Bob Dylan / The Band - Before the Flood (1974)

Naast de mijn inziens terechte complimenten voor Dylan moet ik als liefhebber van The Band hier ook even kwijt dat ik dit hun beste live-registratie vind, beter dan Rock of ages en The last waltz : puur, strak, geen tierelantjes met blazers, gewoon rechttoe rechtaan en vol emotie. Met name hoe de oorspronkelijke kant 2 van de vinyl-dubbelelpee afsloot, met eerst The night they drove old Dixie down (geweldig gebruld door Levon Helm) en daarna Stage fright met een heerlijk swingend outro, is nog altijd onovertroffen. En dan dat tergende begin van All along the watchtower, dat als het eenmaal op stoom is gekomen door Robbie Robertson van een knetterende solo wordt voorzien... Eén van de beste en meest sfeervolle live-albums die ik ken.
 

Tijdens het korte uitstapje naar Asylum Records maakte Dylan, kort na zijn studioplaat Planet Waves een reeks concerten waarvan dit album verslag doet. Dylan durft het weer aan, samen met The Band, het podium te betreden na zo’n zeven jaar thuis gezeten te hebben. En het resultaat is niet gering. Recensent Robert Christgau schreef: "Without qualification, this is the craziest and strongest rock and roll ever recorded. All analogous live albums fall flat."
Zo is het wel een beetje: je wordt hier van je stoel geblazen.

Bob Dylan en The Band vormen samen een van de meest iconische samenwerkingen in de geschiedenis van de rockmuziek. Dylan, beroemd om zijn poëtische teksten en karakteristieke stem, creëerde met de muzikale klasse van The Band een unieke chemie. Deze samenwerking leidde tot memorabele albums en optredens, waaronder het indrukwekkende live-album Before the Flood uit 1974.

Dit album, opgenomen tijdens hun gezamenlijke tour, is een energieke en emotionele weergave van hun kracht als artiesten. Het bevat een mix van feestelijke nummers, melancholische ballads en krachtige rocknummers die stuk voor stuk de veelzijdigheid van deze samenwerking laten zien.

Indrukwekkende hoogtepunten
Het album opent met Most Likely You Go Your Way (And I’ll Go Mine), een energiek nummer over scheiding en onafhankelijkheid, waarin Dylan’s stem krachtig klinkt en The Band een dynamisch ritme toevoegt. Vervolgens brengt Lay, Lady, Lay een hartverwarmend moment vol verlangen, ondersteund door een speelse melodie.

De klassieker Rainy Day Women #12 & 35 is een feestelijk nummer met een rebelse toon, perfect voor het meezingende publiek. Daartegenover staat Knockin’ on Heaven’s Door, een ingetogen en aangrijpend lied over het naderende einde, waarin de emotionele diepgang centraal staat.

It Ain’t Me, Babe en Ballad of a Thin Man behandelen thema’s van afwijzing en verwarring, ondersteund door krachtige teksten en intense melodieën. Up on Cripple Creek brengt een luchtig en vrolijk moment, terwijl I Shall Be Released ontroert met een boodschap van hoop en verlangen naar vrijheid.

Diversiteit in sfeer en emotie
Het album varieert sterk in toon en thematiek. Endless Highway biedt een optimistisch gevoel van avontuur, terwijl *he Night They Drove Old Dixie Down melancholie oproept met een verhaal over het einde van de Amerikaanse burgeroorlog.

Ook Stage Fright behandelt persoonlijke onzekerheden, terwijl nummers zoals Don’t Think Twice, It’s Alright en Just Like a Woman zich richten op verloren relaties en de complexiteit van menselijke emoties. Dylan’s teksten zijn hier krachtig en raken de luisteraar diep.

Klassiekers en afsluiting
Het iconische Like a Rolling Stone en het rauwe Highway 61 Revisited brengen de energieke kracht van Dylan & The Band naar voren. De afsluiter Blowing in the Wind is een ontroerend en tijdloos slotnummer dat vrede en vrijheid bezingt.

Conclusie
Before the Flood is een prachtig live-album dat de intense chemie tussen Bob Dylan en The Band laat horen. Het album biedt een rijke diversiteit aan stijlen en emoties, waarbij elk nummer een unieke boodschap en sfeer heeft. De combinatie van Dylan’s poëzie en The Band’s muzikale virtuositeit maakt dit album een ware klassieker.

Waardering: 8