaak gaat (het zal de tijd wel zijn) en de enigszins nasale stem van Davis, die adekwaat en zelfs prima is tijdens de uptempo-nummers (en op Every night is Saturday night perfect aangeschoten klinkt, of is dat inbeelding?), maar bij ballades als Rock n roll gypsies toch een beetje nuance mist. Maar goed, dat laatste bezwaar wordt grotendeels ondervangen door het rijke en kleurige totaalgeluid vol lekker klinkende drums, geweldige gitaarpartijen en slim pianowerk, dat trouwens ook verantwoordelijk is voor de enorm hoge draaibaarheidsfactor van dit album. Favorieten: Reno Street incident en Every night is Saturday night, aantal sterren: 4.
        Ik besef nu trouwens dat ik dit album wellicht nog nooit op MusicMeter heb gevonden omdat ik altijd zocht op Jesse Ed Davis…
 

de meer progressieve popliefhebber uit de seventies was wel bekend met Jesse "Ed" Davis, want in die periode speelde deze van inheemse afkomst (moeder Kiowa, vader Comanche) uit Oklahoma afkomstige meestergitarist als sessiemuzikant op een oneindig aantal albums mee. op dit debuutalbum staan 5 eigen nummers en 3 covers (tracks 2,6 en .

"Reno Street Incident" heeft inderdaad iets weg van de "Feat" sound en 1 van de hoogtepunten "You Belladonna You" roept de sound van het album Boz Scaggs & Band in herinnering, maar met alle respect persoonlijk hoor ik in de muziek op dit album weinig terug van de hierboven genoemde Ry Cooder, Dr. John of Neil Young's begeleidingsband Crazy Horse.

2 andere hoogtepunten zijn "Tulsa County" een cover van de Amerikaanse singer/songwriter Pamela Anna Polland, dat eveneens verscheen op het "Ballad of Easy Rider" album van The Byrds en de cover van het Roger Tillison nummer "Rock & Roll Gypsies". de cover van "Crazy Love" (Van Morrison) kan bij lange na niet tippen aan het origineel.

het muzikale talent Jesse "Ed" Davis die aan een drugs- en alcoholverslaving leed, kwam in 1988 op 43-jarige leeftijd te overlijden volgens de berichten als gevolg van een overdosis drugs.

de man was een meesterlijk gitarist zoals goed te horen is op o.a. "Every Night Is Saturday Night", maar was naar mijn bescheiden mening als zanger en songwriter minder getalenteerd.

op dit album speelde een waslijst aan muzikanten mee en in de backing vocals werd voorzien door o.a. Merry Clayton, Vanetta Fields, Clydie King (bekende namen uit die tijd) en Gram Parsons.

Album werd geproduceerd door Jesse Edwin Davis (guitar, keyboards, vocals)
Recorded at Olympic Sound Studios, London, England